Dag 13: Twee wandelingetjes in (de buurt van) Drake Bay & Corcovado National Park
Ook vandaag staan we rond 6.00 uur op. Echt lekker slapen zat er helaas niet in, en dat niet omdat we geen airco in onze cabaña hebben, maar vanwege de herrie van de zee. Op 20 meter van de zee slapen heeft duidelijk nadelen.

We willen vandaag naar het Los Planos Rangerstation in Corcovado National Park rijden om te kijken of we daar een leuke wandeling kunnen maken. Nadat we alles dat we nodig denk te hebben gepakt hebben rijden we naar het enige restaurant dat we tot nu toe in Drake Bay hebben gezien om te ontbijten. We bestellen weer te veel, gelukkig kunnen we het broodje laten inpakken, dat eten we onderweg wel een keer op. Voor de prijs, iets van ¢ 6.000, hoef je het niet te laten.

Het dorpje Drake Bay stelt niet veel voor
Het dorpje Drake Bay stelt niet veel voor

Na dit prima ontbijt stappen we weer in de auto en gaan we op weg. Gisteren hebben we een bordje Los Planos gezien en dat volgen we. Iets later, we rijden vandaag de hele dag op onverharde wegen, krijgen we een driesprong zonder borden. Op de gok gaan we rechtsaf. We krijgen echter het gevoel dat we niet de goede kant op rijden, dus besluiten we op een gegeven moment te draaien en terug te rijden. Voor ons gevoel gaat deze andere weg wel de goed kant op. Maar als we door een rivier moeten wordt het allemaal wel iets minder, vooral omdat de in- en uitrit behoorlijk steil zijn. Als we dan ook nog op een erg steile weg met enkele erosiegeulen komen vinden we het wel prima.

De onverharde weg waar we vandaag over lopen
De onverharde weg waar we vandaag over lopen

We parkeren de auto en lopen verder, we zijn tenslotte gekomen om te wandelen. Na een klein uurtje over een redelijk goede onverharde weg gelopen te hebben, uiteraard was alleen de eerste paar honderd meter erg slecht, moeten we weer door een rivier. Aan de ene kant is dit lastig, de schoenen moeten uit etc. maar aan de andere kant is het wel lekker. We hebben redelijk wat in de zon gelopen en toen we ook nog een heuveltje op moesten liep het zweet echt aan alle kanten langs ons gezicht.

Helaas moeten we een paar honderd meter verderop al weer door dezelfde rivier. Deze keer besluiten we eerst nog een stukje op onze nep crocs te lopen voordat we onze schoenen weer aantrekken. We komen op een "weg" terecht die zo'n beetje voor 50% door de rivier loopt. Wij blij dat we onze schoenen nog niet aangedaan hebben.

Hier steken we de rivier over, een eindje verderop wordt hij onze 'weg'
Hier steken we de rivier over, een eindje verderop wordt hij onze "weg"

Een paar bochten in de rivier verder vinden we het door de rivier lopen toch wat vermoeiend worden en krijgen we ook de indruk dat de "weg" bij een in aanbouw zijnd huis ophoudt. We lopen terug want we hebben nog een andere "weg" gezien. Als we deze andere "weg" omhoog nemen zien we een mannetje dat we vragen of dit de weg naar Los Planos is. Nee, dat is het dus niet. Sterker nog, we staan bij het laatste huis aan deze weg en over een paar honderd meter loopt deze weg dood.

Om bij Los Planos te komen moeten we de weg volgen die we vanochtend als eerste hadden. We hadden dus niet moeten keren. Prima, dan lopen we terug naar de auto en proberen we het nog een keer. Als we rond 10.45 uur weer terug zijn bij de auto hebben we wel een leuke wandeling achter de rug, we hebben van alles en nog wat gezien al zaten er geen erg spectaculaire vogels / dieren tussen.

