Dag 7: Met de auto van Havana naar Viñales
We willen vandaag een auto huren en naar Viñales, dat op de Werelderfgoedlijst van Unesco staat, rijden en daar blijven slapen. Omdat we gisteren in dezelfde omgeving zijn geweest weten we de weg een beetje en weten we ook dat we er ongeveer 2,5 uur over zullen doen.

Tegen 8.00 uur zitten we aan het ontbijt en na het ontbijt lopen we naar de parkeerplaats waar Jacob donderdag een mannetje heeft gesproken, volgens Jacob moet je daar voor 85 CUC voor drie dagen een auto kunnen huren. Als we er aankomen, blijken we hier niet te kunnen betalen, dat moeten we bij een kantoortje in het Panorama Hotel, dat iets verder op ligt, doen. Bij dit kantoortje zegt de meneer dat hij op dit moment geen auto's heeft maar dat er nog wel auto's terug moeten komen.
Dit wordt het niet en dus kijken we of hier nog een andere autoverhuur zit, die vinden we niet en dus gaan we terug naar ons eigen, Meliá Habana, hotel. Daar zit voor de verandering wel iemand achter het bureau van de autoverhuur. Hij wil ons wel een auto verhuren, dat kost, inclusief een tank benzine, 270 CUC voor twee dagen, we krijgen dan wel een iets grotere auto. Oeps, die 85 CUC die Jacob gehoord had was kennelijk niet voor drie dagen, maar per dag.

Echter, er is een nog groter probleem, we moeten de huur contant betalen en zoveel contant geld hebben we niet. En we hebben nog steeds geen geldautomaat gevonden die ons geld wil geven. Volgens deze man moet het mogelijk zijn om in het hotel naast het onze geld te krijgen. Dus lopen we daar maar heen. Helaas zien we daar geen geldautomaat, wel een wisselkantoortje maar geen bank. Dus lopen we even verder naar het Panorama Hotel omdat we daar wel een geldautomaat hebben gezien. Maar zoals we al verwacht hadden wil die ons geen geld geven. En ook de mevrouw van het wisselkantoor wil dat niet, net als bij de autoverhuur in ons hotel werkt haar apparaat voor creditcards niet. Wij vermoeden zoiets als een nationale storing en beginnen te vermoeden dat het vandaag niet gaat lukken om een auto huren.

Enigszins gelaten lopen we terug naar ons hotel. Bart bellen om geld gaat ons net iets te ver, dus proberen we aan de balie of zij ons 200 CUC willen geven en dat dan op de rekening van onze kamer willen bijschrijven. Dat willen ze, zoals we al verwacht hadden, niet. Volgens de mevrouw achter de balie is er echter aan de overkant van de straat wel een bank waar we geld zouden moeten kunnen krijgen.
Nou dan gaan we dat maar proberen, maar we hebben er geen vertrouwen in. Eerst zien we een geldautomaat, maar die ziet er net zo uit als de zes die we deze week al geprobeerd hebben en dus proberen we deze niet eens. Verder lopen we een rondje en zien geen bank. Maar net voordat we terug naar ons hotel willen gaan zien we wel het zoveelste kantoortje van een autoverhuur. Laten we dat dan maar proberen.

Het kost wat tijd, en veel geld, maar uiteindelijk lukt het om een auto te huren
Het kost wat tijd, en veel geld, maar uiteindelijk lukt het om een auto te huren

En verrek, de mevrouw die ons helpt zit wel de helft van de tijd met haar ook aanwezige vriendin te kletsen, maar heeft wel een auto en ze accepteert ook onze creditcard. Dus een minuut of 20 later en 240 CUC, die als $266 (€ 182) wordt afgeschreven van onze creditcard, later hebben wij voor twee dagen een auto, volledig verzekerd en met een volle tank die we leeg mogen terugbrengen. Het kost wat moeite en veel geld, maar nu hebben we ook wat.

Inmiddels is het wel 10.00 uur geweest en gaan we onze spullen halen, checken we uit, kopen we nog even een fles water en rond 10.45 uur gaan we dan eindelijk op weg richting Viñales. Onderweg zien we niet alleen dezelfde taferelen als gisteren, vandaan krijgen we ook een paar enorm heftige regenbuien op ons dak, zo erg dat je niet alleen in de sporen last hebt van aquaplaning. Er zijn echter mensen die het nog slechter getroffen hebben zoals enkele motorrijders, met zijspan, en de mensen in de open vrachtwagens die dienst doen als bus.

De snelweg richting Viñales, meer lifters dan auto's
De snelweg richting Viñales, meer lifters dan auto's

Ondanks dat de bewegwijzering minimaal is, is deze net voldoende om ons zonder problemen naar Viñales te brengen. Daar stoppen we even na 13.00 uur bij het informatiecentrum. Hier hebben ze echter alleen wat algemene informatieborden over "Valle de Viñales", een gebied met karstgebergte dat ons aan Guilin / Yangshuo (China) doet denken. Verder hangen er wel twee posters met mogelijke wandeling die je kunt doen, maar folders of zo hebben ze niet en het meisje bij de deur zegt dat je alleen met een gids kunt wandelen en dat ze die voor 10 CUC per persoon wel kan regelen.

