Dag 11: Bezoek aan Del Rio en Ciudad Acuña (Mexico)
Als we rond 8.00 uur wakker worden hebben we het helemaal niet warm. Zou het dan ook hier wel eens wat koeler zijn?
We doen vanochtend heerlijk rustig aan. Genieten van het koele weer, je kunt nog prima op een korte broek en een T-shirtje buiten zitten, de vogeltjes en de omgeving. Het valt ons hierbij op dat de weg waar we aan zitten nu bijna minder druk is dan gisteravond. Dat terwijl het vandaag maandag is en gisteren zondag was. Zou het soms een soort toeristen weg zijn?

Rond 11.45 uur verlaten we de camping richting Del Rio. We gaan eerst langs bij de Chamber of Commerce waar je volgens ons Handbook een folder met een wandeling kunt krijgen. Dat klopt, en inclusief enkele andere folders vertrekken we weer.
Vervolgens parkeren we iets buiten het centrum de auto en lopen we richting het centrum. In het centrum blijkt dat we onze auto daar ook prima hadden kunnen parkeren en dat het inmiddels meer dan lekker warm is. We schatten dat het rond de 34° C is. Vervolgens lopen we een stuk van de route uit de folder en kijken ondertussen naar een tentje waar we wat kunnen drinken.
Tweede fout, dat soort zaken vind je in Texas zelden in het centrum dus pas na een uur vinden we iets. Hier eten en drinken we wat en bestuderen ons kaartje nog eens. En ja hoor, het is wel een wandelroute, maar dan alleen van punt 3 tot punt 10, voor de rest is het een auto-rij-route. We vonden het al wat ver lopen. Al moeten we wel toegeven dat wanneer het 10 graden koeler was het een prima wandeling zou zijn geweest.
Wat ons al eerder was opgevallen en ons tijdens deze wandeling weer opvalt is dat de dorpen en steden hier langs de grens met Mexico er op het eerste gezicht niet veel anders uitzien dan elders in Texas. Wel spreken de mensen hier onder elkaar allemaal Spaans, maar vrijwel iedereen kan ook Engels. Wat wel bijzonder is, is dat je in dit gebied relatief veel katholieke kerken ziet. Verder staan er in Del Rio een aantal gebouwen van mergelsteen en dat hebben we nog niet eerder gezien in Texas.

Val Verde County Courthouse in Del Rio
Val Verde County Courthouse in Del Rio

Na onze lunch doen we het stukje dat als wandeling is aangegeven waarna we weer terug lopen naar onze auto. We rijden richting de bus die ons naar Mexico zal brengen. En geloof het of niet, daar waren we dus al langs gelopen. Als we bij het busstation aankomen zien we de bus net vertrekken, jammer, maar niet erg er vertrekt immers ieder half uur een bus.
Om 15.10 uur kopen we ons kaartje voor de bus. Uiteindelijk vertrekt deze om 16.00 uur. De busrit zelf duurt iets van 10 minuten inclusief het passeren van zowel de Amerikaanse als de Mexicaanse grens. In beide gevallen kan de bus gewoon doorrijden. De bus moet alleen even stoppen om tol te betalen voor de brug over de Rio Grande. Wat ons verder opvalt is het grote aantal mensen in de bus die gewone boodschappen meeneemt vanuit Amerika naar Mexico.

De bus stopt net over de grens midden in het centrum van Ciudad Acuña. Het is nog steeds erg heet en de schaduw opzoekend lopen we een paar blokken door de stad. Dat komen we op het plein waar het allemaal schijnt te gebeuren. Het is vandaag 5 mei en Cinco de Mayo is een belangrijke feestdag in Mexico in verband met een Franse aanval die afgeslagen is. Er staan allemaal standjes maar er gebeurt nog niet veel, het is veel te warm. Net als een groot aantal Mexicanen gaan we op een muurtje onder de bomen midden op het plein zitten. We kopen een colaatje, kijken veel om ons heen en lezen wat. Het plein heeft de sfeer van de siësta, er zitten allerlei mensen wat te praten of gewoon te zitten, er gebeurt eigenlijk heel weinig.

