Dag 5: Bezoek aan een Palmolie plantage en sightseeing Kuala Lumpur
Het is 6.45 uur als Gabrielle haar wekker gaat. Zij wordt om 8.00 uur beneden verwacht voor een excursie naar een palmolieplantage van Golden Hope Plantations Berhad op Carey Island. Als ze vertrekt ligt Jacob nog lekker te slapen.
Na een busrit van bijna anderhalf uur, inclusief een half uur verkeerd rijden, arriveert ze samen met haar collega's op het ingepolderde eiland, dat bijna geheel in handen is van één groot Maleisisch bedrijf. Naast autoverkoop en vastgoedontwikkeling doet dit bedrijf ook aan palmoliehandel. Op dit eiland hebben ze twee grote plantages en twee verwerkingsfabrieken voor het uitpersen van de olie.

Zo snij / zaag je zo'n tros uit een boom
Zo snij / zaag je zo'n tros uit een boom
Eerlijk gezegd wist Gabrielle niet hoe palmolie groeit, het blijken een soort dadels met harde pit te zijn die in grote trossen, hoog in de palmbomen bij de bladeraanzet, groeien. Het bedrijf heeft mensen in dienst die elke dag moeten kijken of de trossen rijp zijn, te herkennen aan rijpe losse vruchten beneden op de grond. Dat is het teken dat de tros met een zaagje aan een lange stok uit de boom kan worden gezaagd. Zo gaat de oogster langs zijn rij met bomen en vervolgens komt een mannetje met een trekker met grijparm de trossen in een kiepwagen tillen.

De groep krijgt na de ontvangst met veel hapjes en de nodige video's, waarvan eentje een instructie bevat over wat te doen in geval van een tsunami, een uitgebreide demonstratie in het veld. Ook zien ze dat ze hier zeer milieuverantwoord bezig zijn met het bestrijden van plagen door de uitzet van natuurlijke vijanden, waaronder uilen tegen de ratten. Speciaal voor hen is een koppeltje uilen gevangen gezet zodat ze deze kunnen bekijken en, als ze willen, kunnen aaien.

Bij de raffinaderij krijgen ze uitleg over het winnen van de olie en het gebruik van het restmateriaal. Al snel rijdt de groep met de bus naar het hoofdkantoor waar ze een lunch krijgen aangeboden. Rijdend over het eiland blijkt dat het bedrijf voor het personeel woonruimte aanbiedt, voor de hogere managers in mooie oude plantagehuizen vlakbij twee 9-holes golfbanen, scholen en een ziekenhuis. Het blijkt dat hele families voor het bedrijf werken, vaak van vader op zoon. Het bezoek is interessant maar heeft iets te veel verpakking (eten, filmpjes) ten opzichte van de inhoud.

Na de lunch neemt de groep afscheid van de gastheren en laten ze spontaan een collega achter op het toilet. Maar deze meldt zich al snel per mobiel in de bus waarop een busje terugrijdt om hem op te pikken. De andere bus rijdt door naar de stad omdat iemand het vliegtuig naar New Delhi wil halen. Opvallend is dat de wegen een groot aantal hobbels hebben, al dan niet veroorzaakt door verkeersdrempels, waardoor je rug op zo'n tripje danig op de proef wordt gesteld.

Even een uiltje aaien
Even een uiltje aaien

Het is 15.00 uur als de groep weer terug is bij het hotel. Helaas gaat het daarna vrijwel meteen flink regenen en is het dus geen weer om naar het zwembad of de stad in te gaan. Gabrielle besluit daarom op haar gemak een boekje te gaan lezen bij de Starbucks. Echt rustig is het daar niet omdat iedereen komt schuilen onder het afdak. Zo komt ze tussen een groep kakkelende Chinezen te zitten. Nadat de koffie op is, gaat ze terug naar de rustige hotelkamer om lekker verder te lezen en op Jacob te wachten.
Helaas laat hij nogal op zich wachten. Als het bijna 18.00 uur is laat ze een briefje achter met de mededeling dat ze heeft besloten om zonder hem met de groep te gaan eten, het is immers de laatste avond..
Maar gelukkig net voordat de busjes arriveren komt Jacob de lobby inlopen en dus kan hij nog net mee. Jammer voor hem, en de rest, maar even douchen zit er niet in.

