GR 15 / GR AE, deel I, van Ernonheid tot Achouffe

Wat er aan vooraf ging

Ondanks dat we gemiddeld ongeveer drie keer per jaar met Hopman (Ben & Carla + Jef & Sigrid) gaan wandelen is dit voor Ben & Carla niet genoeg. Hierdoor hebben zij van een aantal routes inmiddels meer gelopen dan wij. Dit stuk van de GR 15 / GR AE is (was) zo'n stuk. Zij hebben dit ooit een keer zonder ons gelopen. Dus toen wij besloten om in april 2010 een weekendje met zijn tweeën te gaan wandelen, besloten we om dit "gaatje" te dichten.

Wandelen zonder Hopman betekent echter wel dat we nu alles zelf moesten regelen. Gelukkig mochten we wel het boekje van Ben lenen. Hierin zagen we al snel dat we in Ernonheid wilden starten, in de buurt van Grandménil / Manhay wilden overnachten en de tweede dag naar Achouffe wilden lopen.
Ondanks dat er in ons boekje staat dat er niets is in Grandménil vonden we op internet toch twee Bed & Breakfast opties, Bo Temps en Entre Deux Pays. Helaas kregen we van beiden al snel te horen dat ze in het beoogde weekend vol zaten. Ja, dat krijg je als je een week van te voren nog wat probeert te regelen.
De mensen van Bo Temps waren echter zo bijdehand om te melden dat ze van vrijdag op zaterdag nog wel plaats hadden. Dus na wat wikken en wegen (en vooral de weerberichten gevolgd te hebben) besloten we dat wij dit maar moesten doen. Zo kon het gebeuren dat wij op een vrijdagochtend begin april door de vader van Gabrielle in Ernonheid afgezet werden voor twee dagen wandelen.

Vrijdag, van Ernonheid naar Grandménil (20,9 km)

Zoals gezegd is het iets over 10.00 uur als we aan onze wandeling beginnen. Dit is mooi op tijd en dat vinden we prima, de weersvoorspellingen zijn namelijk niet geweldig, vanaf 15.00 uur kan het gaan regenen. Verder wordt het wel 7° C maar er staat ook een stevige en erg koude wind. Dus op regen zitten we echt niet te wachten.

Even buiten Ernonheid zien we deze hertjes
Even buiten Ernonheid zien we deze hertjes

Het pad gaat vandaag door een erg mooie omgeving. Na een kwartier zien we al een paar hertjes lopen, dus ook met het wild zit het hier wel goed. Een paar uur later zien we trouwens ook nog een ooievaar vliegen.
Het eerste stukje is uiteraard asfalt, maar al snel komen we op een onverharde weg terecht. Nadat we de N66 zijn overgestoken moeten we even goed opletten om het kleine paadje dat we moeten hebben te vinden. Dit is een flink modderig pad.
Na dit paadje tot iets voorbij Deux-Rys lopen we door een mooie omgeving, maar ook wel erg veel over asfalt. Hierdoor kunnen we wel lekker opschieten en blijven onze schoenen en broeken mooi schoon, maar toch hadden we het liever anders gehad. In Deux-Rys hebben ze trouwens een leuk speeltuintje met wat picknicktafels waar we even lekker zitten, het is nog steeds droog.

Een deel van de route gaat vandaag over dit soort halfverharde boswegen
Een deel van de route gaat vandaag over dit soort halfverharde boswegen

Het stuk van Deuz-Rys tot Grandménil is wat ons betreft het leukste stuk van deze dag. Het gaat vrijwel helemaal over (halfverharde) boswegen en dus door een bos. Dit bos bestaat hoofdzakelijk uit naaldbomen, maar er zit hier en daar ook een stuk met loofbomen tussen. Hierdoor is het lekker afwisselend.
Op dit stuk komen we trouwens ook onze tweede en derde beklimming van vandaag tegen. De laatste weekenden die we gingen wandelen waren langs de GR 577 en daar heb je hooguit wat lichte glooiingen. Vandaag hebben we toch zo nu en dan een klimmetje van 100 meter en dan staat er bovenop de "berg" prompt een paal dat we bovenop een berg van ergens rond 400 meter zijn aangekomen.

Rond 15.20 uur komt de kerk van Grandménil in zicht, daar ergens zouden we moeten zijn. We hebben wel het adres waar we moeten zijn, maar geen kaartje of zo. Dat valt dus nog niet mee en nadat we zo'n beetje heel Grandménil hebben gezien, komen we om even voor 16.00 uur aan bij Bed & Breakfast Bo Temps.

