GR 14 van Mirwart tot Bouillon
Dit deel hebben we in augustus 1997 gelopen. Op dat moment woonde Gabrielle nog in Brussel waar we de trein hebben genomen naar het station van Carlsbourg. We hadden onze tent bij ons en hadden het plan om in een week tijd het de hele route te lopen

De eerste dag liepen we 21,6 km. Dat was eigenlijk 5 km te veel. We hadden nog maar weinig ervaring met wandelen en al helemaal niet met wandelen met bepakking. Zo had Gabrielle nog een oude rugzak waarvan we tot de conclusie kwamen dat die totaal niet geschikt was voor dit soort tochten.
We waren kompleet versleten toen we op de camping in Bouillon aankwamen. Deze camping lag net buiten Bouillon langs de GR 14 richting de Franse grens.

Met zulk weer is er niet zoveel aan
Met zulk weer is er niet zoveel aan
De tweede dag hebben we voor het eerst in ons leven gelift. We moesten van Bouillon naar terug naar het station van Carlsbourg en er reden geen bussen of iets dergelijks. We hadden enorm geluk binnen een half uur hadden we een lift die ons afzette bij een ander station. Maar dat was geen probleem want toen we daar aankwamen, stopte daar net de trein naar Carlsbourg die we precies konden halen. Vervolgens zijn we naar Lesse gelopen.

Onderweg begon het te regenen en wilde we wat eten bij het restaurant in Our. Men zei echter dat men dicht was. Toen zijn we maar onder het afdakje van de barbecueplaats gaan zitten om wat te eten. Ondertussen zagen we wel dat er andere mensen naar binnen gingen, discriminatie van de natgeregende wandelaar ? ! Een geluk bij een ongeluk was dat we nu eerder op pad waren en zo nog heerlijk konden genieten van de zon die later weer doorbrak.
In Lesse wilde we eigenlijk overnachten bij de CBTJ, wat volgens ons een soort jeugdherberg moest zijn. Wij konden echter niets vinden dat open was en na wat vragen werden we doorverwezen naar een veldje langs het riviertje de Lesse waar we onze tent mochten neerzetten. Er was verder helemaal niets te doen dus nadat we wat gegeten (een bordje soep met wat brood) hadden, veel hadden we niet meer bij ons, zijn we maar gaan slapen.

De derde dag hebben we vrijwel de hele dag in de regen gelopen. Verder wilde we boodschappen doen bij de in het boekje aangekondigde kruidenier in Transinne, maar die bleek er niet meer te zijn. Gelukkig kwamen we een eindje verderop langs een camping met een kantine. Daar hebben we heerlijk koffie gedronken en gegeten.
De route liep die dag voor een groot deel door het bos. Wanneer men de bomen met de bewegwijzering echter omzaagt, wordt het lastig zoeken. Maar we zijn er gekomen.

Na anderhalve dag in de regen begonnen we het echter wel een beetje koud te krijgen. Daarom besloten we om in Mirwart de bus naar Libramont te pakken en vervolgens de trein naar Brussel te nemen. Dit zat niet tegen. Toen we in Mirwart aankwamen hoefden we slechts iets van 20 minuten te wachten voordat de bus kwam.

foto, alleen zichtbaar met javascript aan