GR 573 van Heusy tot Botrange
Een mooi voorbeeld van tondelzwammen
Een mooi voorbeeld van tondelzwammen
Dit stuk lopen we in een weekend in oktober 2004. Het zijn twee zeer verschillende dagen. De eerste dag lopen we van Eupen Haas (Benedenstad) naar Botrange. Een stuk voor een groot deel door het bos en weinig verharde wegen. De tweede dag lopen we van Heusy naar Eupen en lopen we bijna de hele dag door het open veld.
Het weekend begint op zaterdagochtend om 7.45 uur als Carla ons komt ophalen. Het was niet mogelijk om op vrijdag al te gaan want Sigrid en Jef hadden op vrijdag nog een bruiloft. De reis gaat voorspoedig met alleen een kleine file voor Maastricht. We brengen eerst een auto naar Botrange en lopen daarna van Eupen naar Botrange.

Op zaterdag gaat het eerste stukje over asfalt, maar daarna duiken we al vrij snel het bos in. Het een erg mooi pad met een zeer afwisselend bos. We zien ook behoorlijk wat paddestoelen, onder andere tondelzwammen en mooie rode vliegenzwammen met witte stippen.
In het begin van het bos komen we het riviertje de Helle tegen. Dit riviertje kruisen we een paar keer via betonnen platen waarbij de door het water moeten lopen. Gelukkig zijn onze schoenen behoorlijk waterdicht. Ook komen we nog langs een stuwdam, maar de beloofde den met een omtrek van ruim 3 meter staat er niet meer. Na 14 kilometer steken we de Helle weer over, deze keer over een rijtje stenen.

Aan de overkant kunnen we of rechtdoor of linksaf langs het water. Er is ook een "droge voeten"-variant, maar dan hadden we het water niet over moeten steken, en die loopt over een verharde weg en daar hebben we een hekel aan. We volgen het pad langs het water. In het boekje staat dat we niet te dicht langs de Helle moeten lopen want dat kan erg drassig zijn. Inmiddels begrijpen we wat men bedoelt.
Na een paar honderd meter staat er een bordje dat aangeeft dat de route erg lastig kan zijn. Nou dat klopt. Wat we tegenkomen is een kilometer of drie modderen, baggeren en ploeteren. We lopen dwars door een veengebied en de draagkracht is regelmatig twijfelachtig. Na een half uur heeft vrijwel iedereen de modder tot aan zijn knieën zitten. Op dat moment heeft Ben al aangegeven dat twee mensen niet terug mogen met de auto, ze gaan maar liften. Dan zakt Sigrid ineens weg. Ze zit met een been tot aan haar knie in de modder. Vervolgens is Jef aan de buurt. Hij glijdt van een boomwortel af en zijn linkerbeen verdwijnt zo'n beetje tot aan zijn kruis in de bagger. Zijn broek wordt niet zo smerig, want hij loopt in een korte broek. Dan volgt Ben. Hij heeft niet erg opgelet en denkt een plekje gezien te hebben waar hij wel kan staan. Helaas, daar was Jef net ook weggezakken. Dus ook Ben zwakt met een been tot aan zijn kruis in de bagger, tja wie mag er nu eigenlijk nog in de auto?

We steken de wild stromende Helle over
We steken de wild stromende Helle over

Ondanks, of misschien wel dankzij de bagger, is het echter een heel erg mooi pad. De herfst kleuren beginnen door te breken en het is heerlijk rustig. Het weer valt niet tegen. Men had regen voorspelt en we trekken we een paar keer onze regenjassen aan, maar het blijft telkens bij een klein buitje.
Het laatste stuk van het pad valt samen met een stuk van de GR 56. Alleen dat stuk van de GR 56 konden we toen we dat niet wilden niet lopen vanwege een jacht die daar toen aan de gang was. Deze keer mogen we er wel door.

We vertrokken om 11.45 uur en om 18.00 uur zijn we weer bij de auto. Tja, wat te doen met al die ontzettend smerige kleren en schoenen. De schoenen gaan allemaal achterin en een aantal broeken gaan uit. Een enkele trekt nu juist zijn regenbroek aan om te voorkomen dat de auto smerig wordt. De regenbroek gaat dan wel binnenste buiten aan om te voorkomen dat de regenbroek van binnen smerig wordt. We willen hem later namelijk wel weer kunnen gebruiken.
Vervolgens gaan we terug naar Eupen waar we overnachten in het pension Zum Goldenen Anker. Daar hebben we drie tweepersoons kamers en een douche op de gang. In de buurt douchen we en als iedereen klaar is vertrekken we naar een Italiaan een paar huizen verderop waar we eten. Als we om 22.45 uur terug komen is er niemand die nog behoefte heeft om beneden in het café wat te drinken. Iedereen gaat meteen door na bed, we zijn moe en voldaan.

foto, alleen zichtbaar met javascript aan


Op zondag wekt Ben iedereen om iets over 8.00 uur, en zo hoort dat. Vrijwel iedereen heeft goed geslapen, maar een aantal van ons is toch behoorlijk wakker geworden van een nadere gast die het nodig vond om zijn maag te legen in het toilet. We genieten van heet eenvoudige maar voedzame ontbijt en gaan weer op pad. Eerst langs de bakker en daarna de eerste auto parkeren elders in Eupen. Met de tweede auto rijden we naar Verviers (Heusy). Onderweg proberen we nog wat ham of iets dergelijks te kopen, maar we vinden nergens een slager of een supermarkt die open is. Gelukkig heeft Carla kaas bij zich want anders hadden we toch zonder beleg gezeten voor onze bolletjes.

Om 10.40 uur verlaten we de auto en gaan we op weg. Het eerste stuk gaat over het asfalt en geeft ons de tijd om weer eens van alles nog wat te vinden van de huizen waar we langs komen. Naar een halfuurtje duiken we het bos in er daar brengen we iets van 1,5 uur wandelend door. Vervolgens gaat het afwisselend over kleine stukjes asfalt, met steenslag verharde veldwegen, een klein stukje bos en een keer of drie door een stuk weiland. Het laatste stuk door Eupen gaat vrijwel in zijn geheel over het asfalt. In tegenstelling tot wat we verwacht hadden moeten we doorlopen tot we vrijwel bij de auto zijn voordat we een kroeg vinden waar we wat kunnen drinken. Om 16.40 uur zijn we weer bij de auto.
Het pad is vandaag volstrekt anders als gisteren, maar toch zeker de moeite waard. Het is erg afwisselend en de hoeveelheid asfalt viel erg mee. Verder liepen we gisteren vrijwel de hele weg iets omhoog, we stegen tenslotte van ruim 300 meter naar 655 meter zonder dat we noemenswaardige klimmen zijn tegengekomen. Vandaag hadden we echter verschillende klimmetjes die over het algemeen niet erg lang maar soms wel behoorlijk steil waren.
Het weer was ongeveer zoals gisteren, zo nu en dan een klein buitje. Het waaide wel wat meer waardoor het wel wat kouder aanvoelde. Maar de meeste regen hadden we op de terug. Gelukkig was het dak van de auto water dicht en hadden we er dus weinig last van.

Op de terugweg eten we met z'n allen in het AC-restaurant bij Weert waarna Ben, Jef en Sigrid wegbrengt en wij met Carla verder rijden. Om 21.20 uur zijn we weer thuis. Het was wel een kort weekend, maar toch zijn we helemaal tevreden, we kunnen ons eigenlijk niet voorstellen dat het gisterenochtend was dat we vertrokken.