Zo is het net alsof het perfect wandelweer is
Zo is het net alsof het perfect wandelweer is

Nu zijn we niet snel enthousiast over B&B's, hotels, etc, maar voor wandelaars zoals wij is Bo Temps een prima Bed & Breakfast. Het enige minpuntje dat we hebben kunnen vinden is de douche, daar komt net iets te weinig warm water uit om je echt lekker te kunnen douchen. Maar, de 2x twee bakkies koffie die we krijgen als we aankomen, smaken prima. Verder hebben ze hier draadloos internet en dan zijn wij al snel tevreden.
Wat wij echt lekker vinden is de salon waar een aantal lekkere stoelen, een senseo en een goed gevulde koelkast staan. Kijk, zo kunnen wij vanavond ook wat lekkers drinken zonder dat we het mee hoeven te sjouwen of de deur uit moeten. Aangezien deze ruimte 's avonds door een houtkachel wordt verwarmd is het er ook nog lekker warm.
Wat verder erg aardig is, is dat onze gastvrouw niet alleen precies weet welke restaurantjes je op loopafstand hebt maar dat ze ook nog even belt om te vragen of er plek is. Zo komen wij uit in een pizzeria die wel aardig, maar niet heel bijzonder is.

In Grandménil heb je geen restaurants, daarvoor moet je naar Manhay, wat prima te lopen is. Daar heb je trouwens ook een bank, twee bakkers, een Spar, een benzinepomp en een hele grote houtzagerij. Als we om iets over 20.00 uur teruglopen naar Grandménil lopen we voor het eerst vandaag door de regen. Gelukkig hebben we onze regenkleding bij ons dus echt een probleem is dit niet.

De rest van de avond zitten we lekker in de salon. Hier kijken we ook nog even naar de bus van morgen. En wat blijkt, de bus die door Achouffe komt, rijdt door de week en op zondag, maar niet op zaterdag, dat is niet tof.

Zaterdag, van Grandménil naar Achouffe (23,2 km)

Omdat we pas om 8.30 uur kunnen ontbijten hoeven we ons vanochtend niet te haasten met opstaan. Wakker worden is geen probleem, daar zorgt de kerk die 50 meter verderop staat wel voor. Haast hebben we vandaag trouwens sowieso niet want we hebben gisteren met de vader van Gabrielle afgesproken dat hij ons rond 16.00 uur (of later) in Achouffe zal ophalen. Wij verwachten dat we dit makkelijk halen.

Vandaag mogen we onder andere over dit bospaadje lopen
Vandaag mogen we onder andere over dit bospaadje lopen
Het ontbijt is eenvoudig, geen croissants, pain-au-chocolate of harde witte bolletjes zoals we altijd van Ben krijgen, maar wel een buffet met drie soorten gesneden brood, wat zachte bolletjes, drie soorten kaas, diverse soorten ham en een schaal fruit waarvan we onbeperkt mogen eten. Dat vinden we wel prettig want zo kunnen we een goede bodem leggen voor een stevige dag wandelen.
Tijdens het ontbijt kletsen we nog wat met de erg aardige / behulpzame eigenaren van de B&B waarbij we onder andere horen dat hij een website heeft gemaakt met verhalen over het Ardennenoffensief rond Grandménil.
Als we gewild hadden zouden we een lunchpakket kunnen meekrijgen, maar we hebben nog genoeg brood van gisteren dus dat is niet nodig. Wat we wel graag willen en ook krijgen is dat onze thermosflesjes gevuld worden met thee.
Hierna volgt nog het afrekenen, € 90,50 voor een kamer voor een nacht, twee ontbijtjes en enkele drankjes die we gisteren in de salon hebben gedronken. Het is niet echt goedkoop maar wel te doen.

Door al ons geklets tijdens het ontbijt is het al 9.50 uur voordat we op stap gaan. Het regent en we vragen ons af of het vandaag überhaupt nog droog gaat worden.

