GR 126 van het Marie-Joséplein tot het Memoriaal Kongolo
Jacob wilde eind november 2012 voor een verjaardag naar Nederland. Tijdens de voorbereidingen van deze reis bleek dat er het daarop volgende weekend gewandeld werd en dus besloot hij wat langer te gaan. Zo kon het gebeuren dat er in november 2012, voor het eerst in het bestaan van Hopman Reizen, een wandelweekend was waarbij Jacob wel en Gabrielle niet mee ging.

Uiteraard was er in de dagen voorafgaand aan dit wandelweekend het nodige gedoe over hoe, wat en waar, maar toen het moment daar was, had iedereen aan zijn verplichtingen voldaan en verstrekte de secretaresse van Hopman precies genoeg informatie over wanneer iedereen waar werd verwacht.

Zaterdag, van het Marie-Joséplein naar Ohain (21,0 km)


Zo zien de paden in het Zoniënwoud er ongeveer uit
Zo zien de paden in het Zoniënwoud er ongeveer uit
Ondanks dat we uit allerlei verschillende richtingen komen, Rijswijk, Oisterwijk en Valkenburg, staat iedereen vanochtend rond 7.00 uur op zodat we allemaal min of meer op tijd, om 9.30 uur, bij de kerk in Ohain zijn. Achteraf blijkt die kerk niet echt een handige plek om af te spreken, je kan je auto's er niet voor een hele dag of langer parkeren. We rijden terug naar de grote weg, de N271, om daar twee auto's achter te laten. We rijden in één auto naar Brussel waar we niet naar het Centraal Station, het beginpunt van de GR 126, rijden, maar naar de wijk ten oosten van het Ter Kamerenbos, daar kunnen we namelijk redelijk makkelijk en gratis de auto parkeren. Nadat we de auto geparkeerd hebben eten we langs de kant van de weg de traditionele monchoutaart.

Rond 10.40 uur gaan we op stap. Het is erg somber weer, maar het waait vrijwel niet en het is min of meer droog. Tot onze grote verrassing blijft het vrijwel de hele dag droog, alleen tegen het eind van onze wandeling hebben we een kwartiertje onze regenjassen aan. Maar gezien het algemene weerbeeld is dat echt heel erg weinig. Dit sombere weer maakt wel dat de omgeving er ook wat minder vrolijk / mooi uitziet dan op een mooie zonnige dag.

De eerste paar kilometer van onze wandeling is redelijk saai, we lopen door een woonwijk. Na een klein uurtje lopen we via het Tournay-Solvay park het Zoniënwoud in, en dat is wat ons betreft gewoon een mooi bos. We lopen vandaag het grootste deel van de route over nette rechte paden in het Zoniënwoud. Deze paden zijn ondanks het regenachtige weer van de laatste tijd niet modderig geworden.

We houden twee keer pauze, de eerste keer op een omgevallen boom en de tweede keer op één van de diverse bankjes die we vandaag zien. Tijdens de pauzes en de wandelingen wordt er erg veel gekletst, we hebben kennelijk veel bij te praten.

De laatste zes kilometer lopen we veel meer over verharde wegen, al komen we ook over enkele verrassend aardige onverharde paadjes. Van de verharde wegen vinden we diverse wegen met kasseien veruit het vervelendst lopen.

Lekker beeldhouwen met een motorzaag
Lekker beeldhouwen met een motorzaag

In Ransbeck komen we op een gegeven moment op een bekend punt, het blijkt dat we een rondje zijn gelopen. Na wat gepuzzel vinden we de juiste route. Het blijkt dat in Ransbeck ook een lokale route loopt die met rood-wit wordt gemarkeerd en die niet in ons boekje staat. Ja, dit soort kruisingen zijn altijd verraderlijk, de schade valt vandaag mee, we lopen maar ruim een kilometer meer dan nodig.

Om iets voor 16.30 uur zijn we weer bij de twee auto's die we in Ohain hebben laten staan. We rijden met één van deze auto's naar het First Euroflat Hotel in Brussel waar we een kleine drie kwartier later aankomen.

Nadat iedereen gedoucht heeft gaan we weer naar buiten om te eten. We komen in een Indisch restaurant (Royal Kashmir) vlak bij het hotel terecht. Het eten is er prima, de bediening is minder. De jasmijn thee van Jacob wordt een mint thee met een zakje en Jacob krijgt het eten van Jef en andersom, maar daar komen ze pas achter nadat Jacob het lekkerste gerecht van Jef al op heeft. Voor de koffie hoef je er ook niet heen, die komt gewoon uit een senseo apparaat.

Na het eten gaan we ergens anders (La Fontaine) nog even een biertje drinken waarna we om iets voor 22.00 uur weer in het hotel zijn. De meeste mensen gaan vrijwel meteen slapen alleen onze verslaggever blijft nog een poosje op om dit verhaal te typen.

