GR 577 van Wellin tot Éclaye
Het gemeentehuis van Wellin
Het gemeentehuis van Wellin
Dit stuk van de GR 577 hebben we in het laatste weekend van oktober 2011 gelopen. Sinds ons vorige weekend langs de GR 577, toen we van Wiesme naar Le Fourneau liepen, weten we dat de route flink veranderd is en hebben we een nieuw boekje van de GR 577 met de nieuwe route gekocht. Hierdoor kunnen we dit weekend stukken van de nieuwe route lopen.

In tegenstelling tot wat we meestal tijdens een weekendje wandelen doen, verzamelen we deze keer niet op vrijdagmiddag / -avond maar op zaterdagochtend.

Zaterdag, van Wellin naar Vonêche (21,1 km)


We verzamelen om 10.30 uur op het eindpunt van vandaag, Wellin. Daar eten we eerst de monchoutaart van Sigrid op waarna we met één auto naar het beginpunt van vandaag, Vonêche, rijden.
Het is 11.15 uur als onze wandeling begint. Op dat moment is het zwaar bewolkt, maar het waait vrijwel niet en in de loop van de middag komt de zon er heerlijk door. Kortom we hebben vandaag prima herfst weer en daar genieten we volop van.

De route in vandaag zoals de route van de GR 577 vaak is, redelijk wat asfalt, een aantal leuke veld- en boswegen en hier een daar een klein paadje. Twee keer is het echt een klein paadje en moeten we flink bukken om onder de overhangende struiken door te kunnen.
Onderweg komen we door een paar hele kleine dorpjes, maar nergens zien we iets van horeca die open is. Wel komen we langs een hotel dat dicht lijkt te zitten. Bij ons eindpunt, in Wellin, zitten wel enkele restaurants en een hotel.

Best handig zo'n bruggetje
Best handig zo'n bruggetje

Het pad is relatief eenvoudig en het is prima weer waardoor we flink opschieten en vandaag slechts 2x pauze houden. De eerste keer vinden we een mooi plekje met wat boomstammen waar we op kunnen zitten en de tweede keer vinden we een prima bankje.
Om iets voor 16.30 uur zijn we weer in Wellin waar we eerst nog even lekker op een bankje in de zon op het plein gaan zitten. Als de zon tien minuten later achter de wolken verdwijnt vertrekken wij richting onze auto's.

De bomen kleuren dit weekend echt fantastisch
De bomen kleuren dit weekend echt fantastisch

Via de auto die we vanochtend in Vonêche hebben laten staan rijden we naar ons hotel, het Best Western Hotel "Castel Pont a Lesse". Ben heeft ons alleen vertelt dat we in een hotel in Dinant slapen. Als we bij het hotel aankomen zijn we aan de ene kant blij verrast door de locatie, het hotel ligt in de bossen buiten Dinant, aan de andere kant zijn we een beetje teleurgesteld als we het gebouw en de naam zien.
Dat we hier zitten is een gevolg van het feit dat alle andere hotels die Ben een week of zes geleden probeerde vol zaten. Verder ziet het er op de website allemaal minstens zo leuk uit als het in het echt is. De kamers zijn gewoon min of meer standaard kamers zoals je die in een Best Western mag verwachten. Het eten in het restaurant is goed, eigenlijk beter dan we hadden durven hopen.
De enige ruimte waar wij iets van het sfeer van het oude kasteel proeven is in de bar / lobby waar je prima kan zitten. Het is alleen erg jammer dat het personeel daar niet zo bijzonder is waardoor we het bestelde bier nooit krijgen en onze cappuccino in een Irish Coffee glas zit. Wat meevalt is dat het internet in dit hotel gratis is. Niet dat we er veel gebruik van maken, daarvoor zitten we veel te lang aan tafel en in de lobby te kletsen. Oftewel, we hebben ondanks wat gemopper over de bediening een erg gezellige avond.