Het centrale plein in Ciudad Acuña, tenminste als je het ons vraagt
Het centrale plein in Ciudad Acuña, tenminste als je het ons vraagt

Na een uur krijgen we pijn in onze kont van het betonnen muurtje en rond 17.30 uur vinden we het wel weer verantwoord om wat rond te lopen. We kopen een ijsje, iets van ananassap met stukjes ananas met een stokje erin maar dan bevroren.
Het ziet er allemaal niet veel anders uit dan aan de andere kant van de grens. De verschillen zitten in de details. De huizen staan wat dichter op elkaar, de stoep is één in plaats van drie meter breed. Dit maakt dat er minder wind in de straten komt waardoor het geheel wat benauwder is. Verder zien we een enkel pand dat meer op een krot dan op een huis lijkt.
Om 18.45 uur zijn we weer bij de bushalte en om 19.00 uur nemen we de laatste bus terug, deze vertrekt trouwens precies op tijd.
De Mexicaanse grens is net als op de heenweg geen enkel probleem. De Amerikaanse grens is echter wat anders. We moeten de bus uit en een kantoortje in. Daar wordt ons paspoort gecontroleerd waarna we naar een apart zaaltje moeten. Daar geven we ons paspoort en het papiertje dat we gekregen hebben af. Vanaf dat moment is men ruim 20 minuten bezig om allerlei gegevens over te schrijven en in te typen. Na 10 minuten komt de mevrouw van de bus zeggen dat ze nog vijf minuten wacht. Wanneer wij buiten komen is ze dus net iets van 300 meter op weg. Het is niet zo warm meer dus beginnen we maar te lopen. Maar dan zien we de bus draaien en jawel hoor we worden alsnog opgepikt. Bij deze nogmaals bedankt !

Zomaar een straat in Ciudad Acuña
Zomaar een straat in Ciudad Acuña

Terug in Del Rio gaan we naar Brown Plaza een plein waar we vanmiddag ook al liepen en waar men toen de voorbereidingen aan het treffen was voor de festiviteiten van vanavond. In Del Rio viert men namelijk van 3 tot en met 5 mei het Mexicaanse feest van Cinco de Mayo.
Het plein staat blauw van de rook van de barbecues. Er zijn met name eettentjes. In het midden van het plein zorgen enkele locale of regionale nachtegalen voor de muzikale ondersteuning of iets dat daar voor door moet gaan.

Zo een eerst een stuk(je) kalkoen
Zo een eerst een stuk(je) kalkoen
We lopen wat rond en kopen hier en daar wat eten zoals een kalkoenenpoot zo groot dat je er wel zijn drieën van kunt eten. Maar ja we doen er alles aan om ons aan te passen aan de locale gewoonten.
Ondertussen staan er enkele mensen in een microfoon te praten waarbij men helaas meer Spaans dan Engels praat. Er is iets met vier missen maar wat dat wordt ons even niet duidelijk.Verder wordt iedereen opgeroepen om naar de herdenkingsdienst te gaan die gehouden wordt voor een Amerikaanse piloot die in Afghanistan om het leven is gekomen. Hij vocht daar tenslotte ter bescherming van de vrijheid en de democratie van de USA.
Tijdens ons laatste rondje worden we aangesproken door een mannetje dat zegt van de organisatie te zijn. Hij is helemaal verguld met het feit dat hij zelfs gasten uit Nederland heeft. Hij heeft zelf in het Amerikaanse leger gezeten en als zodanig 13 jaar in Europa geweest en daarbij ook een keer in Nederland.

We lopen op ons gemak terug naar de auto. Op weg naar de camping blijkt de grote supermarkt nog open te zijn. Wij dus nog even boodschappen doen. Morgen vertrekken we namelijk naar Big Bend National Park en we hebben geen idee of we daar in de buurt wel eten en drinken kunnen kopen. We zitten namelijk net buiten het seizoen en het eerste dorp van enig omvang is daar al gauw een uur rijden.

Rond 22.40 uur zijn we terug op de camping. We drinken nog even wat en gaan dan lekker slapen.