Zo duurt een huis bouwen wel erg lang
Zo duurt een huis bouwen wel erg lang

We rijden nu naar Los Planos, het rangerstation ligt echter nog een stuk voorbij het dorpje. Zo komen we op een echte zandweg die steeds slechter wordt. Op een gegeven moment vinden we het wel prima en willen we keren, we hebben nog een andere afslag gezien die we kunnen nemen. Op dat moment komt er net een mannetje langs en aan hem vragen we even waar het rangerstation is. Nu blijkt dat we voor de tweede keer vandaag willen omdraaien terwijl we op de goede weg zitten. Dus draaien we weer terug en rijden we verder.

Het rangerstation zelf is eigenlijk de grootste teleurstelling van de dag. We hadden er al een klein beetje rekening mee gehouden, maar je mag hier het Corcovado National Park helemaal niet in. Er is een pad één of twee kilometer en dat is alles waar je als toerist mag komen. Ook is het niet helemaal duidelijk of we dit op eigen gelegenheid of met een gids moeten doen, maar het mannetje dat ons de weg wees, en voor ons bij het rangerstation aankwam, staat erop dat hij met ons meegaat. Hij zegt ook dat het niet kost en we hoeven ook geen entree voor het park te betalen.

De weg naar het rangerstation Los Planos
De weg naar het rangerstation Los Planos

Uiteindelijk maken we een wandeling van een kleine anderhalf uur. We gaan eerst naar het oude rangerstation, dat net in Corcovado National Park ligt. Vervolgens brengt onze "gids" ons naar een half afgebouwd huis van een Fransman die dit huis door ziekte waarschijnlijk nooit zal afbouwen. Onze "gids" wil dat we ook nog meegaan naar zijn huis, maar we zijn al zijn geklets inmiddels wel zat en zeggen dat we terug willen naar de auto, wat we, nadat we afscheid hebben genomen van deze erg aardige man, ook doen.

Het huis in aanbouw dat onze 'gids' ons laat zien
Het huis in aanbouw dat onze "gids" ons laat zien

Bij de auto eten we eerst een broodje waarna we terugrijden naar onze lodge. Hier halen we onze laptop op om vervolgens naar een andere lodge (of zoiets) te gaan waar ze volgens het bord aan de weg Wifi / internet hebben. Dat hebben ze inderdaad, maar het is wel heeeeeel traaaaag. Het lukt ons echter wel om enkele belangrijke mailtjes omtrent onze aanstaande adoptie te beantwoorden waarna we weer terug gaan naar onze lodge.

Inmiddels zijn we zelf net zo snel als de internetverbinding die we hadden en de rest van de middag doen we hetzelfde als gisterenmiddag niet veel bijzonders. Tegen 18.00 uur gaan we eten in een restaurant dat we vandaag gezien hebben en dat bevalt veel beter dan het eten van gisterenavond, en duur is het nog steeds niet, ¢ 9.500.

's Middags zien we in Drake Bay ineens deze ara in een boom zitten
's Middags zien we in Drake Bay ineens deze ara in een boom zitten

Terug in de lodge drinken we in het restaurant van de lodge een kopje koffie waarna we afrekenen zodat we dat morgen niet hoeven te doen. Hierbij hebben we een bijzonder onaangename verrassing en dat is niet de $ 12 die we voor de was moeten betalen, of de wisselkoers van ¢ 570 per dollar die men hanteert of het feit dat men eerst moet bellen voordat we met de creditcard kunnen betalen, nee dat is de 13% ! ! die we extra moeten betalen omdat we met een creditcard betalen en het feit dat ons dit niet verteld is maar dat we het moeten zien aan het bonnetje dat we krijgen nadat we betaald hebben. Hierdoor kost onze kamer dus geen $ 60 maar bijna $ 68 per nacht. Helaas kunnen we / ze de betaling niet meer terugdraaien. Lekker land dat Costa Rica, nergens geldautomaten die het doen en gewoon 13% extra rekenen als je met je creditcard betaalt.

We winden ons even (flink) op, maar aangezien we er niets meer aan kunnen doen heeft dat geen zin. We gaan naar onze cabaña waar we onze inmiddels opgedroogde tent en wat andere spullen inpakken zodat we dit morgen niet hoeven te doen. Hierna kijken we nog een filmpje op onze laptop waarna we met onze oordoppen in gaan slapen.