Dag 16: De GR 5 van Sur la Roche naar Sout du Doubs
Vandaag hebben we een rustdag en moeten we beslissen hoelang we nog willen blijven. Eerst slapen we uit (tot 8.30 uur). Daarna haalt Jacob brood en boodschappen voor het avondeten, enkele aanvulling op een zak met gedroogd voedsel.
Nee hoor, ze zweet helemaal niet (let op de zoutsporen op het shirt)
Nee hoor, ze zweet helemaal niet (let op de zoutsporen op het shirt)
Na het ontbijt en een zakje koffie hebben we het er nog eens over. Over één, twee of drie dagen willen we wel naar huis. Als we morgen of overmorgen naar huis gaan moeten we vandaag Jacob's motor ophalen, dan lopen we meteen nog een klein stukje. De ander optie is vandaag dit stukje ook lopen en vervolgens morgen vertrekken voor een wandeling van twee dagen. We kiezen voor de laatste optie waarbij we de tent in Saint-Hippolyte laten staan. Het verplaatsen van de tent levert namelijk meer moeite en motorkilometers op (als je dit wilt narekenen houdt er dan wel rekening mee dat we beide motoren nodig hebben om alles te verplaatsen en we op de terugweg ook via Saint-Hippolyte rijden).

Dus we rijden naar Sur la Roche (1140 meter) en lopen terug naar Saut de Doubs (730 meter). Het eerste stuk is wel aardig en loopt voor een deel over landweggetjes door bos en weilanden. Het laatste stuk naar Villers-le-Lac gaat net als het stuk naar Saut du Doubs over asfalt. Als gevolg hiervan lopen we lekker in de brandende zon. Maar doordat er hier en daar wat wolkjes zijn is het net te doen.
Het eerste uur lopen we 400 meter naar beneden waarna we het laatste half uur weer 200 meter klimmen. Het is een echte tussenetappe waarbij de laatste 10 minuten met een aantal mooie uitzichten (onder ander de voorkant van het boekje) op de Doubs veel goed maken.

Op de parkeerplaats bij de motor is het veel drukker dan drie dagen geleden en zo maak je nog eens wat mee. Een groep Fransen die naar de waterval wil besluit dit niet te doen. Ze spreken op het moment dat ze de parkeerplaats af willen enkele mensen die net terugkomen en zeggen dat het toch wel erg steil is. Speciaal voor dit soort Fransen gaat in Villers-le-Lac een boot die je ook bij de watervallen brengt. We hebben de boten en de route even bekeken, het zou best wel eens een aardig boottochtje kunnen zijn.

Na weer een fraai ritje over Franse slingerwegen drinken we in Saint-Hippolyte eerst een koud colaatje voordat we naar de camping gaan. Zowel tijdens de rit als op het terras valt het ons weer op. Het barst in dit gebied echt van de toeristen op motoren en die jongens en meisjes hebben echt last van een te hoog adrenalinegehalte in hun bloed.