GR 57 van Troisvierges tot Gilsdorf
Deze etappe hebben we in drie dagen gelopen. Deze keer waren we in gezelschap van Ben, Carla en Sigrid. Geslapen hebben we in een appartement bij een boer in het altijd rustige Bettel vlak bij Vianden. Hier hadden we al een keer eerder geslapen toen we de GR 5 liepen.

De eerste dag lopen we van Unterschlinder tot Diekirch inclusief het verbindingsstukje naar de GR 5 in Gilsdorf. Het is een erg witte dag. Het sneeuwt de hele dag. Dit geeft een prachtig gezicht. Het heeft echter als nadeel dat er op de diverse uitzichtpunten niet veel te zien is. Verder zijn we erg blij met een huis in aanbouw, kunnen we mooi droog lunchen.

Ja, ook dit is Luxemburg
Ja, ook dit is Luxemburg

Het wandelen op zich gaat goed. Wel is het hier en daar wat glad, drie mensen zijn gevallen. Verder zijn er enkele steile hellingen met smalle paadjes waar we extra voorzichtig zijn om niet uit te glijden, als je valt weet je niet precies waar je terecht komt, maar waarschijnlijk minimaal enkele meters lager.
De sneeuw is uiteraard aanleiding voor diverse vormen van sneeuwpret, zoals daar zijn, sneeuwballen gooien, aan bomen schudden wanneer er anderen onder door lopen en grote sneeuwballen rollen wat extra makkelijk gaat op naar beneden lopende hellingen.

's Avonds kwomen we er achter dat de tv ook Canal+ heeft, wat de motivatie voor een potje klaverjas of Triviant nog verder doet afnemen, jammer voor Jacob en Sigrid.

De tweede dag lopen we de hele dag in de sneeuw. 's Morgens zo nu en dan met een zonnetje en 's middags een klein poosje in een sneeuwbuitje.
Het avontuur van de dag is zonder meer 's morgens het dorpje Lellingen bereiken. De wegen zijn enigszins schoon, maar soms ook behoorlijk glad. We willen vanaf Holzthum via de CR 323 rijden. Maar een boer waar we de weg aan vragen vertelt ons dat de CR 323 waarschijnlijk afgesloten is. Waarna de achterbank bepaalt dat we een andere weg moeten zoeken. Dat wordt de weg via Kautenbach en Wilwerwiltz in plaats van terug via de grote weg. Uiteindelijk bereiken we rond 11.00 uur Lellingen terwijl we rond 9.45 uur uit Bettel wegreden. En het zijn echt niet veel kilometers van Bettel naar Lellingen.

Volgens onze hopman is dit'genieten met de broek aan'
Volgens onze hopman is dit "genieten met de broek aan"

Buiten de diverse mooie uitzichten en geinige paadjes lopen we zowaar ook zo'n 400 meter over schoon asfalt. En dat is precies op het goede moment, het is op een wel erg steil stukje naar beneden. En onder aan die weg in Kautenbach ligt zowaar een hotel met koffie en soep. Onderweg weg lopen we ook nog over de CR 323, het was inderdaad een goed plan om daar niet met de auto over te willen rijden, een laag van 20 cm sneeuw in niet zo'n geweldige ondergrond voor de gemiddelde auto.

Bij onze laatste stop moeten we kiezen tussen een cafe, met warme drank en makkelijk zitten of het station van Goebelsmuhle. Het voordeel van het station is dat we ook ons brood kunnen opeten. Uiteindelijk kiezen we voor het station en dat valt alles mee. Na drie afgesloten deuren gaat de vierde deur wel open en daarachter zit zowaar een verwarmde wachtkamer.
Tijdens de laatste etappe van die dag hebben we behoorlijk last van laaghangende takken, en met name van de sneeuw die daar vanaf valt op ons hoofd / in onze nek. Rond 17.00 bereiken we de auto en dat is maar goed ook want het begint al behoorlijk donker te worden.

Commentaar is overbodig
Commentaar is overbodig
De derde dag hebben we een strak plan. We staan om 7.30 uur op en iedereen moet er voor zorgen dat hij/zij om 8.30 uur in de auto zit inclusief eten etc. voor die dag. Ben moet voor die tijd zelfs nog bij de bakker langs om het brood voor die dag te halen. Het plan slaagt, om iets over half negen rijden we weg.
Onderweg zien we een schitterende zonsopkomst. De sneeuw heeft alle kleuren tussen wit en rood. Daar tegen over staat een ondergaande maan, het zijn geweldige uitzichten. De weg zelf is ook in een behoorlijke conditie waardoor we na een uur in plaats van de maximaal geplande 1,5 uur in Troisvierges arriveren.

Het boodschappen doen gaat minder voorspoedig, we moeten drie winkels langs en missen dan nog steeds een bakje champignons en een potje knoflooksaus. Maar ondanks dat vertrekken we om iets over 10 voor onze laatste etappe van dit weekend.
Voor de eerste keer hebben we mooi licht om foto's te maken wat we dan ook ruim doen. Vervolgens knapt er iets in het bovenbeen van Gabrielle (een gescheurd spiertje?). Na wat schudden aan het been gaan we weer op weg richting Clervaux.

In Clervaux eten we een bakkie soep en constateren we dat we ruim langzamer zijn dan gisteren. Wel blijkt het redelijk te gaan met het been van Gabrielle wat maakt dat zij de etappe gewoon wil uitlopen. Maar ja, we moeten ook nog een paar boodschappen doen. We besluiten op te splitsen, wij volgen de route en gaan meteen van start. Ben, Carla en Sigrid maken een ommetje door het dorp en gaan op jacht naar de laatste boodschappen. We spreken af elkaar zo'n 7 kilometer verderop bij Drauffelt weer te zien.
Vlak voor Drauffelt halen de anderen ons in. Het bericht dat we in de sneeuw hebben geschreven hebben zij helaas niet gezien.
Het laatste stukje van Drauffelt naar Lellingen loopt relatief soepel waardoor we om iets voor 5 uur bij de auto zijn. Daar blijkt dat ons gevoel dat het niet echt warm is, niet geheel onterecht, de thermometer in de auto geeft -5° C aan. Vervolgens moeten we de andere auto nog ophalen waardoor we uiteindelijk rond 19.00 uur bij ons huisje zijn.

foto, alleen zichtbaar met javascript aan


Alles overzient was het weer een geslaagde versie van Hopman Reizen. Het weer was perfect en we hebben lekker gewandeld. Daarnaast kunnen we trots zijn op onszelf want een gemiddelde van ruim 22 kilometer per dag hebben we tot nu toe zelden gehaald met Hopman Reizen.