Dag 10: De GR 5 van La Cure naar Le Capucin
Tja wat zullen we vertellen. Het ging eigenlijk allemaal zoals de afgelopen dagen. Het zoeken van het station in La Cure, een plaatsje op de grens van Frankrijk en Zwitserland kostte wel iets meer moeite, maar was toch redelijk snel gevonden.
Daar hebben we ook op het reisschema van de trein La Cure - Nyon gekeken omdat we daar morgen mogelijk gebruik van zouden willen maken. Om iets over 10.00 uur gingen we op pad.

De standaard routewijzer in Zwitserland
De standaard routewijzer in Zwitserland
Uiteraard moesten we eerst het dorpje uit en dat was een beetje zoeken. Iets buiten het dorpje stond een paal waarop wij twee borden zagen (er zaten er drie). Één bordje wees de kant op waar we vandaan kwamen en het andere bordje wees vooruit. Dus wij recht vooruit. Een klein stukje verderop moesten we linksaf en vervolgens omhoog een weiland door. Aan het eind van het weiland verder omhoog een bos in. Het was een behoorlijke klim terwijl de route volgens het kaartje in ons boekje redelijk vlak moest zijn. Dus na 10 minuten hijgen en puffen toch maar even in het boekje gekeken.
Helaas we waren verkeerd gelopen en liepen nu op de GR 9, een ander pad met dezelfde markering. Wij dus weer terug naar beneden en vervolgens bij de wegwijzer met de drie bordjes de goede richting gekomen. Het stuk tussen La Cure en Les Rousses is zonder meer het mooiste stuk van de officiële route van vandaag. Daar rusten we ook een keer en in Les Rousses stoppen we voor een bakkie koffie.

Vervolgens klimmen we het dal van Les Rousses uit en komen we weer bij een paal met drie bordjes. Omdat we geleerd hebben van vanochtend bekijken we alle bordjes aandachtig. Terug is richting Les Rousses dat klopt daar komen we vandaan. Linksaf is wel de goede kant op maar er staat bij dat die route alleen geldt in de periode 1 december tot 30 juni. Rechtdoor staat alleen iets voor mountainsbikers. We pakken ons kaartje er nog eens bij en besluiten om rechtdoor te gaan. We zien echter geen wegwijzers meer maar denken dat dit te maken heeft dat de route voor dit deel van het jaar niet bewegwijzerd is.
Na een paar honderd meter asfalt kiezen wij rechtdoor voor een pad waar men onlangs nog boomstammen over uit het bos heeft gesleurd, redelijk wat modder en hier en daar wat takken om overheen te stappen.
Na iets van 20 minuten komen we bij een schuurtje met wat paarden. Daar loopt wel een verhard pad maar dat gaat wat ons betreft de verkeerde kant op. We vinden ook iets van een pad dat rechtdoor gaat. Dat volgen we. Na weer een minuutje of 20 worden we er toch wat minder gerust op, als we maar niet vreselijk verkeerd lopen.

Het pad dat wij hadden, en het pad dat we volgens de route hadden moeten hebben Het pad dat wij hadden, en het pad dat we volgens de route hadden moeten hebben
Het pad dat wij hadden, en het pad dat we volgens de route hadden moeten hebben

Dan komen we een stukje verderop geel-rode marking tegen. De markering van lokale routes. Er staat een dergelijke route op ons kaartje en die kruist onze GR 5. Wanneer we deze markering naar links volgen moet het volgens ons goed komen. Na een half uur lopen hebben we echter nog geen enkele aanwijzing van waar we daadwerkelijk zitten. Ondanks dat we eigen wel graag een bevestiging zouden willen hebben, nemen we eerst maar pauze en eten we wat. We hebben nog voldoende eten en drinken en als het dus helemaal mis gaat en het duurt tot 18.00 uur voordat we bij de motor zijn dan zullen we dat waarschijnlijk wel overleven.

Na de pauze gaan we weer op weg en na een klein kwartiertje komen we zowaar weer markering van de GR 5 tegen met de naam "Carrefour de la Fontaine". Nu weten we waar we zitten en dat het nog ruim een uur lopen is naar de motor. We schatten dat we zo'n drie kwartier omgelopen hebben. En we waren dus verkeerd gelopen. Hoe verder we echter richting motor komen hoe blijer we worden dat we fout gelopen waren. Onze route was een mooie route midden door het bos over relatief smalle paadjes. Nu lopen we over asfalt of over met steenslag verharde boswegen. Waarbij als de zon achter de wolken vandaan komt deze je zowat van de weg brandt.
Als gevolg hiervan krijgt Gabrielle allemaal blaasjes op de achterkant van haar armen, langs de rand van haar T-shirt zonder mouwen. Om hier iets aan te doen stoppen we een pijp van een broek onder haar rugzak zodat de zon in ieder geval niet meer op dat deel van haar armen kan schijnen.
Verder vinden we langs het pad nog wat frambozen, bramen hebben we sinds Luxemburg niet meer gezien.

Om iets over 16.00 uur zijn we bij de motor. Toch niet slecht voor een dag waarop we twee keer behoorlijk fout lopen. We gaan eerst op ons gemak in de schaduw zitten en het is 17.00 uur geweest wanneer we vertrekken. We rijden binnendoor naar Les Rousses want dan kunnen we nog eens goed bekijken wat er mis gegaan is.
Het wordt ons snel duidelijk. De beperking in de tijd geldt niet. We zien ook enkele borden waarop dit deel is afgeplakt. We hadden bij het bord "Gros Crétet" dus gewoon de route moeten volgen die daar aangegeven stond voor de periode 1 december tot 30 juni. Blij dat we dat niet gedaan hebben.

Heerlijk zo'n picknicktafel
Heerlijk zo'n picknicktafel

Terug op de camping stapt Gabrielle af en gaat Jacob met een lege koffer boodschappen doen. De rest van de dag is weer meer van hetzelfde net als de ochtend voor het wandelen. Wel hebben we nog enige discussie over hoe we morgen gaan lopen. Van La Cure naar Nyon of andersom en gaan we met de motor naar Nyon of met de trein.
Het wordt met de motor naar Nyon en vervolgens naar La Cure lopen en we staan ondanks de hitte niet om 6.00 uur op maar wel een half uurtje eerder dus om 7.00 uur.