GR 5, deel IV, van Gorze tot Liverdun
Dit deel lopen we in het zelfde weekend (4 dagen) dat we het stuk van Ternel naar Lorry-lès-Metz lopen. Dat stuk lopen we de eerste dag, de dag dat we uit Nederland komen.

Een routebordje van de GR 5
De eerste echte dag lopen we van Mamey naar Liverdun. We staan om 8.00 uur op en brengen naar het ontbijt eerst de motor van Jacob naar het station van Liverdun. Daarna rijden we naar Mamey. Het is 11.00 uur voordat we aan de wandel zijn.
Toen we opstonden scheen de zon lekker. Maar als we gaan lopen is die verdwenen en we zien hem eigenlijk ook niet meer terug. Het blijft echter wel droog en daarmee lekker weer.
Het pad is heel aardig. Aan het begin en het eind zitten een paar grote stukken door een loofbos. Daar tussen zitten stukken over veldwegen langs lege graanvelden en een paar stukken asfalt. Het laatste stuk in Liverdun hebben we nog enkele fraaie uitzichten op de Moessel en zien we ook nog enkele fraaie huizen.
De route is in het algemeen goed bewijzert. Er zijn twee plekken waar hij afwijkt van de route in het boekje, het stuk voor St. Jean (tussen Mamey en Martincourt) en het stuk na Martincourt. Met name deze laatste afwijking is geen verbetering. We hebben op internet echter verhalen gelezen over omgewaaide bomen op dit traject en denken dat deze nog niet opgeruimd zijn.
Na het lopen rijden Jacob en Ben op de motor terug naar Mamey om de auto te halen. Ze willen de motor daar achterlaten zodat we hem morgen niet eerst hoeven weg te brengen. Als Ben tegen een paar locals zegt dat we de motor daar een nacht laten staan, zeggen zij dat we hem wel bij hen op het erf mogen zetten. Perfect, wel zo veilig.
Tegenwoordig zeggen we dit soort dingen want een paar jaar geleden hebben we het in Luxemburg een keer meegemaakt dat mensen ons dit verweten. Zij hadden zich namelijk erg zorgen gemaakt over die wandelaars die niet terugkwamen om hun auto op te halen.
Met de auto rijden Ben en Jacob weer terug naar Liverdun. Daar halen ze Carla en Gabrielle op en nadat we boodschappen hebben gedaan gaan we naar het huisje. We waren om iets over 17.00 uur klaar met lopen en zijn om iets voor 19.00 uur in het huisje.

Als we om 7.45 uur opstaan is het nog mistig. Tegen de tijd dat we ons huisje verlaten begint het echter op te klaren en als we om 9.50 uur de auto verlaten schijnt de zon. En de zon blijft de hele dag schijnen. We lopen 's middags allemaal op een t-shirtje en een korte broek, en dat voor begin september ! !

Het informatiebord bij de loopgraven
Het informatiebord bij de loopgraven
We starten vandaag in Prény met Mamey als doel. Dit is overigens een typisch dorpje op een heuvel met zeer smalle straatjes. Twee auto's kunnen elkaa er niet passeren. Het starten lukt echter niet zo. We hebben de auto bij de kerk staan en daar vinden we wegbewijzering. Dit in tegenstelling tot de route die in het boekje staat, die komt niet langs de kerk. We lopen eerst een stuk omhoog waarna we bij een oude stadspoort komen. Daar komt onze leider tot de conclusie dat we fout zitten en dus lopen we weer terig naar de kerk om vervolgens verder naar beneden te lopen.
We hebben te maken met een aanzienlijke wijziging van de route. We vermoeden dat dit komt doordat men vlak bij een nieuwe weg aan het aanleggen is. Hierdoor wijkt de eerste vijf kilometer af van de route in het boekje.
Het pad gaat vandaag met name over brede boswegen. Soms met diepe sporen maar vaak ook net zo vlak en hard als asfalt. Echt asfalt zien we weinig. Het is derhalve weer een heel aardig pad.
Een eindje over de helft komen we langs oude loopgraven uit de eerste wereldoorlog. Je ziet er niet veel van. Het lijken meer begroeide sloten. Iets verder op is het een momument en een bord met uitleg. Tot slot komen we langs een begraafplaats met een enorme hoeveelheid kruizen.
Onderweg stoppen we een enkele keer en drinken we wat in Montauville. Tegen 17.00 uur zijn we bij de motor in Mamey. Ondanks dat de route maar 0,4 kilometer langer is dan gisteren zijn we dus ruim meer dan een uur langer onder weg. Dit komt niet alleen door het ommetje dat we in hte begin maken. De route gaat vandaag ook veel meer heuvel op en heuvel af dan gisteren wat maakt dat we wat langzamer gaan.
's Avonds gaat de droom van Ben in vervulling. Een jaar of twee geleden toen Ben en Carla het stuk voor Gorze liepen hebben zij geslapen in een hotelletje in Gorze. Daar heeft Ben toen wel zo lekker gegeten, onder andere een ganzeleverpastijtje van 20 euro, dat hij er dit weekend weer wil eten. Daar offert de rest zich dan maar weer voor op, je moet de leider ook zijn pleziertjes gunnen.

foto, alleen zichtbaar met javascript aan


De laatste dag van deze vierdaagse lopen we van Gorze naar Prény. Maar niet voordat we het huisje hebben schoongemaakt en afgerekend. Met alle spullen in de auto rijden we naar Gorze waar de de auto parkeren bij de kerk.
We lopen vandaag vrijwel de hele dag door het bos, de ene keer over een smalpad en de andere keer over een brede bosweg. Ook vandaag is het weer heerlijk weer.
Ook vandaag hebben we twee plaatsen waar de route afwijkt van het boekje. De eerste is in Onville. Hierdoor hebben we nu een prachtig uitzicht op een enorme oude boerderij of iets dergelijks. Tevens komen we door deze omleiding langs een paar pruimenbomen zodat we ook vandaag onze inmiddels dagelijkse protie pruimen binnen krijgen. De twee omleiding is in Pagny-sur-Moselle. Dit scheelt een klimmetje en een afdaling. Hier staat wel tegenover dat we nu een stukje meer over asfalt moeten lopen.
Het laatste stukje van de wandeling bestaat uit een klim naar Prény die afsluit met een betonnentrap richting de poort waar we gisteren ook stonden. Zodra we bovenstaan keren we om om via de trap weer bij de kerk te komen waar de motor staat. Bij de motor aangekomen bedenkt Jacob dat Gabrielle de motorsleutels bij zich heeft en nog boven van het uitzicht zit te genieten. Er zit voor hem dus niets anders op dan de trap nog een keer op en neer te lopen.
Vervolgens brengt Jacob Ben naar de auto waarna Jacob doorrijdt richting Nederland en Ben de vrouwen ophaalt. Onderweg dineren we in het AC bij Wamelt waarna de race naar huis begint. Jacob wint deze race glasrijk met dank aan de files rond Namen en Brussel.

Het huisje dat we dit weekend hadden is het meest luxieuse huisje wat we tot nu toe gehad hebben. Naast de diverse standaardvoorzieningen is er bijvoorbeeld ook een wasmachine aanwezig. We hebben echter wel wat gedoe gehad met de vaatwasser en de douche, maar dat is allemaal goed gekomen. Er zijn zes beden + een slaapbank, een TV met drie zenders en een terras met een bbq aanwezig. Voor dit alles betaalden we 220 euro voor drie nachten waarbij we zelf beddengoed bij ons hadden en zelf hebben schoongemaakt.