Dag 2: Bezoekje aan Winchester, aankomst in Shenandoah National Park
Een straat in Winchester
Een straat in Winchester
Wanneer we rond 8.00 uur opstaan is alles klets nat van de dauw. Een klein stukje lopen op je badslippers leidt al tot kledder natte sokken. Om 9.15 uur verlaten we met tent en al de camping voor een bezoekje aan Winchester. Dit stadje heeft iets bijzonders, een echte winkelstraat die verboden is voor auto's. Verder is er niet zoveel te zien.
We beginnen aan een wandeling richting de Tourist Information, maar besluiten halverwege dat het te ver lopen is en dat we beter met de auto kunnen gaan. Voor dat we dat doen drinken we eerst op een terrasje in de winkelstraat een bakkie koffie.
Als we met de auto bij de Tourist Information komen blijkt deze verhuisd te zijn naar de binnenstad en blijkt dat we er zowaar al geweest zijn tijdens onze wandeling door de winkelstraat. We weten dus ook dat er niets te vinden is.

Dus vertrekken we via Highway 340 naar de Skyline Drive, de weg dwars door Shenandoah National Park. Hiervoor betalen we $10 toegang op basis waarvan we de komende zeven dagen net zo vaak als we willen het park in en uit mogen. Na vijf mile stoppen we bij de Tourist Information van het park waar we onder andere wat folders halen en een boekje met wat wandelingen kopen.
Vervolgens rijden we op ons gemak naar milepaal 21 waar een camping (Mathew arms) is ($14 per nacht). Rond 15.30 uur hebben we de tent staan en zijn we klaar om te vertrekken voor onze eerste wandeling. We wandelen naar een waterval(letje) (Overall Run Falls) en lopen via een iets andere weg weer terug. In het bos waar we door lopen zien we onder andere wat wilde champignons.

Als we rond 18.00 uur weer op de camping komen zien we zowaar een hert. Na twee foto's loopt het hert het bos weer in. Wanneer we verder lopen blijkt het hert gewoon twee meter verderop in het bos te staan. Na weer een foto lopen we verder. Op de camping blijken nog zes herten rond te lopen.

Het uitzicht bij de waterval
Het uitzicht bij de waterval

Bij de tent besluiten we om maar weer eens lekker fikkie te stoken. Het is minder koud dan gisteren, maar de lange onderbroeken zitten nog steeds lekker erg prettig.
Het is inmiddels 19.30 uur en vrijwel donker als we gaan koken. Dan krijgt onze brander echter kuren. Na veel gehannes en een paar gebrande vingers is het eten om 20.30 uur eindelijk gaar. Nu maar hopen dat de kuren van de brander eenmalig zijn.
Na de afwas genieten we nog wat van het vuur, de heldere sterren en de bosgeluiden voordat we in onze slaapzakken kruipen.

Als ze zo poseren is een mooie foto maken niet moeilijk
Als ze zo poseren is een mooie foto maken niet moeilijk