Dag 5: De GR 5 van Ballon d'Alsace naar Evette-Salbert
We slapen heel behoorlijk al heeft Gabrielle een beetje last van het getik van de regen op het raam. Na het ontbijt met warme broodjes vertrekken we rond 9.00 uur met onze regenkleding aan. Het zicht is ± 30 meter, dus goed opletten dat we geen afslag missen.
Het eerste uur lopen we prima op schema, niets aan de hand, niets te zien (te veel mist). We komen langs een skiheling met strobalen. Een paar dagen later komen we er achter dan deze skihelling zomers gebruikt wordt om met karretjes over te scheuren.

Het volgende hoogtepunt is een paal met allemaal bordjes. Gabrielle heeft in het boekje gelezen dat we daar ergens naar rechts moeten, maar we zien niets. Dus lopen we toch maar rechtdoor. Na 10 minuten komen we weer enkele markeringspunten tegen. De onze zit er echter niet bij. We zitten dus fout en lopen terug op zoek naar de afslag die we kennelijk gemist hebben. Op de weg terug waait het iets open zodat we wat meer zicht hebben. Ja dan is het veel makkelijker, we zien het pad vrij snel liggen en beginnen we aan de afdaling naar Giromagny, zo'n 600 meter naar beneden.

Een eindje verderop stoppen we even zodat Gabrielle haar sokken kan uitwringen, het regent nog steeds. Nog een stukje verderop komen we langs een abri. We stoppen om thee te zetten / drinken. Helaas de lucifers zijn zo vochtig geworden dat we ze niet eens proberen aan te krijgen. Jacob doet ze in zijn broekzak in de hoop dat ze zo een beetje opdrogen. Het blijft dus bij een boterham en een slokje water.
Hoe verder we naar beneden gaan hoe meer zicht we krijgen. De slierten bewolking langs de bergen zijn erg fraai. Het wordt ook nog zo'n beetje droog, Jacob trekt zijn regenbroek uit. Het laatste stuk van de afdaling hangen er echter nogal wat struiken over het pad. Wat Jacob ook probeert zijn broek wordt zeik nat van het water dat op deze struiken ligt.

Een stukje voor Giromagny gaat het pad over in een asfaltweg. Vlak voordat we op het asfalt komen moeten we door een wei met paarden als gevolg waarvan we tweemaal over een schrikdraad moeten stappen. Vlak daarna zien we 3 of 4 hertjes. Jacob loopt voorop en hij ziet ze pas als ze wegspringen. Ze rennen echter precies in de richting van Gabrielle zodat zij ze perfect kan zien.

In Giromagny willen we een aansteker kopen. Alles is echter dicht, de beruchte Franse middagsluiting van 12.15 uur tot 15.00 uur. De enige winkel die open is, is de bakker. We hebben deze keer dus wel lekkere broodjes bij het water. Nadat Gabrielle haar voeten opnieuw beplakt heeft lopen we een klein stukje verder om vervolgens een kroeg in te duiken voor een bakkie.

Het lopen gaat nog wel, maar duidelijk minder van harte met al het asfalt dat we vanaf Giromagny tegen komen en onze doorweekte voeten. Vlak voor Lachapelle-sous-Chaux komen we nog langs een paar mooie meertjes. In Lachapelle-sous-Chaux gaan we op het muurtje voor de burgemeester zitten. En ja feest, de lucifers doen het weer dus deze keer wel een bakkie thee bij onze boterham.

Het weer lijkt wat beter te worden dus besluit Jacob om zijn jas te verruilen voor een trui. Na een kwartiertje lopen begint het echter weer te regenen dus moet de jas weer aan. Vervolgens komt er een klimmetje zodat we de kou van het stilzitten kunnen verdrijven. In het bos dat volgt is de bewijzering iets minder goed. We blijven het, volgens ons, meest logische pad volgen en dat blijkt deze keer ook nog het juiste te zijn.

Slierten van wolken die optrekken
Slierten van wolken die optrekken

Het pad naar Evette-Salbert, het eindpunt van deze dag, voert ons tussen enkele meren door. Het laatste stukje gaat zelf over een loopbrug over het water langs de rand van een meer. Dit is de eerste keer dat we normaal zicht hebben bij het zoeken van onze slaapplaats. Gezien de omstandigheden, regen, niet echt warm en vochtige kleding, besluiten we om niet te gaan kamperen. Eerst komen we langs een auberge we kijken echter nog even verder. Uiteindelijk komen we op een soort watersportcentrum terecht waar je ook een kamer kunt huren inclusief eten. Prima voor ons en voor de verandering hebben we deze keer twee stapelbedden in onze kamer staan.

Om onze gevoelens in beeld te brengen maken we eerst een foto van onze voeten. Daarna nemen we snel een douche want om 19.00 uur is het eten. Helaas staat het eten een half uur te laat op tafel. Na het eten vinden we het te koud om naar buiten te gaan. We besteden de rest van de avond aan het heel rustig wat kleine stukjes lopen, van de tafel naar de deur etc.

Onze voeten na een zware dag wandelen Onze voeten na een zware dag wandelen

Jacob

Gabrielle