Hoge gebouwen genoeg in Kuala Lumpur
Hoge gebouwen genoeg in Kuala Lumpur
Jacob heeft er inmiddels een flinke dag opzitten. Hij stond vanochtend om even na 9.00 uur buiten het hotel voor een dagje sightseeing Kuala Lumpur. Als eerste is hij met de Hop-On Hop-Off City Tour geweest. Dit is een bus die een vast rondje door de stad rijdt langs de belangrijkste toeristische attracties. Er zijn 22 haltes en je kaartje, van 38 RM, is 24 uur geldig en in die periode kan je onbeperkt in- en uitstappen.
Vandaag rijden er zes bussen op het traject waardoor er 30 - 40 minuten tussen twee bussen zit. Er is dus een flinke kans dat wanneer je regelmatig uitstapt je vaak lang op de bus moet wachten. Jacob besluit daarom alleen uit te stappen op enkele plaatsen waar de bus vijf of tien minuten stopt zodat hij iedere keer met dezelfde bus verder kan.
Na een rit van twee uur is Jacob rond 11.30 uur weer terug op het punt waar hij opstapte. Inmiddels heeft hij ook een plan voor de rest van de dag, een beetje rondwandelen door Chinatown en Little India, naar het oude station en naar het Bird Park.

Omdat de Hop-On Hop-Off bus niet echt snel is, neemt hij nu de LRT (metro) richting Chinatown. Hierbij ziet hij in het metrostation nog iets wat hem opvalt. Een jongen en een meisje van Islamic Relief zijn daar aan het collecteren voor de mensen in de Gaza-strook. Dat is op zich niet zo bijzonder. Maar het meisje, dat hier voor een Islamitische organisatie staat, draagt geen hoofddoek !
Aangekomen in Chinatown loopt hij wat rond. Dit zou inderdaad best ergens in China kunnen zijn. Het is er behoorlijk druk en er zijn overal stalletjes met van alles en nog wat te koop. Ook komt hij langs een tempeltje dat duidelijk in het teken staat van Chinees Nieuwjaar. Niet alleen is het behoorlijk druk, maar aan de poort zitten ook een stuk of tien bedelaars. Zij doen goede zaken want regelmatig komen er mensen vanuit de tempel die aan de poort een stapeltje rode zakjes (Hong Bao) uitdelen.

De bedelaars voor de Chinese tempel doen vandaag goede zaken
De bedelaars voor de Chinese tempel doen vandaag goede zaken

Wanneer hij hier uitgekeken is loopt hij richting Little India. Dat gaat nog niet vanzelf. Doordat de straten hier allemaal scheef door elkaar lopen en bochten bevatten loop je makkelijk de verkeerde kant op. Verder lopen er enkele grote straten die je maar op een paar plaatsen kunt oversteken. Maar na wat omlopen, ach zo zie je nog eens wat, komt hij toch in het gebied dat Little India genoemd wordt. Ondertussen is het bijna 14.00 uur en heeft hij inmiddels ook ergens gelunched.
Eigenlijk valt Little India een beetje tegen. Er is niet zoveel te doen. Alleen de, vergeleken met Chinatown, kleine bazaar heeft een beetje de sfeer die je hier zou verwachten. Al met al is Jacob hier redelijk snel uitgekeken, nu wil hij naar het treinstation.

foto, alleen zichtbaar met javascript aan


Volgens de Rough Guide is de makkelijkste manier om daar te komen, een ritje met de KTM Komuter (trein) maken. Maar die loopt aan de andere kant van de Klang Rivier en dat is dus een beetje lastig.
Maar ja, hij loopt nu toch al een paar uur door de stad en er kan nog wel een stukje bij. Uiteindelijk weet hij er toch lopend te komen, al moet er bij gezegd worden dat veel mensen de route die hij genomen heeft niet zo slim (of gewoon gevaarlijk) zullen vinden. Maar ja, Kuala Lumpur is duidelijk een stad waar meer rekening wordt gehouden met auto's dan met voetgangers.
Achteraf gezien kan het allemaal veel eenvoudiger, via het Pasar Seni metrostation kan je relatief makkelijk (5 minuten lopen) bij het treinstation komen.

Uiteindelijk is het 15.15 uur als hij bij het treinstation aankomt en prompt begint het dikke druppels te regenen. Gelukkig is het treinstation overdekt dus gaat hij eerst daar maar even rondkijken waarbij hij ook een (kort) bezoekje brengt aan het museumpje in het treinstation.
Buiten het treinstation staat een bord waarop staat dat het treinstation een van de mooiste gebouwen van de stad is. Dat zegt meer over Kuala Lumpur dan over het treinstation. Het is zonder meer een aardig gebouw, maar op een of andere manier is de sfeer nu niet bepaald die van een treinstation. Verder doen de borden van het hotel dat in een deel van het gebouw zit ook geen goed aan deze sfeer.

