Dag 4: Via de autoverhuur en Renée naar Cartago
Na bijna drie dagen San José zijn we er helemaal aan toe om vandaag onze huurauto op te halen en de rest van Costa Rica te gaan verkennen. Voor ons gevoel begint deze vakantie vandaag pas echt. Dat we vandaag pas onze huurauto kunnen ophalen komt omdat we gekozen hebben voor een flinke besparing op de kosten van onze huurauto. Tot en met het eerste weekend van januari is het superhoogseizoen in Costa Rica. Een auto huren van 1 januari tot en met 22 januari kost ongeveer $ 2.000 terwijl van 4 januari tot en met 22 januari ongeveer $ 1.200 kost.

We staan op ons gemak op en na het ontbijt maken we een praatje met Jos, de Nederlandse eigenaar van het hotel waar we slapen. Hij kent Renée, een vriendin van Gabrielle uit de tijd dat we in China woonden. Dat is erg handig want wij hebben vandaag met Renée afgesproken en hij kan ons op een kaart aanwijzen hoe we moeten rijden. Hij wijst ons op de kaart ook een outdoorshop aan, daar willen we misschien even langs voor wat brandstof voor onze campingbrander.

Om even na 10.00 uur checken we uit en nemen we een taxi richting Dollar autoverhuur waar we een auto gereserveerd hebben. Als we daar aankomen hebben we een kleine tegenslag, er is een shampoofles opengegaan in een van onze rugzakken. Gelukkig valt de schade mee. De tegenslag bij de autoverhuur is minstens zo groot, het duurt bijna een uur voordat we eindelijk in onze auto weg rijden. We hadden een kleine 4x4 gereserveerd, een Suzuki Jimny van 1300 cc, maar krijgen een Mitsubishi Motero Sport GLS TDI mee. Dit is echt een enorme bak en wel even wennen. Vooral de (erg) grote draaicirkel is lastig. Achteraf durven we echter wel te stellen dat die grote bak snel wende en meer voor- dan nadelen had.

Als eerste willen we naar de door Jos aangewezen outdoorshop. Helaas, naar veel zoeken, rondrijden, keren, etc. lukt het ons niet om de winkel te vinden. Dit zoeken leert ons onder andere dat 99% van de wegen in San José éénrichtingsverkeer zijn en dat dit regelmatig niet aangegeven is. Dit wordt de komende weken nog interessant.

We leggen ons bij de situatie neer een gaan op zoek naar het huis van Renée. Ook dit gaat niet vanzelf, maar we vinden het wel. Helaas is Renée niet thuis, maar dat had ze al gemeld. Dus gaan we even wat drinken bij een supermarkt met een koffiehoek vlak bij haar huis en even later verschijnt Renée daar ook. Om even na 14.00 uur betreden we het bijzonder aardige huis van Renée. Hier lunchen we wat en kletsen we veel. Helaas is Renée erg druk en wij willen ook weer verder dus om iets voor 16.00 uur vertrekken we weer.

Nu willen we naar Cartago, de vorige hoofdstad van Costa Rica. Dit gaat heel soepel en voor we het weten rijden we Cartago in. We hebben niet echt een idee waar we willen gaan slapen en rijden richting het centrum. In de buurt van de kathedraal zou een soort hotel moeten zitten. Als we dat ding zien besluiten we even verder te rijden en dan zien we een Bed & Breakfast die ons wel wat lijkt.

Ook in Cartago kan je in het centrum de omringende bergen zien liggen
Ook in Cartago kan je in het centrum de omringende bergen zien liggen

We parkeren onze auto en vragen in de bar onder / naast de B&B waar we moeten zijn. Prompt verschijnt er iemand met een sleutel die een deur voor ons open doet. We moeten een trap op en bovenaan die trap zit een mevrouw die ons aan een kamer helpt, kosten ¢ 28.500 voor een nacht. De kamer zelf is niet bijzonder maar goed genoeg en ze hebben hier zowaar draadloos internet. Inmiddels is het 17.00 uur en we vinden het wel prima voor vandaag. We rommelen nog wat en zoeken een beetje uit wat we morgen willen gaan doen.

Tegen 18.30 uur gaan we naar buiten om wat te eten. Het restaurant dat we hebben uitgezocht is inmiddels een soort koffie toko geworden zodat we op de gok verder lopen en uiteindelijk in een Spaans restaurant terecht komen. Hier zitten we ruim twee uur en dat is niet omdat het er zo gezellig is of omdat het eten zo lekker is, nee, het duurt allemaal gewoon erg lang. Gelukkig ziet men dat zelf ook wat ons een gratis bord fruit als toetje oplevert, ons hoor je verder niet klagen.

Op de terugweg naar ons hotel kijken we nog even bij onze auto, en dat kost meteen geld. Net zoals toen we aankwamen, loopt er nu ook een mannetje met een oranje hesje rond dat een soort van oppasser voor langs de weg geparkeerde auto's is. Dit mannetje wil geld hebben, ¢ 500 en dan past hij tot 02.00 uur op onze auto. Nâh, vooruit dan maar. We zijn wel benieuwd of we morgenochtend weer moeten betalen.

Vanuit onze kamer in de B&B hebben we een prima uitzicht op de kathedraal van Cartago
Vanuit onze kamer in de B&B hebben we een prima uitzicht op de kathedraal van Cartago

Terug op onze kamer kijken we nog een poosje tv voordat we naar bed gaan. We slapen aan een drukke weg en hopen dat het nog wat rustiger wordt, anders kon slapen wel eens lastig worden.