Dag 11: De GR 5 van Saint-Hippolyte naar Abbévillers
Om 8.00 uur staan we op en om 10.30 uur laten we motor van Gabrielle in Saint-Hippolyte achter en zijn we op weg naar de motor van Jacob in Abbévillers 5 uur, 20 kilometer, verderop en 150 meter hoger.
In het begin is het even zoeken naar de route. Dit gebeurt ons vandaag nog een keer, maar alles bij elkaar lopen we weinig om. De route begint met een stevige klim waarna we via een asfaltweg in Chamesol komen. Het gaat vandaag een beetje van dorpje uit, heuvel op, heuvel af, dropje door, heuvel op.

Uitzicht op Saint-Hippolyte
Uitzicht op Saint-Hippolyte

Gisteren mopperden we dat we tot nu toe weinig leuke plekjes gezien hebben om te lunchen. Dat heeft kennelijk geholpen want vandaag stoppen we twee keer op plaatsen met een geweldig uitzicht. Bij de eerste waren we ook een beetje de weg kwijt en hadden we eigenlijk al besloten om na de stop terug te gaan. Na de hapjes en de drankjes tuurt Jacob echter nog even door de verrekijker en ziet hij zowaar het vervolg van de route. We moeten rechtsaf wat we beiden op basis van het kaartje in het boekje eigenlijk voor onmogelijk hielden. Dus niet terug, gewoon doorlopen. De route op het stuk tussen Chamesol en Villars-lès-Blamont, waar dit gebeurt, loopt volgens ons behoorlijk anders dan in het boekje staat.

In Villars-lès-Blamont besluiten we eerst het dorp uit te lopen, de bekende heuvel op, voordat we stoppen. Dit is een perfecte beslissing. We komen op een geweldige open plek met niet alleen een picknick bank, maar ook een geweldig uitzicht waar je onder andere Montbéliard en Belfort kunt zien liggen. Het weer is zo dat we tijdens onze pauzes nog net iets liever in de zon zitten dan in de schaduw, dit zal de komende dagen nog veranderen.

Het uitzicht net voorbij Villars-lès-Blamont
Het uitzicht net voorbij Villars-lès-Blamont

We lopen verder richting de Zwitserse grens. Alles bij elkaar lopen we vandaag ongeveer een uur langs de Frans/Zwitserse grens. Gabrielle eet een Zwitserse framboos, Jacob ziet een Zwitsers hert en komt überhaupt voor het eerst in zijn leven in Zwitserland. We maken van de gelegenheid gebruik om de bewaking van de buitengrens van de EU te inspecteren. Deze is van slechte kwaliteit, het is geen enkele moeite om een bus illegalen of een vrachtwagen smokkelwaar over de Frans/Zwitserse grens te rijden.

De streng bewaakte Frans-Zwitserse grens
De streng bewaakte Frans-Zwitserse grens

We zijn trouwens wel blij dat het droog weer is. Hier en daar zijn de hellingen erg steil en hebben we weinig grip. Maar doordat het droog is lukt het allemaal net. De laatste grote afdaling gaat naar La Papeterie, een restaurant. Daar drinken we wat waarna we aan het laatste stuk beginnen. Na een voorzichtige start krijgen we een stevige klim. Boven ons zien we Abbévillers al liggen. Een kwartiertje later zijn we bij de motor van Jacob waarna we die van Gabrielle ophalen en via de Super U (een supermarkt) naar de camping vertrekken.