Zondag, van Vonêche naar Éclaye (10,0 km) plus een extraatje (5,0 km)


De bomen kleuren dit weekend echt fantastisch
De bomen kleuren dit weekend echt fantastisch
Na een prima nacht zit iedereen rond 8.00 uur aan de ontbijttafel. Het ontbijtbuffet in het hotel is perfect, je kan zelfs zelf een eitje koken en de mevrouw die ons koffie komt brengen biedt zelf aan om onze thermosflessen met heet water te vullen zodat we thee kunnen maken.
Tijdens het uitchecken controleren we de rekening extra goed omdat er gisteren wat gedoe was rond het aftekenen van allerlei bestellingen. Maar alles klopt, er staat niets te veel op en er ontbreekt ook niets. De kosten zijn 605 euro.

Vervolgens vertrekken we met drie auto's richting Houyet. De willen vandaag van Haversin naar Houyet lopen. Echter, we zien onderweg nogal wat jagers en het lijkt erop dat we niet door een bos vlak voor Houyet kunnen. Dat is erg onhandig want daar willen we volgens ons (Ben's) plan na een kilometer of 18 door. Als we dan ineens een paar kilometer om moeten lopen dan is dat niet zo tof want dan komen we in het totaal waarschijnlijk ruim boven de magische 25 kilometer grens. Dus kijkt onze Hopman nog eens goed in zijn boekje en besluit hij dat we vandaag van Vonêche naar Éclaye lopen en vervolgens nog een stukje van een variant meepakken.

Uiteindelijk is het bijna 10.30 uur voordat we op stap gaan. Vooral voor Jef is dit even wennen. Zoals hij wel vaker doet is hij gisteren nadat we in het hotel waren nog een uurtje wezen hardlopen. Tegenwoordig doet hij dat niet op sportschoenen, maar op vingerschoenen. Het liefst zou hij op blote voeten hardlopen, maar daar kunnen zijn voeten niet zo goed tegen. Maar ja, die vingerschoenen bieden niet zo veel bescherming en dus moet hij vandaag met een gekneusde teen lopen. De rest van de groep, die op gewone schoenen loopt, heeft nergens last van.

Het weer is vandaag ongeveer hetzelfde als gisteren, 's morgens bewolkt en 's middags schijnt de zon. Het waait vrijwel niet en het is dus heerlijk wandelweer.

De route is vandaag minstens zo leuk als gisteren. We lopen amper over asfalt en net als gisteren veel over half verharde veld- en boswegen en vandaag mogen we voor de afwisseling ook een paar keer dwars door een weiland. Al met al lopen we heerlijk te wandelen / kletsen. Dat kletsen gaat vandaag erg goed omdat we, zoals meestal langs de GR 577, vrijwel geen paadjes tegenkomen zodat we vrijwel altijd met minimaal twee mensen naast elkaar kunnen lopen.

Op zondag mogen we een stuk door een weiland wandelen
Op zondag mogen we een stuk door een weiland wandelen

Een belangrijk deel van de route lopen we vandaag trouwens niet met z'n zessen maar met z'n zevenen. We komen namelijk een loslopende poes tegen die een heel stuk met ons meeloopt. Dit hebben we wel vaker meegemaakt en we gaan er maar vanuit dat hij/zij de weg terug weet te vinden.

Helaas komen we vandaag toch nog in verband met jacht gesloten gebieden tegen. Hierdoor kunnen we als we op de variant richting Froidlieu lopen iets voorbij Podrôme niet verder. Gelukkig is er een redelijk alternatief richting onze auto. Het grootste nadeel van deze alternatieve route is dat we nu de laatste 3,5 kilometer van vandaag over een asfaltweg moeten. Gelukkig is het wel een heel rustig weggetje.

Helemaal perfect, zo'n bruggetje aan het eind van de wandeling
Helemaal perfect, zo'n bruggetje aan het eind van de wandeling

Om iets voor 14.00 uur zijn we weer terug bij de auto. Daar is ook een brug met een aan beide kantje een muurtje zodat we daar heerlijk op en in de zon kunnen zitten en nog wat eten en drinken. Tegen 14.30 uur is het tijd om afscheid te nemen. Jacob gaat terug naar Valkenburg om Meike op te halen en Gabrielle stapt samen met Ben & Carla bij Jef & Sigrid in de auto om eerst de auto van Ben & Carla op te halen en vervolgens met Ben & Carla mee te rijden naar Rijswijk. Jammer dat we vandaag niet wat meer konden lopen, maar voor de rest was het weer een prima wandelweekend.