GR 126 van de scheiding met de GR 577 tot Gedinne
Dit deel van de GR 126 hebben we samen met het stuk van Rivière tot Awagne in één weekend gewandeld.

Zaterdag, van de scheiding met de GR 577 naar de N40 / N95 (1,7 km)

Omdat we om 14.50 uur al klaar waren met de geplande wandeling van Awagne naar Rivière heeft Ben bedacht dat we nog wel een stuk(je) van de route van morgen kunnen wandelen. En dus rijden we naar de plek in de buurt van het dorpje Pondrôme waar de GR 126 en de GR 577 elkaar kruisen.

Tot aan Beauraing volgen we de aanwijzingen van de gps waarna Jacob op basis van de kaart in het boekje Ben naar het juiste punt leidt. Het enige wat Jacob niet gezien heeft, is dat de weg waar hij Ben instuurt na een paar honderd meter onverhard wordt. Gelukkig is het een nette onverharde weg en dus komen we zonder problemen op het punt waar de GR 126 en de GR 577 elkaar kruisen. Ben besluit de auto niet daar maar iets verderop, bij een oude kerk aan een asfaltweg, te parkeren. Vervolgens stappen we allemaal in één auto en rijden we over een asfaltweg terug naar de grote weg.

De oude kerk in de buurt van Pondrôme waar we een auto parkeren
De oude kerk in de buurt van Pondrôme waar we een auto parkeren

Uiteindelijk is het 16.20 uur als we op stap gaan en nog geen half uur later zijn we al weer klaar met wandelen. De wandeling zelf stelt niet zo veel voor maar doordat we met de auto over een onverharde weg gingen, iets wat we anders nooit doen en waarvan we achteraf weten dat het niet nodig was, zullen we ons dit stukje van de GR 126 waarschijnlijk toch blijven herinneren.

Doordat Jef het laatste stuk niet meegewandeld heeft, hij is gaan hardlopen, hoeven we de andere auto niet op te halen en kunnen we rechtsreeks naar ons hotel rijden. Als we ingechecked zijn gaan we, tot Jef er is, met een drankje in een hoekje zitten. Zolang Jef er niet is willen we niet douchen / kunnen we ons niet omkleden, want onze koffer ligt in de auto van Jef (of eigenlijk is het de auto van Sigrid).

Zondag, van de scheiding met de N40 / N95 naar Gedinne (23,6 km)

We zitten om even na 8.00 uur aan ons ontbijt waarna we onze spullen inpakken en vertrekken. Betalen doen we niet, dat doet Ben. We rijden eerst naar Gedinne waar we een auto achter laten. Vervolgens rijden we naar het beginpunt van onze wandeling waar we om even na 10.00 uur beginnen aan onze wandeling.

De route is vandaag nog net iets fraaier dan gisteren en zeker als 's middags de zon doorbreekt is het echt geweldig om hier te wandelen. We genieten volop van de mooie herfstkleuren en het rustige weer.
Als we aan onze wandeling beginnen is het zwaar bewolkt
Als we aan onze wandeling beginnen is het zwaar bewolkt

Net als gisteren lopen we ook vandaag vooral over half verharde bos- en veldwegen. Meestal door het bos en soms langs de rand van een bos. Rond de dorpjes Vencimont en Gedinne lopen we, uiteraard, over verharde wegen. We hebben vandaag drie kleine klimmetjes maar die zijn minder steil en iets korter dan de klimmetjes van gisteren.

Als de route afgesloten is moet Ben een ander pad zoeken en dat is hier en daar wat modderig
Als de route afgesloten is moet Ben een ander pad zoeken en dat is hier en daar wat modderig
Gisteren hadden we mazzel met de voor de jacht afgesloten gebieden, vandaag iets minder. Na een half uur wandelen komen we bij het eerste bos waar we vanwege de jacht niet in mogen. We vinden vrij makkelijk een aardige route om het bos waarbij we vrijwel niets extra hoeven te lopen.

