Dag 6: Een (te) lange dag naar het platteland van Cuba
Vandaag staan we allebei vroeg op zodat we om 7.00 uur aan het ontbijt zitten. Even later stappen we bij drie Cubanen in een enorme Toyota Landcruiser en samen met Bart gaan we nog een Cubaan ophalen. Hij gaat ons wat dingen van zijn project in de provincie Pinar del Río laten zien.

Het huisje van de eerste mensen waar we op bezoek gaan
Het huisje van de eerste mensen waar we op bezoek gaan

Tegen 9.45 uur zijn we op de plaats van bestemming waar we de voorzitster van een locale boerenvereniging, of zo, ontmoeten. Het verhaal gaat over wat ze zoal te kort komen, onder andere potten en flessen om conserven in te doen. Dit geeft een redelijk inzicht in de problemen die deze mensen dagelijks moeten overwinnen.

Ook aan dit soort potjes is dus een te kort
Ook aan dit soort potjes is dus een te kort
Hierna gaan we naar de "Facultad Agropecuaria de Montaña". Zij noemen zichzelf universiteit en het doet ons erg denken aan onze stage in Gödöllö, Hongarije, in 1992, waar studenten onder andere op stage gingen bij boeren in België. Dit doet natuurlijk niets af aan de goede bedoelingen van de studenten die we hier ontmoeten.

Vervolgens hebben we ons laatste bezoek, de voorzitster van de lokale coöperatie. Zij heeft ongeveer hetzelfde verhaal als de voorzitster van de vereniging, die we vandaag als eerste ontmoetten.
Na een heel aardig gesprek krijgen we een perfecte lunch aangeboden, konijn, bruine rijst met bruine bonen, zoete en "gewone" aardappels, cassave die deze keer een stuk lekker is dan de cassave die we wel eens in Indonesië en Vietnam hebben gegeten en iets zoets van fruit toe.
Het is trouwens wel opvallend dat deze mensen wel stroom maar geen stromend water hebben. Al het water van deze mensen zit in twee tankjes op een ossenwagen. Als het water op is moeten ze een eindje verderop water gaan halen.

Als wij klaar zijn met eten gaat de volgende groep met onder andere onze chauffeur aan tafel en begint voor ons min of meer het wachten totdat we terug gaan naar Havana. Als de chauffeur het eten op heeft bedanken we iedereen voor het eten, de ontvangst etc. en rijden we terug naar het eerste huis / boerderijtje waar we vandaag waren.
Hier moeten we nog dik anderhalf uur wachten voordat we eindelijk vertrekken naar Havana. Deze keer voelen we aan de lijve, maar gelukkig nog niet zo erg als vele Cubanen dat dagelijks doen, hoe het openbaar vervoer in Cuba niet werkt.

Openbaar vervoer in Cuba
Openbaar vervoer in Cuba

Op de snelweg zie je gemiddeld meer lifters dan auto's. Bussen zie je er wel, maar je ziet er net zoveel fietsers. Daarnaast zijn veel bussen omgebouwde vrachtwagens, of gewoon vrachtwagens waar mensen in zitten. Nu we dit vandaag zien en na de ervaringen van gisteren van Jacob met de trein, zijn wij van mening dat het openbaar vervoer in Cuba wel bestaat, maar eigenlijk volledig niet werkt.
Hoe wij hier iets van merken, nou, vanochtend reden er twee mensen met ons mee vanuit Havana en nu moesten we wachten want er moet iemand weggebracht worden en ondertussen worden er twee andere mensen opgehaald. Dus op de terugweg zitten we met acht mensen in de Toyota Landcruiser, en aangezien Gabrielle en Bart de belangrijkste gasten zijn, mogen zij samen op de lekker "ruime achterbank", met hun knieën in hun nek.

De watervoorziening van de mensen waar we lunchen
De watervoorziening van de mensen waar we lunchen

De snelweg ziet er op de terugweg ongeveer hetzelfde uit als op de heenweg, voetgangers, heel veel lifters, hier en daar een bus, een enkele vrachtwagens, wat fietsers, twee wielrenners, iemand op skeelers, een ossenkar, een paar keer een paard met wagen, een zooitje voetgangers en ook nog enkele gewone auto's.
Om iets voor 17.30 uur zijn we terug bij ons hotel. Het was een erg interessante dag, alleen wel jammer dat we behalve de vier uur in de auto, ook nog twee uur gewoon hebben moeten wachten. Maar ja, we hebben wel een aantal erg interessante dingen gehoord en gezien en we weten nu ook voor als we morgen met een huurauto op stap gaan, er maar heel weinig verkeersborden in Cuba staan.

Nadat we afscheid hebben genomen van onze Cubaanse contactpersoon, zijn chauffeur en onze medepassagiers, nemen we ook afscheid van Bart en gaan we naar onze kamer. We zijn redelijk gaar.
We willen nog even naar de supermarkt aan de overkant van de weg, maar als we daar aankomen blijkt die al dicht te zitten. Hierna lopen we naar een van de redelijk goede restaurants van ons hotel.
Hier eten we op ons gemak waarna we terug gaan naar onze kamer om wat tv te kijken, onze spullen vast wat in te pakken en lekker op tijd naar bed te gaan. Morgen willen we met een huurauto naar Viñales, in de buurt van waar we vandaag ook geweest zijn, om daar een nachtje door te brengen. We zijn benieuwd of dit gaat lukken.