Dag 16: Van Ostional naar Liberia, we worden bestolen
Gisteren hebben we voor 6.30 uur ontbijt besteld en wij zijn perfect op tijd. Onze gastvrouw is iets te laat, maar dat mag de pret niet drukken. We eten een eenvoudig ontbijt bestaande uit rijst, bruine bonen, een gebakken ei en een taco. Samen met onze kamer en het biertje van gisterenavond kost dit ¢ 23.000.

Om iets over 7.30 uur zitten we in de auto op weg richting Rincón de la Vieja National Park. Hiervoor hebben we een weggetje binnendoor uitgezocht waarvan we vermoeden dat het onverhard is en hopen dat het ons door een aantal mooie landschappen leidt. Deze verwachtingen komt helemaal uit. Tot we na een kleine twee uur in Arado op het asfalt komen, rijden we over een geweldig mooie onverharde weg die voor een groot deel over de hoogste toppen en de daartussen liggende bergkammen in deze omgeving gaat.

De weg van Ostional naar Arado is de mooiste route die we deze vakantie rijden
De weg van Ostional naar Arado is de mooiste route die we deze vakantie rijden

Met een beetje mazzel nemen we buiten Ostional meteen de goede afslag en langzaam maar zeker wordt de gravelweg steeds smaller totdat hij uiteindelijk ruim één auto breed is. Dit is geen probleem want behalve enkele motortjes komen we slechts één andere auto tegen. De weg zelf is prima, al zijn de helling soms wel erg steil en als daar dan ook nog wat los zand / grind op ligt zijn we blij met onze 4x4. In het begin kruisen we trouwens ook nog een riviertje waar we door mogen rijden. Als we naar beneden gaan, nadat we een verzameling zendmasten zijn gepasseerd, ligt er op de steilste stukken iets van beton en dat is maar goed ook. Want op een stuk waar geen beton ligt, begint, als we een beetje remmen voor de zoveelste bocht, onze auto prompt te glijden.

Het eerste uur van onze reis naar Liberia zien we veel van dit soort landschappen
Het eerste uur van onze reis naar Liberia zien we veel van dit soort landschappen

Na Arado wordt het allemaal een stuk minder. De weg wordt wel beter maar er is ook veel meer verkeer waardoor we in een lange rij met auto's met een gangetje van 60 kilometer per uur richting Liberia rijden. Op dat soort momenten moet je wel blijven opletten want anders knal je zo maar op je voorganger als die ineens op zijn rem gaat staan.

We hadden nooit gedacht in Costa Rica dit soort lanschappen te zien
We hadden nooit gedacht in Costa Rica dit soort lanschappen te zien

Tegen 10.30 uur komen we in Liberia aan. Hier zien we een flinke Jumbo supermarkt en daar willen we wat boodschappen doen. Morgen willen we een lange dag gaan wandelen en dus hebben we eten en drinken nodig voor onderweg. Nadat we boodschappen hebben gedaan gooien we die in de auto en gaan we nog even een bakkie doen in een koffiezaak in dit, erg Amerikaans aandoende, winkelcentrum (Plaza Santa Rosa). Terug bij de auto vinden we één van onze waterflesjes naast de auto, we gooien hem weer bij de rest van de zooi op de achterbank en vertrekken we richting Rincón de la Vieja National Park.

We rijden eerst een klein stukje over de Pan American Highway en daarna draaien we onze zoveelste gravelweg op. Langs deze weg zitten een aantal lodges en ergens halverwege moeten we zowaar tol, ¢ 700 per persoon, betalen. Er zijn enkele kruisingen, maar door gewoon de breedste gravelweg te volgen komen we om even na 12.00 uur aan op de parkeerplaats van Rincón de la Vieja National Park.

De weg naar Rincón de la Vieja National Park
De weg naar Rincón de la Vieja National Park

We stappen uit, doen de auto op slot en lopen naar een gebouwtje dat we zien. Daar heeft men een kaartje met mogelijke wandelingen die je hier kunt doen. Dit zijn ongeveer dezelfde wandelingen als die we gisterenavond met Google Earth via Wikiloc hebben gevonden. Wat we echter nog niet wisten is dat het park pas om 7.00 uur open gaat, het hek om 17.00 uur weer dicht gaat en dat het park op maandag in zijn geheel gesloten is. Hebben wij even mazzel dat we vanmiddag een kleine wandeling willen doen, morgen, zondag, de grote wandeling richting de top van de vulkaan willen doen en maandag weer verder willen.

Nadat we twee toegangkaartjes, $ 10 per persoon per dag, en een plattegrondje hebben gekocht gaan we terug naar de auto om wat eten te halen. De kaartjes voor morgen kunnen we vandaag nog niet kopen. De wandeling die we vanmiddag willen doen duurt ongeveer twee uur en we hebben dus alle tijd om aan een picknicktafel in de schaduw op ons gemak te lunchen. Zo kan het ondertussen mooi wat later en iets minder heet worden.

