Het pad bestaat vandaag voor ongeveer 90% uit kleine Franse wegen, we lopen dus vooral over veel asfalt. We hadden verwacht dat we in het bos onder Dieuze, tussen Blanche Eglise en Assenoncourt nog wel wat boswegen etc. zouden hebben, maar dat blijken allemaal geasfalteerde wegen te zijn. Het grootste stukje onverharde weg van vandaag hebben we al gehad als we tegen 9.45 uur Marsal inlopen. De entree van dit dorpje is trouwens erg geinig.
 |
| De entree van Marsal, in dit gebouw bevindt zich het zoutmuseum |
In Marsal willen we koffie drinken. Het eerste café, dat we alleen als zodanig herkennen aan het uithangbord van Kronenbourg bier, ziet er dicht uit. Maar uit ervaring weten we dat je altijd even aan de deur moet voelen en die gaat inderdaad open. Binnen zien we een heel oud kroegje en een vrouwtje dat een bakkie koffie voor ons maakt. Wij verwachten dat zodra het vrouwtje er mee ophoudt ook deze kroeg zal verdwijnen. We vermoeden dat er de afgelopen 20 jaar niets meer in geïnvesteerd is, zo was de bril van het herentoilet kennelijk stuk en is die maar verwijderd en niet vervangen.
We zijn wel blij dat we hier wat gedronken hebben want er blijkt wel nog een mogelijkheid om wat te drinken te zijn (Auberge du Saulnois), maar daar hangt een briefje dat men tot 10.20 uur dicht is. Verder zien we in Marsal nog een rijdende bakker, maar we hebben niets nodig. In het totaal zullen we deze bakker vandaag nog drie keer zien.
 |
| In het velden om ons heen zien we verschillende soorten vlekken |
 |
| We dachten dat dit een roofvogel was, nu denken we dat het een zwarte kraai of een raaf is. Klik hier voor maximale zoom. |
 |
| Een stuk van de weg door het bos tussen Blanche Eglise en Alteville (Forêt Domaniale de Saint Jean) |
Wat we van het Château moeten vinden weten we niet precies, het is zonder meer de bijzonderste en duurste (168 euro voor halfpension) locatie waar we deze vakantie slapen. Het heeft van binnen wel iets weg van een oud kasteel, maar de toegang vanaf de weg doet meer denken aan zo'n grote oude (in het vierkant gebouwde) Franse boerderij. De kasteelheer is er echter niet waardoor wij geholpen worden door een meisje waarvan ons de status (personeel, familie, maîtresse) niet helemaal duidelijk is.
Wel is helder dat men probeert om het geheel zoveel mogelijk de sfeer van een kasteel te geven, het heet ook een Château d'Hôtes in plaats van een Chambres d'Hôtes. Zo krijgen we koffie in de salon en is er een aparte kamer voor het eten met een grote tafel waar we (als echte kasteelheer en -vrouw) met zijn tweeën een viergangen menu krijgen.
En daar gaat het mis, de bediening is erg aardig, maar doet meer denken aan een eetcafé dan aan een Château en het hoofdgerecht vinden we niet echt lekker. Gelukkig is er nog een kaasplankje en koffie met taart toe zodat we uiteindelijk toch met een prima gevulde maag de dinertafel verlaten.
Verder vallen ons het grote aantal opgezette dieren en het biljart op. Jammer dat de keuen stuk zijn. Wat echter echt tegen valt is dat het water in de douche niet warm wordt, dat is echt een gemis, en samen met het feit dat het toch wel prijzig is, maakt dit dat wij het wel aardig vinden, maar een volgende keer zit er wat ons betreft niet in.
|
||
Doordat we zo ontzettend vroeg bij het Château zijn hebben we alle tijd om een spelletje te doen en Tour de France te bekijken. Ook kijken we nog even op de Franse teletekst naar het weer, morgen wordt het 22° C en gaat het regenen, hetzelfde weer als vandaag dus.
