Dag 12: De GR 5 van Courtefontaine naar Saint Hippolyte
Het is vandaag een dag van records. Ten eerste vertrekken we na vijf dagen van onze camping in Mandeure, absolute de langste periode die we ooit op één camping hebben gestaan. Voor we vertrekken regelt Gabrielle met behulp van de telefoon van de receptie een overnachting in het hotel van La Rasse. We kunnen geen gebruik van ons mobieltje maken omdat we die aan hebben laten staan en de batterij dus leeg is. Tijdens het geklets met de zeer behulpzame mevrouw van de receptie blijk dat de camping die volgens ons wandelboekje in Villers-le-Lac moet zijn, in geen enkel ander campingboek voorkomt. Maar ja, we gaan het toch maar proberen.

Onderweg naar Villers-le-Lac stoppen we in Saint-Hippolyte om geld te pinnen. Dit is de eerste keer sinds ons vertrek uit Vaals. Het geld uit de enveloppen is nu echt op. Tijdens dit oponthoud besluiten we om niet verder te rijden en onze tent op de plaatselijke camping op te zetten. Hierdoor zijn we om iets over 11.00 uur al op onze nieuwe camping, het tweede record van vandaag.
Deze nieuwe camping is slechts 20-30 minuten rijden van de vorige, weer een record. Eigenlijk hebben we dan ook zo iets van als we dit geweten hadden waren we gewoon nog een paar dagen in Mandeure blijven staan. Hadden we gisteren de motor van Gabrielle ook niet hoeven op te halen.

Onderweg 1
Onderweg 1
De krant voorspelde regenachtig weer en na een stralende zon tijdens het ontbijt begint het nu toch te betrekken. Tja nog zo iets, op onze vorige camping stonden we lekker op een veldje en konden we volop genieten van de zon. De nieuwe camping ligt tussen de heuvel waardoor je sowieso al minder zon hebt en daarnaast staan er ook veel meer bomen waardoor we nog minder zon hebben. 's Avonds blijkt dit echter een voordeel. Wanneer het een klein beetje regent kan je onder een boom mooi koken en eten zonder nat te worden, dat had op onze oude camping niet gekund. Verder wordt het de komende dagen zo warm dat we blij zijn dat we niet in de zon, maar in de schaduw staan. Het laatste voordeel van de nieuwe camping zijn de paar picknicktafels die er staan. Lekker makkelijk wanneer je het dagelijkse verslag wilt schrijven.
Nadat we de tent gerepareerd hebben, een van de elastieken in de tentstokken was vanochtend gebroken, gaan we een bakkie doen in het dorp. Vervolgens vertrekken we naar Courtefontaine voor een middagwandeling van 3.15 uur.

We dalen vandaag 400 meter, maar het eerste stukje het dorp uit gaat natuurlijk omhoog. Als we om 13.00 uur beginnen met lopen hebben we beiden onze regenkleding aan. Wel iets anders dan de korte broek en het T-shirtje van gisteren. Na de lunch, die we na een uur lopen nuttigen, komen we op een asfaltweg en zien we nergens iets van de routemarkering. Het is echter duidelijk dat we naar beneden moeten dus volgen we al mopperend over de routemarkering de weg naar beneden.

Even later blijkt dat het niet aan de markering maar aan onszelf ligt. Een half uur lopen eerder kwamen we uit een weiland (ja we hebben het hekje netjes dicht gedaan) en langs een boerderij waar een stuk of zes auto's stonden. Wij waren daar volledig geobsedeerd door het grote aantal auto bij een boerderij in de rimboe. Maar wat blijkt nu, we hadden bij die boerderij rechtsaf gemoeten in plaats van rechtdoor over het bospad waar ook de auto's over rijden. Maar ja, als dit zo is dan komen we zo weer op de route, dus lopen we het hele eind niet terug.

In het totaal doen we bijna een uur over een stukje waar 20 minuten voor staat, we lopen dus niet alleen verkeerd, maar ook nog een flink eind om. Of we dit erg vinden weten we niet. Wij liepen een uur lang gematigd naar beneden, dan zal zo'n klein paadje waarmee je in 20 minuten hetzelfde hoogteverschil aflegt vast minder relaxed lopen.
Inmiddels lopen we trouwens weer op onze korte broeken. Wanneer we rond 17.00 uur op de camping aankomen, we lopen richting Saint-Hippolyte en dus naar de camping, trekken we echter snel weer iets warmers aan.

Onderweg 2
Onderweg 2

's Avonds eten we de laatste zak gedroogd eten die we 2,5 jaar geleden van Marius hebben gekregen. Voor de smaak voegen we wat extra vlees, een courgette en wat tomaten toe. Onder het eten schatten we de leeftijd van deze zak op minimaal 4 jaar. Het is een bereisde zak die we vorig jaar nog heel Nieuw Zeeland hebben rondgesjouwd. Dit is ook de zien aan de bijbehorende tortilla chips. Het zijn meer kruimels dan chips.

Deze avond gaan we licht gespannen slapen. Want stel je voor dat het hard gaat regenen. Voor zover wij ons kunnen herinneren lekte onze tent de vorige keer en we weten niet of de extra vuilniszak die we met wat wasknippers op het dak hebben bevestigd voldoende zal zijn om alles droog te houden.