Vakanties - Verenigde Staten (VS) - Rondreis door Texas - Dag 15: Big Bend National Park (dag 3)

foto, alleen zichtbaar met javascript aan

Deze nacht slapen we vrijwel perfect. We zijn gisteren lekker op tijd naar bed gegaan, het was iets van 22.00 uur, en vanochtend is het 8.00 uur geweest als we wakker worden. Toch had ook deze nacht een minpuntje, halverwege de nacht ging onze buurvrouw weg en zij moest daarvoor uitgebreid van alles en nog wat inpakken, had dat gisteren avond gedaan in plaats van om 21.00 uur naar bed te gaan. Maar nadat we de oordoppen uit de auto gehaald en ingedaan hebben slapen we weer lekker verder.

Vandaag staat het laatste deel van het park waar we nog niet geweest zijn, Rio Grande Village, op het programma. Er zijn enkele kleinere wandelingen en daar gaan we voor. Het is tevens het warmste deel van het park, gisteren was het er 110 Fahrenheit (= 43° C).
Rond 10.00 uur vertrekken we en rond 11.00 uur vertrekken we voor onze eerste wandeling van deze dag, Hot Springs Canyon Trail. We hebben nog wel even getwijfeld want in de beschrijving staat dat er langs het pad geen schaduw is, en bij deze temperaturen kan dat wel een probleem zijn. Maar ja, het is een pad van 3 mile (= 4,8 kilometer) en dat moeten we heen en weer lopen. We denken dat dit moet lukken.
De wandeling is wat meer heuvel op heuvel af dan we gedacht hadden. Het waait verder een beetje waardoor het redelijk te doen is.

Daar loop je dan, door een grote zandbak, in de zon en geen schaduw

Het pad loopt wat ons betreft door een echte woestijn. Het bijzondere is dat we ook uitzicht hebben op het beekje dat de Rio Grande heet en waarlangs ineens allerlei groene bomen staan. Je ziet dan ineens een groene slinger door het dorre droge landschap.

De Rio Grande, de groene levensader door dit dore en droge landschap

Na ruim een uur hebben we het echter wel gezien en draaien we om. Na een paar honderd meter stoppen we even om een beetje in de schaduw van een rots te kunnen zitten. Het is het enige streepje schaduw dat we langs de route hebben gezien. Na een kleine 2,5 uur zijn we terug op de parkeerplaats waar de auto staat. Van de vier liter water die we bij ons hadden is ruim drie liter op. Misschien is het maar goed dat we niet helemaal naar het eind gelopen zijn.

In Rio Grande Village is verder niets te beleven. Het is eigenlijk gewoon een camping met een winkel. Je kunt er echter wel douchen en wassen en dat kan op onze camping niet. Verder is de winkel hier iets uitgebreider gesorteerd dan die bij ons in The Chisos Basin. Zo heeft de winkel hier wel wat vers fruit, appels en sinaasappels, en iets van verse groente, uien, sla en aardappels. Echter in geen van beide winkels kan je een fles van twee of drie liter met cola of iets dergelijks kopen. Ze komen niet verder dan liter flesjes Gatorade.

Na de wandeling blijven we lekker een poosje zitten aan een picknicktafel onder een grote boom waar we ook lunchen. Hierbij krijgen we gezelschap van onder andere een stuk of zes turkey vultures (gieren), enkele roadrunners en nog een aantal vogels. Met name de roadrunners zijn grappig om te zien. Ze hollen van boom naar boom om vervolgens in de schaduw te bekijken wat ze dan weer gaan doen.

Om 15.30 uur hebben we het eigenlijk wel bekeken, maar vinden we het nog te warm om wat te gaan doen. We besluiten om nog een uur te wachten. Ondertussen lezen we wat en gaat Jacob nogmaals op vogeltjes jacht.
Om 16.30 uur komen we langzaam weer in actie. Eerst naar de winkel want daar is een wc waar we graag even gebruik van willen maken. Daar zit ook een groepje van ongeveer 10 studenten die zowel zichzelf als hun kleren aan het wassen zijn.

Helaas, het lukt ons niet om te bepalen welke vogel dit is

Wij vertrekken naar een ander deel van de camping. Daar begint de Rio Grande Village Nature Trail. Jacob wandelt dit pad alleen. Gabrielle heeft te veel last van de hitte en leest nog wat aan een picknicktafel tussen de struiken. Het pad dat Jacob loopt is een rondje dat naar een uitzichtpunt gaat. Het rondje heeft ook een zijpaadje dat bij de Rio Grande uitkomt. Ondanks de geringe lengte (1 mile / 1,6 kilometer) vindt Jacob het een mooi pad. Wanneer hij terug is gaan we naar de Boquillas Canyon Overlook. Dit is het laatste stukje asfalt in het park dat we nog niet gezien hebben. We komen weer uit bij de Rio Grande. Het uitzicht is wederom schitterend. Aan de overkant zien we het Mexicaanse dorpje Boquillas liggen. Er loopt ook een weg naartoe maar die is afgesloten. Wij vermoeden dat dit te maken heeft met de aanslag van 11 september 2001. Alles wijst erop dat het voor die tijd heel normaal was om even de Rio Grande over te steken en weer terug te gaan. Nu zie je overal informatie hangen dat dit strikt verboden is.

Wanneer we het hier ook bekeken hebben gaan we met de auto naar de Hot Springs die we vanochtend niet bereikt hebben. Dit betekent eerst een paar kilometer rijden over een gravel weg. Deze weg wordt op een gegeven moment zo smal dat de rijbanen gescheiden worden, de ene langs de ene kant van het ravijntje en de andere langs de andere kant. Vervolgens moeten we nog een paar honderd meter lopen om bij de warm water bron te komen. Het water is eigenlijk te heet. Toch is het wel lekker om even in het water te zitten dus trekken we onze zwemspullen aan. Dan blijkt echter dat Jacob wel zijn handdoek maar niet zijn zwembroek uit de auto heeft gehaald. Tja dan zit er maar een ding op . . .

Lekker badderen in de Rio Grande, waar zou Mexico nu precies beginnen ? ! ?

Omdat we de bron wel erg warm vinden zitten we binnen enkele minuten in de Rio Grande die strak langs de bron stroomt. Het water is heerlijk van temperatuur en we maken van de gelegenheid gebruik om ons te wassen. Nadat Jacob wat kleine zwarte beestje over zijn voeten ziet lopen vindt hij het wel genoeg. Hij heeft genoeg verhalen gelezen over enge ziekten als gevolg van kleine beestjes in het water om er nu uit te willen. Terwijl Gabrielle zich afdroogt kan Jacob het niet laten en steekt hij toch even de Rio Grande over om zo in Mexico te komen.
Als hij terug is en goed en wel zijn broek aan heeft horen we stemmen. Daar komt een ander stel aan. Wij dachten, het is zo laat er komt toch niemand meer, fout dus. Het blijken Amerikanen uit de buurt (Alpine en San Antonio) te zijn. We praten wat waarna wij hen alleen laten.
Uiteindelijk zijn we tegen 21.00 uur weer op de camping. Net te laat voor de zonsondergang.

Gabrielle heeft nog steeds een beetje last van de hitte en is behoorlijk moe. Zodra we het eten op hebben gaat ze naar bed. Jacob kijkt onder het genot van een bekertje wijn, we hebben geen glazen bij ons, nog wat naar de sterren en nadat hij alles heeft opgeruimd gaat hij ook naar bed.