Bij het rangerstation van Rincón de la Vieja National Park zien we redelijk wat van dit soort vogels
Bij het rangerstation van Rincón de la Vieja National Park zien we redelijk wat van dit soort vogels

Om iets na 13.00 uur zijn we er min of meer klaar voor en brengen we het eten terug naar de auto om onze spullen te pakken voor de wandeling. Maar hé, waar zijn onze kleine rugzakken ? ! ? Shit, gejat ! Oeps, snel kijken we in het dashboardkastje, ja ook de gps is weg, en onze iPod in de armsteun ? Nee, die is er gelukkig nog, net als alle andere dingen. Oké, we zijn dus onze gps en onze twee kleine rugzakjes en alle spullen die in de rugzakken zaten kwijt.

Doordat we hier een klein beetje rekening mee hebben gehouden ligt onze laptop ergens verstopt in de auto. We hadden ons grote fototoestel bij ons en geld, behalve wat Mexicaanse Pesos, zat er ook niet in onze rugzakken. Buiten onze rugzakken zelf zijn we vooral onze paspoorten, een verrekijker, een klein fototoestel, een poncho, een zonnebril op sterkte en wat kleine spullen zoals wat koekjes en een rol wc-papier kwijt.

Tja, omdat we onze paspoorten kwijt zijn, zullen we toch naar het politiebureau moeten en omdat het vandaag zaterdag is, moeten we dat maar zo snel mogelijk doen. Vandaag dus geen wandeling langs mudpools etc. We lopen nog even een rondje om te kijken of we onze rugzakken nog ergens op de parkeerplaats zien liggen, maar we vinden niets. Vervolgens melden we dit gevalletje nog even aan de rangers die ons uitleggen hoe we bij de politie in Liberia komen waarna we terugrijden naar Liberia.

Onderweg, het is ongeveer drie kwartier rijden naar Liberia, proberen we te bedenken wat we allemaal kwijt zijn. Verder vinden we het raar dat we geen schade aan de auto zien, zou er iemand met een loper rondlopen ? Maar dan wordt het ons helder, we zijn niet op de parkeerplaats bij het nationale park bestolen, nee, het is op de parkeerplaats in Liberia gebeurd. Vandaar ook dat we het flesje water buiten de auto vonden. Lekker is dat, kan je niet eens even ongestoord boodschappen doen. Trouwens, op dat moment lagen onze outdoor gps en ons grote fototoestel ook achterin in de auto, die heeft de dief kennelijk niet zien liggen, hebben we nog een soort van mazzel gehad !

Terug in Liberia lopen we eerst een rondje over de parkeerplaats bij de supermarkt, maar we vinden helaas. Tegen 14.00 uur zijn we op het politiebureau en begint het wachten. Als we eenmaal aan de beurt zijn valt het wachten wel mee. De verschillende rapporten worden opgemaakt en er wordt een poging gedaan om wat vingerafdrukken op het portier rechtsvoor te vinden. Het slot van dat portier is onbruikbaar geworden omdat er iets in zit of zo. De vingerafdrukken leveren niets bruikbaars op en nadat de man die ons helpt heeft gezegd dat hij vermoedt dat ze onze paspoorten wel terugvinden zijn we rond 16.00 uur klaar.

Nu gaan we op zoek naar een hotel en uiteindelijk komen we terecht in het duurste hotel tot nu toe, ¢ 33.000 per nacht. Maar ze hebben wel warm water, het eerste hotel dat we checkte had dit niet, redelijk snel internet en een zwembad. Nadat we in het restaurant bij het hotel wat gedronken hebben gaan we even wat shoppen, als we morgen de geplande wandeling willen maken hebben we een nieuw rugzakje, een petje en zonnebrand nodig. Het lukt vrij snel om deze spullen te vinden, sterker nog, het rugzakje dat we kopen kon wel eens een redelijk goede vervanger zijn.

Het restaurant van ons hotel in Liberia
Het restaurant van ons hotel in Liberia

Om even na 17.30 uur zijn we weer terug en de rest van de dag / avond zitten we in het restaurant van het hotel. Dat is dus niet binnen, maar onder een dak op palen zonder muren. Ondertussen typen we een mailtje naar onze reisverzekering en een mailtje naar de Nederlandse Ambassade in Costa Rica. Vooral dit laatste is belangrijk want we moeten vrijdag wel iets van een vervanger voor onze paspoorten hebben, anders kunnen we niet terug naar Mexico. Omdat we niet teruggaan naar Nederland kon dit nog wel eens extra lastig worden.

Voor de rest horen we dat we hier morgen vanaf 6.00 uur kunnen ontbijten en besluiten we dat we morgen de eerste klanten willen zijn. Dan hopen we rond 7.15 uur aan onze wandeling naar de top van vulkaan Rincón de la Vieja (1.895 meter) te beginnen. Voordat we rond 21.30 uur naar bed gaan spoelen we het stof, het zweet en het gedoe van vandaag nog even van ons af. Het was weer een verrassende dag in Costa Rica.