Wij hebben het snel gezien en gaan op zoek naar ons hotel. Dat valt nog niet mee, het staat nergens aangegeven en we hadden er volgens ons kaartje in de Lonely Planet al langs gekomen moeten zijn. Dus als we in het dorp zijn, rijden we terug en dan zie we het hotel "Los Jazmines" op de berg liggen, hierdoor vinden we het nu wel.
We checken in, 70 CUC voor een kamer inclusief ontbijt voor één nacht, en worden naar onze kamer gebracht. Vanaf ons balkon hebben we echt een perfect uitzicht op de vallei, beter kan waarschijnlijk niet.

Het fantastische uitzicht vanuit onze hotelkamer in Viñales
Het fantastische uitzicht vanuit onze hotelkamer, we hebben ook een grotere versie van deze foto

We laten ons spullen op onze kamer en gaan naar het dorp om te lunchen. Dat valt nog niet mee, het restaurant waar we terecht komen heeft een handgeschreven kaart met vier gerechten waarvan er eentje uitverkocht is. We bestellen er op de gok twee en krijgen een bord met zes worstjes en wat plakken gebakken cassave en een bord met wat plakken gebakken vlees en dezelfde plakken gebakken cassave. We zien echter ook iemand die een wit bolletje heeft, dat willen wij ook! Dat kan, en met twee witte bolletjes erbij hebben we een redelijke lunch.

Na de lunch, het is inmiddels 14.45 uur en gaan regenen, lopen we een klein rondje door het centrum. We zien een kioskje dat het postkantoor blijkt te zijn, een vervallen kerk en verder is er eigenlijk niet zo veel te zien.
Hierna rijden we naar "Cueva de Indio", één van de grotten in deze omgeving. Daar mogen we voor 5 CUC per persoon in. De eerste helft loop je, zonder gids of zo, door de grot en de tweede helft gaat per boot. Al met al is dit wel aardig, al is de grot niet bijzonder. We zijn hier ongeveer drie kwartier.

Met zo'n bootje vaar je La Cueva de Indio uit
Met zo'n bootje vaar je La Cueva de Indio uit

Nu gaan we op zoek naar de "Mural de la Prehistoria / Mogote Dos Hermanas". Die vinden we iets minder makkelijk maar uiteindelijk ook. Borden ontbreken maar we nemen gewoon de enige afslag met een goed geasfalteerd wegdek, het is immers een toeristische attractie is onze redenering.
De toegang tot deze muurtekening uit de jaren '60 blijkt 1 CUC per persoon te kosten, maar omdat je het vanaf de weg ook prima kunt zien vinden we het dat niet waard.

De rotstekening bij Mural de la Prehistoria / Mogote Dos Hermanas
De rotstekening bij Mural de la Prehistoria / Mogote Dos Hermanas

Zo, nu hebben we de meeste grote toeristische attracties hier gezien en willen we wel even naar buiten. Daarom parkeren we onze auto op een parkeerplaats bij iets wat een Cubaanse versie van Center Parcs lijkt. Vervolgens wandelen we drie kwartier een rondje over de onverharde weggetjes en paadjes in deze omgeving.
De regen van vandaag is echter een slechte combinatie met de kleigrond hier waardoor de paden niet erg begaanbaar zijn op lage schoenen en langzaam maar zeker worden onze schoenen steeds zwaarder. Op de terugweg ontdekken we trouwens dat je heel eenvoudig om het hek bij de ingang van "Mural de la Prehistoria / Mogote Dos Hermanas" heen kan. Wij lopen op deze plek een paar meter het terrein op om zo nog een foto van de tekening te maken.

Terug bij de auto zien we voor de zoveelste keer een paar Cubanen staan die een lift willen. Deze keer besluiten we ze mee te nemen. Nadat we het mannetje dat de parkeerplaats voor ons heeft geopend een paar centjes hebben gegeven rijden we met onze lifters terug naar het dorp en vervolgens met z'n tweeën naar ons hotel.

Lekker ploegen door de klei
Lekker ploegen door de klei

Rond 17.45 uur zijn we terug, het is inmiddels bijna donker en het begint prompt weer te regenen. Het valt ons nu op dat er zonneboilers op het dak van ons hotel staan. Daarom besluit Gabrielle meteen een, lauwe, douche te nemen. De kans dat er morgenochtend heet water is, lijkt ons klein.
Hierna gaan we naar de bar om wat te drinken, de cappuccino smaakt prima al is het schuim al ingestort als we koffie krijgen. Verder proberen we internet toegang te krijgen, maar dat lukt helaas niet. Vervolgens gaan we eten in het restaurant van het hotel, dit gaat niet alleen heel snel, maar vergeleken met de lunch van vanmiddag eten we voortreffelijk en het kost niet veel, 15,45 CUC.

We zijn trouwens niet de enige Nederlanders in het hotel, er is een Nederlands reisgezelschap en nog een ander stel Nederlanders. Sowieso zit het hotel aardig vol en lijkt het verhaal van vanmiddag tijdens het inchecken te kloppen, ze zeiden toen dat we mazzel hadden dat er een kamer vrij was. Zo raar is dit ook weer niet, het hotel is gelegen op z'n beetje de plek met het beste uitzicht op het karstgebergte. Ook het zwembad ziet er, als het warm weer zou zijn, erg aantrekkelijk uit. Het is ook duidelijk dat het hotel vooral buitenlanders aantrekt, de hele parkeerplaats staat vol met huurauto's, te herkennen aan de rode nummerplaten, en enkele touringcars.

Tot slot van de avond kijken we nog even TV waarna we lekker gaan slapen, deze keer met het raam open. Het heeft vanavond een hele poos erg hard staan waaien, maar dat is nu minder en wellicht zorgt deze wind er voor dat het morgen, veel, mooier weer wordt dan vandaag.