De buitenkant van het treinstation van Kuala Lumpur
De buitenkant van het treinstation van Kuala Lumpur

Tot slot wil Jacob naar het Bird Park. Hij schat dat dit iets te ver lopen is en het regent nog steeds. Maar ondanks dat er bij het treinstation wel taxi's staan rijden deze niet, er is geen chauffeur te bekennen. Wanneer het droger wordt komen er toch een paar chauffeurs opdagen. Maar de eerste wil 20 RM en de tweede 10 RM hebben voor een stukje dat volgens Jacob niet meer dan 5 RM mag kosten. Dus wordt het toch lopen.
Lopen heeft trouwens wel een voordeel. Hij komt namelijk, net als vanochtend met de Hop-On Hop-Off bus, langs de nationale moskee en nu kan hij wel een goede foto maken van het spandoek dat hij daar vanochtend zag. Al met al is het dik 20 minuten lopen voor hij bij het Bird Park is.

Het spandoek tegen het geweld van Israel in de Palestijnse gebieden
Het spandoek tegen het geweld van Israel in de Palestijnse gebieden

Het Bird Park, entree 38 RM, zegt dat het de grootste overdekte kooi met vogels heeft waar bezoekers tussen de vogels lopen. Dit zou best kunnen kloppen en ze hebben er behoorlijk wat erg mooie vogels. Echter lang niet alle vogels zitten in deze grote kooi, zo zitten de parkieten en de papegaaien apart en zitten de toekans (waar ze diverse soorten van hebben) en de hornbills in hun eentje in een kooi en zitten ook de arenden apart in een (te) kleine kooi.
Maar ze hebben wel mooie vogels en het is leuk om hier rond te lopen. Wat nu alleen een beetje jammer is, is dat het al wat later is en Jacob rond 18.00 uur terug wil zijn in het hotel. Hij vermoedt dat de bus voor het eten vanavond rond 19.00 uur vertrekt en wil voor die tijd nog even douchen. Al met al loopt hij hier een uurtje rond al was hij graag een half uurtje langer gebleven.

In het Bird Park kan je niet alleen vogels kijken, je kunt er ook met vogels op de foto
In het Bird Park kan je niet alleen vogels kijken, je kunt er ook met vogels op de foto

Als hij weer buiten komt, het is dan 17.15 uur, wil hij het liefst met een taxi terug naar het hotel. Er staat buiten een bureautje waar je een soort taxikaartje kan kopen. Een kaartje naar het hotel kost 20 RM. Dat vindt hij te duur. Hij besluit zijn geluk op straat te proberen, maar daar ziet hij eigenlijk alleen een stel toeristen die ook op zoek zijn naar een taxi.
Dus gaat hij maar weer lopen. Deze keer houdt hij de kaart echter strak in de gaten en met de ervaring die hij vandaag opgedaan heeft lukt het hem om redelijk snel bij het metrostation van de IRT te komen.
Uiteindelijk loopt hij om iets na 18.00 uur het hotel binnen. Daar ziet hij Gabrielle en haar collega's staan, oeps, gaan we nu al eten. Dat is jammer, maar gelukkig, hij mag wel mee.

Best handig zo'n sarong
Best handig zo'n sarong
Met zijn allen stappen we in twee busjes die ons naar de TV-toren brengen. Bovenin deze toren is een ronddraaiend restaurant waar we vanavond gaan eten. Het eten is hier een buffet waarbij er drie smaken zijn, Westers, Maleisisch en toetjes. Doordat het regent is het uitzicht helaas niet zo geweldig, maar nog steeds best geinig.
Als we aan tafel gaan blijkt het restaurant iets van een kledingvoorschrift te hebben. Jacob zijn korte broek voldoet daar niet aan. Maar dat wordt opgelost, een mevrouw trekt hem een sarong aan, waarna hij toch mag blijven.
Om even na 20.00 uur vertrekken de eerste mensen, zij moeten hun vliegtuig naar Nederland halen. Wij blijven nog even zitten en vertrekken rond 21.00 uur richting het hotel. Voordat we naar onze kamer gaan drinken we met drie collega's van Gabrielle nog even wat op het terras waar we de afgelopen dagen al veel vaker hebben gezeten.

De volgende ochtend gaat om 5.30 uur de wekker. Om 6.00 uur staat er een taxi voor ons klaar die ons in ongeveer 50 minuten, het is onderweg erg rustig op de weg, naar het vliegveld brengt. Daar checken we in en ontbijten we. Vervolgens hebben we om 8.50 uur het vliegtuig naar Peking. De vlucht verloopt prima al is het wel jammer dat ze om 10.30 uur al de lunch serveren, daar hebben we op dat moment nog niet echt zin in. Om iets over 15.00 uur landen we in Peking en om 16.00 uur zijn we weer thuis.