Dag 18: Van Liberia naar El Castillo (Arenal Volcano National Park)
Vandaag is de eerste werkdag sinds onze paspoorten zijn gestolen. Dus willen we vanochtend graag even contact opnemen met de Nederlandse Ambassade in San José om te horen wat we allemaal moeten doen om vrijdag met het vliegtuig naar Mexico te kunnen. Als gevolg hiervan hebben we vanochtend alle tijd om op te staan en te ontbijten. Niet dat we erg lang uitslapen, we staan rond 6.45 uur op. Maar voor de rest is het wel lekker, even rustig aan doen.

Echter, als we even kijken welk telefoonnummer we moeten bellen zien we dat we pas vanaf 13.00 uur kunnen bellen. Lekker, daar gaan we dus niet op wachten. Om 8.55 uur stappen we in onze auto en rijden we richting Arenal Volcano National Park. Eigenlijk hadden we eerst nog naar Caño Negro Wildlife Refuse gewild, maar omdat we waarschijnlijk uiterlijk donderdag pasfoto's voor onze nieuwe paspoorten moeten inleveren op de ambassade in San José hebben we daar helaas geen tijd voor.

Hier is niet alleen de weg, maar ook het weer nog prima
Hier is niet alleen de weg, maar ook het weer nog prima

Het is vanochtend redelijk rustig op de weg en het rijdt lekker door. Echter, wanneer we in de buurt Laguna Arenal komen wordt de weg steeds slechter. De weg die we daar hebben is zonder meer de slechtste (asfalt)weg die we tot nu toe hebben gehad. De omgeving waar we door rijden is erg mooi, het is hier groen en het landschap is glooiend. Verder zien we tot onze verbazing een aantal windmolens (van die moderne). Onderweg stoppen we een keertje om bij een restaurant met uitzicht een bakkie te doen. We hebben voor vandaag niet echt een plan dus waarom zouden we ons haasten.

Een terras met uitzicht op Laguna Arenal
Een terras met uitzicht op Laguna Arenal

Tegen de tijd dat Arenal Volcano National Park in zicht komt, moeten we rechtsaf een onverharde weg op. Het is deze keer gelukkig maar een kilometer of tien want dit is een behoorlijk slechte gravelweg met veel gaten etc. Als we langs het rangerstation komen, stoppen we even om te kijken of ze wat informatie hebben. Ze hebben iets van een kaartje maar veel stelt het allemaal niet voor. Wel is het duidelijk dat ze om 17.00 uur sluiten dus zoiets als een avondwandeling naar de lavastromen maken is niet mogelijk / toegestaan.

Aan de overkant van de weg zien we de camping waar de Nederlanders die we vorige week in Corcovado National Park hebben ontmoet, gekampeerd moeten hebben. Als je daar staat kan je inderdaad heel eenvoudig 's avonds, als iedereen vertrokken is en zoals zij gedaan hebben, even gaan kijken naar de lavastromen die je hier moet kunnen zien.

Nu willen we naar de Arenal Observatory Lodge. Deze lodge heeft halverwege de toegangsweg een hek en als we de man daar vragen of er nog plek is, blijkt alles vol te zijn. We mogen het terrein wel op om wat te wandelen of zo, maar dat kost ¢ 2.000 per persoon en dat vinden we iets te veel van het goede. Onze volgende optie is Hotel Cabinitas El Castillo Dorado. Terwijl we daar heen rijden begint het zachtjes te regenen. We komen daar tegen 13.00 uur en behoorlijk door elkaar geschud aan. Gelukkig hebben ze hier nog wel een cabina voor ons, en weet je wat, het is niet alleen onze eerst cabina met stoelen, maar we hebben ook perfect uitzicht op de vulkaan. En dat voor $ 55 per nacht. Helaas hebben ze geen internet, maar dat overleven we wel.

Die groene hokjes zijn de cabina's van Hotel Cabinitas El Castillo Dorado
Die groene hokjes zijn de cabina's van Hotel Cabinitas El Castillo Dorado

Nu wordt het tijd om de Nederlandse Ambassade te bellen, maar onze mobiel heeft geen ontvangst. Lekker, kunnen we die . . . weg weer afrijden in de hoop dat we ergens anders wel ontvangst hebben. Onderweg bedenken we dat we misschien ook de vaste telefoon van het hotel hadden kunnen gebruiken, maar daarvoor is het nu te laat. We rijden eerst terug naar de asfaltweg en vervolgens richting La Fortuna. Zodra we ontvangst hebben stoppen we om te bellen. Zoals verwacht moeten we ons uiterlijk donderdagochtend met pasfoto's melden op de ambassade in San José, dan kunnen we vrijdagmiddag gewoon ons vliegtuig naar Mexico nemen.

Pas op, de witte neusberen vallen aan
Pas op, de witte neusberen vallen aan

Tja, wat nu, het weer is nog slechter geworden en we hebben nog steeds geen plan. Laten we maar doorrijden naar La Fortuna. Dat hadden we dus net zo goed niet kunnen doen, wat een vreselijk dorp. Naast de supermarkt, die wel handig / nuttig is, zitten er vooral reisbureautjes etc. die allemaal dezelfde tourtjes willen verkopen. We lopen bij eentje naar binnen en snuffelen daar even in de nieuwe Lonely Planet van Costa Rica die ze daar verkopen. Helaas heeft die geen andere / betere informatie over wat hier te doen is dan ons Moon Handboek.

In de Lonely Planet lezen we ook een stukje over "scams" die in deze regio's voorkomen die allemaal nog veel erger zijn dan wij ons hadden kunnen voorstellen. Dit bevestigt het gevoel dat we de afgelopen twee weken hebben gekregen dat er in Costa Rica veel te veel reisbureautjes / gidsen zijn die veel te veel geld vragen / willen hebben zonder echt iets te leveren. Ongetwijfeld zullen er positieve uitzonderingen zijn, maar die heten niet voor niets uitzonderingen.

Om even na 15.00 uur rijden we La Fortuna weer uit. We kunnen wel ergens een avondtourtje richting de vulkaan boeken, maar dat kost dan $ 55 per persoon voor een paar uurtjes en dan moet je nog steeds zelf lopen. Nee, dan is de deal van Arenal 1968 waar we op de terugweg langskomen een stuk beter. Die hebben een soort privépad richting de vulkaan waar we voor $ 7 per persoon op mogen en zij zijn tot 20.00 uur open. Maar ja, inmiddels staat het weer te regenen, dus ook dit laten we aan ons voorbij gaan.

Voordat we terug zijn bij ons hotel zien we nog een bord van Toucan Trails zij zijn tot 22.00 uur open en zitten op de weg richting de Arenal Observatory Lodge. Dat lijkt ons wel wat voor morgen, misschien zien we dan ook nog enkele toekans. Om even voor 16.00 uur zijn we weer terug in onze cabina. De rest van de dag doen we niets bijzonders. We eten in het restaurant van het hotel en als we naar bed gaan, staat het nog steeds flink te regenen. We hopen dat het morgen beter weer is.