Het eerste stuk van de route gaat vandaag zoals vrijwel altijd over een asfaltweg. Hier hebben we niet alleen last van de regen, maar ook van de harde / koude wind. Het is eigenlijk helemaal geen weer om buiten te zijn. Na een dikke kilometer lopen we in de richting van een bos waarna we een erg mooi stuk richting Odeigne krijgen.
Als we via enkele kleine paadjes in Odeigne komen moeten we even goed opletten. De GR 14 komt namelijk ook door Odeigne en we willen niet per ongeluk de GR 14 oplopen. Daarvoor waren we hier al in 2008.
Verder had Jacob in zijn hoofd dat er we in Odeigne wat zouden kunnen drinken. Nou, dat kunnen we wel schudden. Odeigne is zo'n dorpje zoals we er al zo veel hebben gezien, wat huizen en een kerk en verder niets. Wel zien we, net als gisteren in Deuz-Rys, een speelplaatsje met een picknicktafel. En omdat het net even droog is kunnen we daar drinken we mooi even een bakkie thee drinken.

Het volgende stuk, van Odeigne naar de N89, is het mooiste stuk dat wij deze twee dagen lopen. We lopen heerlijk door het bos en niet over van die halfverharde boswegen. Onverharde wegen / paadjes zijn wel leuk maar met dit weer moeten we nu wel een beetje door de bagger ploeteren. We vinden dit niet alleen een heel mooi, maar ook een redelijk zwaar stuk. Achteraf snappen we iets beter dat het wandelen hier iets zwaarder is, het pad gaat hier langzaam maar gestaag ruim 150 meter omhoog.

Het stuk van Odeigne naar de N89 is erg mooi, maar ook een beetje ploeteren
Het stuk van Odeigne naar de N89 is erg mooi, maar ook een beetje ploeteren

Bij de N89 zou volgens ons boekje een horecagelegenheid moeten zijn. Er heeft wel iets gezeten, Le Bison, maar dat staat te koop en voor zover wij kunnen zien zit het al behoorlijk lang dicht. Hier staat echter ook een bordje van een ander (pannenkoeken)restaurant en dat wijst dezelfde kant op als onze route, nu maar hopen dat dit restaurant wel open is.
Nu volgen de saaiste vier kilometer van vandaag. We lopen over het asfalt, het regent (zachtjes) en het waait (te hard). Maar gelukkig komen we uiteindelijk wel bij het restaurant dat we op de borden hadden gezien en het is nog open ook. We vermoeden trouwens wel dat dit restaurant alleen in het weekend open is.

Om iets over 13.00 uur lopen we naar binnen. We trekken onze regenkleding uit en eten hier op ons gemak een heerlijke pannenkoek. Waar het precies aan ligt weten we niet, maar de pannenkoek van Jacob ligt ruim twee uur later al weer in het bos. Een stuk wc-papier of wat papieren zakdoekjes meenemen is soms dus best handig.

Als het maar genoeg regent wordt het pad vanzelf een riviertje
Als het maar genoeg regent wordt het pad vanzelf een riviertje

Tegen 14.00 uur gaan we weer op stap. Inmiddels zijn we er wel achter dat we om 16.00 uur echt niet in Achouffe zullen zijn, het zal eerder 17.00 uur zijn. Maar minstens zo belangrijk, het is zowaar droog geworden. Sterker nog, de rest van de middag valt er eigenlijk geen regen meer van betekenis.
Ons pad gaat nu weer door een erg mooi stuk bos waar we weer voor een groot deel over onverharde boswegen / paadjes lopen. Als we het bos weer uitkomen zien we vlak voor Wilogne een bushokje met een bankje. Een perfect plekje om even uit de wind een bakkie thee te drinken.
Ook het laatste stukje naar Achouffe is erg leuk. We lopen niet, zoals we op basis van het kaartje geschat hadden, over een asfaltweg, maar een groot stuk gaat over een onverhard paadje en een halfverharde veldweg.

Uitzicht op Dinez, waar de route niet doorheen komt
Uitzicht op Dinez, waar de route niet doorheen komt

Om iets voor 17.00 uur komen we aan bij Achouffe. Zoals afgesproken lopen we hier richting de brouwerij / brasserie. Daar kijken we even wat rond, vooral om te kijken of we de vader van Gabrielle zien. Net als we wat willen gaan drinken komt hij aangereden, perfecte timing.
We doen onze spullen in de auto, stappen in en vertrekken we richting Nederland. Ondanks de (erg) slechte voorspellingen hebben we alles bij elkaar maar een halve dag regen gehad en het stuk dat we vandaag hebben gelopen behoort tot de mooiste etappes die wij de afgelopen 12 jaar in de Ardennen hebben gelopen.