Rond 13.30 uur komen we bij het tweede afgesloten bos en lijkt het erop dat we meer moeten omlopen. Aangezien we sowieso al een wat langere wandeling gepland hebben lijkt het erop dat het een latertje gaat worden. We zoeken via diverse bospaden een route zo kort mogelijk langs het afgesloten bos waardoor we nog een keer op een punt komen waar we niet verder mogen.

Op een gegeven mogen komen we op een behoorlijk modderige bosweg waarvan we vermoeden dat het de grens van het afgesloten gebied is. Maar omdat we geen bordjes zien dat we er niet over mogen volgen we dit pad tot we een stukje voor Vencimont op een asfaltweg komen. Als we op dat moment terug kijken zien we wel een bordje dat we de bosweg waar we uit zijn gekomen niet in mogen.

Later vinden we op deze internetpagina nog wat meer informatie, de bosweg waar we over liepen was zeker niet de grens van het afgesloten gebied, deze bosweg lag gewoon in het afgesloten gebied. Zoals zo vaak met dit soort dingen weten we achteraf wat we hadden moeten doen. Wij vinden het vinden van informatie over afgesloten stukken bos gewoon lastig. Voor zover wij weten wordt deze informatie niet op één website verzameld. Wat je volgens ons het beste kunt doen is zoeken op "chasse" + "battues" + "naam van de gemeente" dan vind je meestal wel iets. In de meeste gevallen moet je daarna nog even puzzelen om er achter te komen of de route die je wilt volgen wel of niet afgesloten is op de dag dat je langskomt.

Gelukkig is er niets gebeurt en dus wandelen wij verder naar Vencimont waar we op het terras van een restaurant gaan zitten om wat te drinken. De zon schijnt inmiddels en het is gewoon lekker op het terras.

Als we het stuk van Vencimont naar Gedinne, de laatste 6,8 km, lopen is het zulk mooi weer dat we besluiten om onderweg nog een extra pauze te houden zodat we nog wat langer van het mooie weer en de omgeving kunnen genieten. Hierdoor is het uiteindelijk 17.10 uur voordat we weer in Gedinne zijn.

Op zaterdag hadden we mooi weer, maar zondagmiddag was het weer echt geweldig
Op zaterdag hadden we mooi weer, maar zondagmiddag was het weer echt geweldig

We stappen met z'n allen in de auto die we vanochtend in Gedinne hebben achtergelaten en rijden weer naar het beginpunt van de wandeling. Daar nemen we afscheid van Jef & Sigrid waarna Ben & Carla ons naar onze auto, die we gisteren in Rivière hebben laten staan, brengen. Daar nemen we afscheid van Ben & Carla waarna we na een paar dagen heerlijk wandelen naar huis rijden.

Het hotel, Hotel de la Vallee in Petit-Fays

Deze keer hebben we geslapen in Hotel de la Vallee in Petit-Fays. Wat ons betreft is dit een zelfde soort hotel als Auberge des Cretes in Falmignoul, waar we de vorige keer sliepen. Deze keer hebben we echter mazzel, we hebben niet de kleinste maar de grootste kamer, waardoor het ons hier veel beter bevalt.

De kamer is weinig bijzonders, gewoon zo'n kamer in een hotel dat in een oud gebouw zit. Doordat we de grootste kamer hebben is hij wel lekker ruim, iets wat we van de badkamer niet kunnen zeggen. De douche zelf is prima, heeft een lekkere straal en zit op een schuifstang waardoor je niet door je knieën hoeft als je je haar wilt wassen. Er waren wel enkele mensen die wat mopperden over de breedte van het bed.

Op zaterdagavond hebben we het 4-gangen dagmenu, kosten € 32,20 per persoon, gegeten en dat was gewoon heel goed. Vooral de eerste twee gangen sprongen er uit. Wel moesten we wat lang wachten op ons eten, we gingen om 19.00 uur aan tafel en het was 22.00 uur geweest voor we het eten op hadden. Maar omdat we verder toch geen plannen hadden was dit voor ons geen probleem.

Het ontbijt op zondag was een eenvoudig maar redelijk compleet buffetje waarbij we ook nog een eitje konden bestellen. Het was geen probleem om heet water in onze thermosflessen te krijgen en de koffie was ook prima.