Dag 4: De GR 5 van Col de Rossberg naar Ballon d'Alsace
Om 8.00 uur staan we op, de rest ligt nog te slapen. Wanneer Jacob in de eetzaal komt schrikt daar nog iemand wakker die op een bank ligt te slapen. Om 9.30 uur vertrekken we voor onze eerste echte dag wandelen, nog 5.30 uur te gaan.
Het zicht is 50 meter en we hebben onze jassen aan tegen het vocht, echt regenen doet het niet. Het eerste stuk gaat naar beneden en een stukje wat steiler. Het lijkt erop dat we redelijk volgens het tempo van het boekje lopen. Op het traject tussen "Ferme-Auberge Belacker" (punt 105 in het boekje) en Col des Perches (punt 106) gaat het echter mis.

Uitzicht in de mist, als je goed kijkt zie je naast wat vlekken, stof op de lens?, in het vierkant een koe en in de cirkel een wandelende rugzak
Uitzicht in de mist, als je goed kijkt zie je naast wat vlekken, stof op de lens?, in het vierkant een koe en in de cirkel een wandelende rugzak

Eerst komen we langs een groepje Duitsers die zich afvragen of ze nog wel op het goede pad zitten. 10 minuten later vragen wij ons dat ook af. Het pad waar we lopen lijkt steeds minder op een pad en wordt steeds moeilijker begaanbaar. Vervolgens splitst dit zeer moeilijk begaanbare pad zich in twee nog vagere paadjes. Gabrielle neemt het ene, Jacob de andere. Beiden vinden we niets dat er op wijst dat we op de goede weg zijn. Terug gaan vinden we echter ook niet echt een optie.

Het pad van Jacob is nog het beste dus haalt hij Gabrielle op die zo'n 30 meter lager loopt. Hiervoor moeten we beiden dwars door rimboe. Na deze actie zijn onze broeken volledig doorweekt van het water dat op de struiken etc. ligt. We lopen verder.
Na weer 10 minuten eindelijk bordjes. Helaas ons pad staat er niet bij. We zijn nu dus definitief de weg kwijt. Gelukkig loopt het pad waar we wel op lopen ook naar de Col des Perches dus we blijven dit pad gewoon volgen. Een half uurtje later komen we inderdaad uit op de GR 5. Hier lunchen we. Volgens de bordjes die we hier zien is Ballon d'Alsace nog 2.30 uur lopen. Later blijkt dat dit 3.00 uur had moeten zijn. We blijken gelucht te hebben op de Col des Perches. We lunchen op een open stukje zonder bomen. Hierbij wijden we onze nieuwe brander in voor het koken van wat water om thee te kunnen zetten. Vervolgens begint het echter te regenen, niet hard maar wel gestaag. Wij trekken onze regenbroeken aan.

Dan arriveert het groepje Duitsers. Zij zijn wel terug gelopen en komen dan ook via het juiste pad. Na een koppie thee en een paar sneedjes brood gaan we weer verder. Het is inmiddels 13.45 uur. Als we in dit tempo doorlopen kan het wel eens heel laat worden.
Het pad is goed te doen. Soms vlak, soms lekker breed, zo nu en dan wat rotsen en een beetje op en neer. We lopen nog 2x bijna mis maar de ene keer ziet Jacob het teken nog net op tijd, de andere keer redt Gabrielle ons van nog meer foutlopen. Voor de route heb je niet zo veel aan het boekje, je moet het vooral van de bewijzering hebben.
Het laatste half uur mogen we er nog even lekker tegenaan, een kleine 200 meter omhoog. Daarnaast zijn we bijna door ons water heen. We dachten dat we nog genoeg bij ons hadden, maar dat valt even tegen.

Boven op Ballon d'Alsace (1.247 meter) is niets te zien, of je moet van mist / laag hangende wolken houden. We lopen dus verder langs het pad. Het bordje Ferme du Ballon d'Alsace negeren we. Volgens Jacob liggen het hotel en de refuge bij het punt waar het pad op de weg komt. Achteraf blijkt de route iets anders te lopen dan op het kaartje in het boekje staat, we zien op een gegeven moment wel de weg, zo'n 10 meter verderop, maar geen hotel en geen refuge. We klimmen over de heining / kruipen onder de heining door en lopen langs de weg terug omhoog. Het zicht is hooguit 20 meter, we hebben geen idee hoe ver we nog moeten.

Dit hadden we kunnen zien, blijkt een paar dagen later
Dit hadden we kunnen zien, blijkt een paar dagen later

We komen als eerst bij de Ferme, volgens het boekje kan je er alleen eten. Maar wanneer we toch naar binnen gaan blijk je er ook te kunnen slapen. Halfpension voor twee personen voor 67 euro per dag, helemaal niets mis mee. Zeker als je bedenkt dat dit inclusief een eigen kamer en de drank vooraf en tijdens het eten is.
Op de kamer ligt zeil op de grond. Voor ons wel net zo prettig, hoeven we ook niet bang te zijn dat we alles nat of vies maken. Binnen is het niet zo warm als in de refuge van gisteren. Op zich is dat geen probleem, maar nu drogen onze doorweekte sokken minder goed.

We hebben volgens het boekje 5.25 uur gelopen. Hiervoor zijn we een kleine 8.30 uur onderweg geweest. Gezien alle hindernissen vinden we dit geen slechte score.
Nadat we ons gedoucht hebben, prima douche, vertrekken we naar beneden om wat te drinken / eten. We raken daar aan de praat met een andere groep wandelaars, onder andere een Engelsman getrouwd met een Française die samen in Duitsland wonen. We schuiven met zijn zessen aan een tafel om gezamenlijk te eten.
De bediening is heel bijzonder. Het is duidelijk een ferme, nog nooit een ober gezien met zulke grote handen. Maar ze doen geweldig hun best en zijn erg vriendelijk dus perfect.

Om 21.15 uur gaan we naar onze slaapkamer. We hebben koude benen gekregen (onze broekspijpen hangen te drogen, wij hebben op onze korte broek gezeten). In bed hopen we onze benen weer warm te krijgen terwijl we een stukje lezen / dit verhaaltje schrijven. Nee, verder niets want we hebben twee eenpersoonsbedden en die passen op geen enkele wijze naast elkaar in onze kamer.