| De Century Plant | |
De wekker gaat om 7.00 uur. We willen vanochtend gaan wandelen en dat doen we liever als het nog niet zo warm is. We hebben vannacht wel gebruik gemaakt van de slaapzakken maar echt koel is het niet geworden.
Rond 8.30 uur vertrekken we voor The Window Trail. Het is ons niet helemaal duidelijk hoe lang dit pad is, de cijfers zijn niet helemaal consistent. Wij houden het op een uurtje heen en een uurtje terug. Heen is een paar honderd meter naar beneden, en terug mag je dan weer omhoog.
Onderweg zien we met name mooie bergwanden en cactussen. Bij het keerpunt eten we een appeltje en komen we tot de conclusie dat het een heerlijk stil pad is, we hebben nog niemand gezien. Op de terugweg wordt dit iets anders. Dan komen we naast vier hertjes ook drie andere stellen tegen.
Om 10.45 uur zijn we weer op de camping. Daar drinken we een bakkie koffie, lezen we wat en schrijven we dit verslag. Nu kunnen we goed aan onze picknicktafel zitten omdat hij nu wel in de schaduw staat. Nadat we geluncht hebben vertrekken we rond 14.00 uur weer.
Eerst gaan we naar Study Butte / Terlingua. Twee aan elkaar gegroeide dorpjes, beide met iets meer dan 10 huizen. Deze dorpjes liggen in het westen net buiten het park. Vroeger was hier kwikzilver mijnbouw en wij denken dat dit nog steeds aan het landschap is te zien is. Uit die tijd stamt de vlakbij gelegen spookstad.
 |
| Het uitzicht door The Window |
Eerst drinken we nog een koude cola op een terrasje. Het is een heel bijzonder terrasje. Er staan diverse tafeltjes met drie of vier stoelen erbij maar we zien geen twee dezelfde stoelen. De betonnenvloer waar de stoelen op staan is verder ook alles behalve glad. Wat ons betreft straalt dit terrasje precies de juiste sfeer uit voor deze hoek van Texas, het is veel te warm om je druk te maken over van alles en nog wat.
Terug in het park pakken we Old Maverick Road (12,8 mile/ 20,6 kilometer), dit is een gravelweg. We maken wat foto's van woestijnbloemen en het uitzicht. Verder komen we niet alleen enkele auto's tegen maar ook twee bussen, even lekker stoffen.
Aan het eind van de weg is een wandeling (1,6 mile / 2,5 kilometer) met uitzicht op de Rio Grande en Santa Elena Canyon. We stappen uit voor de wandeling. Na een paar uur in de gekoelde auto vinden we het om 17.00 uur nog steeds erg warm buiten.
Als we bij de rivier aankomen is het duidelijk waarom kanoën niet mogelijk was, het lijkt meer een bergstroompje dan een rivier. We lopen verder en dat levert echt een geweldig gezicht op de canyon op. Weer een eindje verder maakt de rivier in de canyon een haakse bocht, weer een geweldig beeld. Dan te bedenken dat wanneer we hadden kunnen kanoën we 8,5 mile (15,5 kilometer) door deze canyon hadden kunnen varen. Hier staat dan wel tegen over dat het bij hoog water niet mogelijk is om deze wandeling te maken. Aan het begin van de wandeling moet je namelijk door de Terlingua lopen. Nu stond deze droog, maar dat is ook wel eens anders.
 |
 |
| Je staat in Santa Elena Canyon, kijkt naar links en naar rechts, wat bevalt het best ? ! | |
De tentoonstelling in een andere gebouwtje is nog wel open. Er hangen met name foto's uit de tijd dat het dorp een dorp was, de eerste helft van de 20e eeuw. Het is eigenlijk vrij bizar om te bedenken onder welke omstandigheden (temperaturen) die mensen toen min of meer in de woestijn geleefd moeten hebben en dat zonder koelkast etc.
|
||
Uiteindelijk zijn we tegen 20.00 uur weer op de camping. We koken vanavond aardappels met jus uit een zakje, wortels en worstjes uit blik, dat is namelijk ook bij deze temperaturen goed te houden in een auto.
Om iets over 22.00 uur gaan we slapen, we willen morgen vroeg op.