Zondag, van het Memoriaal Kongolo naar Ohain (22,5 km)


Zoals afgesproken staat iedereen vanochtend om 8.00 uur in de lobby en nadat we ontbeten hebben pakken we onze spullen en rijden we naar de auto die we gisteren in de buurt van het Marie-Joséplein hebben achtergelaten. Met beide auto's rijden we naar Ohain, waar we met z'n allen in één auto stappen en naar het Memoriaal Kongolo, vlak bij Gentinnes, rijden. Onderweg komen we onder andere langs een bakkerij waar we wat brood voor onderweg kopen. Verder krijgen we de indruk dat Gentinnes behoorlijk afgelegen ligt, de gps in de auto van Ben & Carla stuurt ons over diverse kasseienstroken.

Een stukje bos
Een stukje bos

Om even na 10.20 uur gaan we op stap en tot onze tevredenheid is het droog. Onderweg hadden we nog flink wat regen, maar als we op stap gaan is het droog en dat blijft het de rest van de dag ook. Het waait wel flink, maar dat mag de pret niet drukken.

De route is vandaag erg mooi. Na een eerste stuk over wat landweggetjes komen we in een mooi en erg afwisselend bos waar we bijna een uur door lopen. Even voorbij het bos komen we bij de ruïne van een klooster, de abdij van Villers. Daar zit ook een restaurant en dat is open. Het is echter droog en dus besluiten we buiten op een bankje wat te eten en te drinken. Het waait echter nog steeds flink waardoor we het snel koud krijgen en het dus een korte pauze wordt.

Een stukje veldweg
Een stukje veldweg

De rest van de wandeling is zeer afwisselend met verrassend weinig verharde wegen. Soms lopen we een stukje over een paadje tussen twee akkers door, dan weer over een onverharde holle weg of door een bos of over een hol paadje. Al met al hebben we vandaag gewoon een erg leuke route die nog aardiger is dan de route van gisteren. Wat ons ook opvalt is dat we regelmatig een klein heuveltje op of af moeten.

Het enige nadeel van deze route is dat we ook over enkele kasseienstroken moeten en dat vinden wij nog veel beroerder lopen dan asfalt of beton.

Een stukje holle weg
Een stukje holle weg

Om even voor 16.15 uur zijn we weer bij onze twee auto's in Ohain. We nemen afscheidt van Jef & Sigrid zij vertrekken meteen richting Nederland. Jacob brengt Ben & Carla naar hun auto die bij het Memoriaal Kongolo staat. Daar nemen zij afscheid waarna iedereen richting Nederland / huis vertrekt.

Het was een erg leuk weekend waarbij zowel het weer als de route veel mooier waren dan we van te voren hadden durven hopen.

Het hotel, het First Euroflat Hotel in Brussel


Van zaterdag op zondag hebben we geslapen in het First Euroflat Hotel in Brussel. Ben heeft dit hotel via www.hotelaanbiedingen.nl gevonden. Alle hotelkamers op deze website kosten 30 euro per persoon, behalve wanneer er maar één persoon op een kamer slaapt, dan betaal je gewoon 60 euro voor een kamer.

Wat ons betreft is het First Euroflat Hotel een prima hotel. Het ziet er allemaal redelijk verzorgt uit en de kamers zijn erg groot. We hebben drie dezelfde kamers met twee éénpersoonsbedden, een bureau, een eettafel, een aanrechtje met een gootsteen, twee elektrische kookplaatjes, een waterkoker met een erg kort snoertje en een prima douche. Het is allemaal wel een beetje oud, de liften zijn uit 1978, maar het werkt allemaal nog prima en het ziet er niet verlopen uit. Volgens de website van het hotel kost de kamer die wij hebben door de week ±145 euro per nacht, voor dat geld mag het allemaal wel iets luxer zijn.

Voor de prijs die wij betalen, 60 euro per kamer, mogen we helaas geen gebruik maken van het ontbijtbuffet. Wij worden 's morgens doorverwezen naar een paar tafeltjes in de bar waar we per kamer twee kannetjes koffie, twee glazen sinasappelsap en een mandje met wat broodjes, zo'n klein potje jam en zo'n plastic bakje chocoladepasta krijgen. Iedereen heeft hier min of meer genoeg aan en Jacob horen we al helemaal niet klagen, hij heeft een heel mandje brood in zijn eentje.

In de bar is gratis draadloos internet. Op de kamers is ook internet, maar daar gaat het via een kabeltje en moet je er voor betalen. Volgens de website van het hotel moet er in 2013 ook draadloos internet op de kamers zijn, of dat dan gratis is, daar durven wij aan te twijfelen. Maar Jacob kon op zijn kamer op de vierde verdieping nu al verbinding maken met het draadloze netwerk van het hotel, dat werkte en was gratis.