GR 577 van Houyet tot Croissement de GR 575
Inmiddels hebben we vier weekenden over de oude en de nieuwe route van de GR 577 gewandeld. Dit weekend wandelen voor het laatst met onze Hopman over de GR 577 en zetten we onze eerste schreden op de GR 126.

Op vrijdag, aan het eind van de middag, verzamelen in een huisje op Domaine du Bonsoy. Het is lang geleden dat we op vrijdag voor het avondeten verzamelden, al komen Jef en Sigrid pas na het eten. Dit weekend is om een totaal andere reden uniek, voor het eerst zijn de kinderen, Renske en Ymke van Jef en Sigrid en onze eigen Meike, mee. Niet dat de dames meegaan wandelen, maar ze zitten wel in hetzelfde huisje. Dit geeft vooral op de momenten dat we met zijn allen "thuis" zijn een bijzondere dynamiek.

Ben heeft over de post de sleutel van het huisje, Ocre 15, gekregen. Wij komen daar om 18.15 uur aan en gelukkig zijn Ben en Carla er dan al 10 minuten. Er blijken namelijk andere mensen in ons huisje te zitten. Ben heeft inmiddels gebeld en een kwartiertje later kunnen / mogen wij in huisje Ocre 11. We moeten even wennen, maar uiteindelijk zakt de verwarring en hebben we gewoon een gezellige avond.

Zaterdag, van Haversin via de variant 3 (Chevetogne) naar Houyet (23,7 km)


Ben is vandaag wat later dan normaal, hij gaat pas om even voor 8.00 uur broodjes halen. Maar doordat Jef thuis blijft om op de kinderen te passen hoeven we niet op te ruimen en zitten we toch nog redelijk op tijd in de auto. We brengen eerst een auto naar Houyet en rijden vervolgens naar Haversin waar vandaag onze wandeling begint.

Vandaag ziet een groot deel van het pad er ongeveer zo uit
Vandaag ziet een groot deel van het pad er ongeveer zo uit

We lopen vandaag van Haversin naar Houyet, over de variant 3 (Croisement de GR 575 - Bois des Cresses). Dit is het stuk dat we de vorige keer hadden willen lopen, maar dat kon toen niet, een deel van de route was toen gesloten omdat er gejaagd werd. Het is 10.25 uur als we op stap gaan.

Het eerste stukje van de route, tot iets voorbij Haid, is niet echt bijzonder, asfalt. Maar vanaf het moment dat we de grote weg verlaten lopen we vandaag misschien wel het mooiste stuk van de GR 577. We lopen vrijwel de hele dag door bossen en over halfverharde veldwegen die voor de regen van de afgelopen dagen een beetje modderig zijn geworden.

De tuin van Hotel Los Rhodos (of zo iets)
De tuin van Hotel Los Rhodos (of zo iets)

Het weer valt vandaag niet tegen, het is niet koud ±10° C en het druppelt wel een beetje, maar niet veel. Oftewel de meesten van ons lopen vandaag zonder regenbroek. Voor de rest is het erg grijs weer waardoor we vooral flink doorlopen.

Een kerkje in Custinne
Een kerkje in Custinne
We hebben nog een aantal mazzeltjes, zo komen we na vijf kwartier langs een restaurant, L'Héron dans l'eau, waar we even wat kunnen drinken. Dit restaurant hadden we niet verwacht, maar dat is vooral een gevolg van het feit dat we niet goed in ons boekje hebben gekeken, daar staat het namelijk gewoon in. Verder zien we ook nog drie hertjes en drie wilde zwijnen

Als we om 16.10 uur bij de auto in Houyet komen begint het al weer donker te worden. Eerst halen we de auto die we vanochtend in Haversin hebben achtergelaten op en vervolgens laten we een auto in Houyet achter zodat we morgen een stuk van de GR 126 kunnen lopen en dan weer in Houyet kunnen eindigen.

Tegen 17.15 uur zijn we de wandelaars terug in het huisje waar Jef de rommel net heeft opgeruimd. Vervolgens hebben we nog een bijzonder gezellige avond. De kinderen leven zich helemaal uit, maar moeten om 21.00 uur echt naar bed, de rest stelt dit tot 0.30 uur uit.

Zondag, de GR 126 van Falmignoul naar Houyet (18,5 km)


Voor het verslag van deze dag / wandeling kijk je bij de onze verhalen over de GR 126.

Het huisje


Dit weekend hebben we (of eigenlijk Ben) een huisje in park Domaine du Bonsoy gehuurd. Ben heeft via de post de sleutel van huisje Ocre 15 gekregen, maar als we daar aankomen zitten er andere mensen in waardoor wij uiteindelijk in huisje Ocre 11 terecht komen. Beide huisjes zijn officieel ingericht voor zes tot acht personen, wij zitten er met zes volwassenen en drie kinderen in. We betalen € 540,- voor een weekend in dit huisje.

De woonkamer/ keuken is een beetje krap met zoveel mensen, maar dankzij de klapstoel die we zelf hebben meegenomen kunnen we prima zitten. Op zaterdagavond gourmetten we en daarvoor is de tafel wat klein maar als we de tuintafel van boven naar beneden halen hebben we ruimte genoeg.
De slaapkamer beneden is behoorlijk klein, maar de twee slaapkamers boven zijn lekker ruim waardoor we dankzij de extra matrassen die er liggen genoeg ruimte hebben om met zijn allen in dit huisje te slapen. Het beddengoed daar hebben we niet zo'n zicht op, iedereen heeft namelijk een eigen slaapzak bij zich.
Voor de rest is het huisje gewoon zo'n relatief simpel vakantiehuisje met een open haard. Naast de open haard liggen zakken, met niet zo erg droog, hout, die € 7,50 per stuk kosten. Gelukkig heeft Jef voor beter hout gezorgd. De elektrische kachels doen het prima, we hebben dat wel eens anders meegemaakt.

Er zijn echter ook enkele problemen met ons huisje. Zo hebben we geen fatsoenlijk warm water. Dit heeft tot gevolg dat een aantal mensen zich op zaterdag niet douchet en we regelmatig met koud water moeten afwassen. Verder is het huisje niet echt schoon. Op diverse plaatsen komen we, behoorlijk grote, spinnenwebben tegen en als je even op je sokken of blote voeten over de vloer loopt zijn deze meteen hartstikke smerig. Tot slot ontbreekt de afsluitklep in de schoorsteen. Dat is dankzij het niet zo koude weer en de goede elektrische kachels niet echt een probleem, maar zegt wel iets over de aandacht die men besteed aan het onderhoud van het huisje.

Helaas is er in het huisje ook geen wifi / internet maar gelukkig zijn er wel redelijke voorzieningen bij de receptie. Daar is ook een aparte ruimte / zaaltje waar je tot 22.00 uur 's avonds kunt zitten en waar je dan wel draadloos internet hebt.

Als Ben achteraf over het water en het schoonmaken een mailtje stuurt naar de eigenaar is zijn reactie er eentje in de trant van "niet zeuren / ik kan er ook niets aan doen".