Dag 3: Met de bus naar Poás Volcano National Park
We willen vandaag met de openbare bus naar Poás Volcano National Park, een van de bekendste vulkanen van Costa Rica. In ons boek, een Moon Handbook van Costa Rica uit 2004, staat dat we op tijd op het busstation moeten zijn omdat de bus anders wel eens vol zou kunnen zitten. Dus staan wij om 6.45 uur op, ontbijten we en lopen we naar het busstation waar we om iets voor 8.00 uur aankomen, de bus gaat om 8.30 uur. Alles gaat goed, de bus vertrekt op tijd, er is plek zat, hij zit ruim half vol en kost ¢ 3.200 per persoon voor een retour.

Na een half uur of zo komen we in Alajuela waar we bij het busstation stoppen. Gelukkig rijden we vrijwel meteen weer verder. Buiten Alajuela gaan we de bergen in. We moeten ongeveer 1.500 meter omhoog. Vanuit de bus hebben we regelmatig een heel aardig uitzicht op de omgeving.

De omgeving in de buurt van Poás Volcano National Park
De omgeving in de buurt van Poás Volcano National Park

Helaas rijden we niet meteen door naar het park, nee, ook in Costa Rica stoppen dit soort bussen op een plek waar toeristen wat leuks kunnen kopen, alsof wij dat zouden willen. Na een dik kwartier rijden we weer verder totdat we bij een hokje komen waar we een kaartje moeten kopen. De mensen die voor ons in de bus zitten betalen veel minder dan wij, maar dat komt omdat wij buitenlanders zijn en zij niet. Op ons kaartje staat $ 10, wat in ons geval ¢ 5.500 betekent. Als we een stukje verderop parkeren en uitstappen blijkt dit een behoorlijk goed georganiseerd tripje te zijn. Iedereen krijgt van de chauffeur een bonnetje met een nummertje. Dat moeten we als de bus vertrekt, om 14.00 uur, weer inleveren zodat hij kan zien of iedereen er is.

Over dit soort paden lopen we van de krater naar het meertje
Over dit soort paden lopen we van de krater naar het meertje

Als we om 11.00 uur uitstappen zitten we in de wolken en vermoeden we dat we niet veel van de vulkaan gaan zien. Toch lopen we eerst richting de krater en ja hoor, daar zien we alleen een enorme witte massa, daar zijn we dus snel uitgekeken. Als we teruglopen komen we langs een paadje naar een bergmeer. Laten we daar maar heen lopen, we hebben immers tot 14.00 uur de tijd en als het zo blijft is er nergens iets te zien.

Het meer is ongeveer 10 minuten lopen en ook daar zien we niets van. We vinden nog een ander pad en dat nemen we terug. Als we volgens op een T-splitsing komen moeten we kiezen, terug naar het bezoekerscentrum of weer naar de krater van de vulkaan. Laten we nog maar een keer bij de krater gaan kijken, misschien is er nu wel iets te zien.

De krater van de Poás
De krater van de Poás (in ons fotoalbum vind je een (veel) grotere versie)

Deze keer is er inderdaad iets meer te zien maar eigenlijk nog steeds niets. Wel begint de zon een beetje door te breken dus wie weet hoe het er over een (half) uur uitziet. We besluiten daarom eerst even naar het bezoekerscentrum te gaan om daar wat te eten en het daarna voor de derde keer te proberen. Dat lunchen gaat boven verwachting goed. Prima eten en voor ongeveer dezelfde prijs als in de stad. Tegen 12.30 uur hebben we de lunch op en lopen we voor de derde keer naar de krater.

Het zit mee, deze keer hebben we perfect zicht, leuk. We kijken even wat rond en maken een paar foto's. En nu ? Laten we ook nog even bij het meertje gaan kijken. Dat doen we en ook daar hebben we nu prima zicht, we kunnen het meer goed zien liggen. Om 13.30 uur zijn we weer terug bij het bezoekerscentrum waar we nog even een perfecte koffie drinken.

Het meertje in Poás Volcano National Park
Het meertje in Poás Volcano National Park (in ons fotoalbum vind je een (veel) grotere versie)

Om 14.00 uur zitten we, net als alle anderen, weer in de bus en gaan we terug naar San José. Onderweg hebben we een nog mooier uitzicht op de omgeving dan op de heenweg en de chauffeur stopt zelfs een keertje om ons, en alle anderen in de bus, een paar foto's te laten maken. Ook stopt hij een paar keer om enkele mensen uit te laten stappen of nieuwe passagiers mee te nemen. Tja, het is wel een openbare bus.

Op een gegeven moment lopen we min of meer vast in een kleine verkeerschaos. Er blijken twee luiaards aan een paar stroomkabels te hangen. Ook onze bus stopt en iedereen mag er even uit om wat foto's te maken. Na een paar minuten rijden we weer verder.

Dit krijg je als er wat te zien is
Dit krijg je als er wat te zien is

In Alajuela stoppen we deze keer niet op het busstation. Dat is voor ons geen probleem, maar voor twee andere mensen wel. Zij komen er nu op de snelweg pas achter dat ze uit hadden willen stappen. Zij moeten nu mee naar San José om daar de bus terug naar Alajuela te nemen. Al met al zijn we om iets voor 16.00 uur terug op het busstation in San José, dit was een prima uitje.

We lopen op ons gemak terug naar ons hotel. Daar hebben we een kleine teleurstelling, de bar blijkt dicht te zijn. Zou dit zijn omdat het zondag is ? Wij hangen wat rond op onze kamer en in de ontbijtzaal waar we kunnen internetten, en gaan om iets over 18.00 uur eten. Vanavond gaan we niet naar de Chinees, maar naar het "Balcón de Europa" wat een Italiaans restaurant blijkt te zijn. Wij eten daar prima, kosten ruim ¢ 25.000. Tegen 20.00 uur zijn we weer terug in het hotel.