Dag 9: Pocahontas State Park in de buurt van Richmond
Ondanks dat we gisteren vroeg naar bed zijn gegaan worden we ruim een half uur later wakker dan normaal, 7.45 uur. Nadat we eerst even naar Nederland hebben gebeld, zitten we om 9.45 uur in de auto richting Pocahontas State Park. Maar eerst rijden we nog even langs Appomattox Court House. Gisteren hebben we daar een folder / plattegrond gekregen en die zijn we kwijt. We willen kijken of we een nieuwe kunnen krijgen, en dat lukt.

We rijden via Highway 460 naar Farmville. Volgens de borden moet daar een "Historic Town" zijn. We zijn even een rondje gereden, er is helemaal niets bijzonders te zien en helaas ook geen terrasje waar je koffie kunt drinken.
Vanaf Farmville kiezen we de wat kleinere wegen (Highway 617, 616, 604). Wanneer we in de buurt van Richmond komen houdt de nummering echter op en rijden we op goed geluk steeds rechtdoor. Deze keer zit het mee, er verschijnen wat borden en even later zitten we op de camping van Pocahontas State Park.
We lunchen, hangen het zeiltje dat we altijd onder de tent doen te drogen en vertrekken richting het meertje. Daar zou van alles en nog wat te doen zijn. Dat valt heel erg mee of juist tegen, maar je kunt er wel een waterfiets huren. We hebben nog nooit in een waterfiets gezeten dus laten we dat maar eens proberen.

In 2,5 uur fietsen we heen en weer naar de dam die in de jaren 30 is gebouwd door de Civil Conservation Corps en er voor zorgt dat de rivier in een meer is veranderd. En net als de mevrouw van de verhuur zei, zo'n waterfiets gaat veel langzamer dan een kano, zeker bij tegenwind. De heenweg duurt ongeveer 1,5 uur, de terugweg een half uur minder. En dat terwijl de wind die we op de terugweg in de rug moesten hebben steeds zachter ging waaien.
Onderweg zien we wat reigers en schildpadden en een beest dat we tot bever hebben bestempeld. Door het gekraak van onze pedalen kunnen we helaas nergens dicht bij komen.
Op weg naar de tent proberen voor de derde keer Marius, de broer van Jacob, te bellen om hem te feliciteren met zijn verjaardag van gisteren. Hij is echter weer niet thuis.

Ons plekje op de camping van Pocahontas State Park
Ons plekje op de camping van Pocahontas State Park

Als we op de camping aankomen blijkt ons zeil echter weg te zijn. Wanneer we in de dichtstbijzijnde vuilnisbak kijken blijkt het daar netjes opgerold in te liggen, niets aan de hand dus.
Tijdens het koken komt de campinghost zijn excuses aanbieden. Hij had het plastic opgeruimd en nodigt ons uit om bij hem langs te komen om wat te drinken.
Na het eten en wanneer Gabrielle klaar is met het fikkie stoken en het daarbij ontharen van haar armen, gaan we een uurtje langs bij de campinghost. Onder het genot van een Doctor Pepper, tjee wat is dat spul zoet, horen we onder andere dat host zijn een vrijwilligersbaantje is. Je doet dat voor een maand. Daar staat tegenover dat je een gratis plaats met elektriciteit krijgt. De belangrijkste taak van een host is de camping een beetje in de gaten houden. Met name gepensioneerde Amerikanen vinden dit een aardig baantje.