Dag 1: Via Piedra Herrada (monarchvlinders) naar Valle de Bravo
We zien heel veel monarchvlinders
We zien heel veel monarchvlinders
De afgelopen week hebben we ons een beetje georiënteerd op waar we heen willen en zelfs al een hotel, Posada Doris in Valle de Bravo, geboekt. Gisterenavond hebben we op internet gezocht naar locaties waar we overwinterende monarchvlinders kunnen zien en besloten naar Santuario Piedra Herrada te gaan. Santuario Piedra Herrada is ongeveer twee uur rijden waardoor we ons vanochtend niet hoeven te haasten. We zetten geen wekker en nadat Meike ons heeft wakker gemaakt staan we op, ontbijten we en pakken we onze spullen in. Er is zelfs nog tijd voor een bakkie koffie.

Om iets over 10.00 uur zitten we samen met Hans in de auto en gaan we op weg. Het eerste stuk, tot aan Toluca, is bekend terrein, waarna we dwars door Toluca rijden om vervolgens via een klein dorpje op een doorgaande weg door de bergen te komen. Doordat we over wat kleinere wegen rijden hoeven we maar één keer, 65 pesos, tol te betalen. Alles verloopt zonder problemen en als we om 11.40 uur een restaurant met uitzicht zien, stoppen we daar om te lunchen.

Het is misschien nog wat vroeg om te lunchen, maar we moeten nog iets van een kwartier rijden en nu zien we een redelijk restaurant. Wat er bij Santuario Piedra Herrada aan restaurantjes is, moeten we maar afwachten. Verder vermoeden we dat we bij Santuario Piedra Herrada een uurtje of drie op stap gaan, en dus willen voor we op stap gaan lunchen.

Dat we wat vroeg zijn is ook te merken in het restaurant. Als we naar binnen gaan moet men eerst nog wat tafels opruimen en de vloer dweilen. We vinden dit geen probleem, zo kunnen we een beetje rondkijken en van het uitzicht genieten. Het eten is prima, al vinden sommigen het wel iets aan de pittige kant. Vooral de forel is een aangename verrassing, totale kosten 210 pesos.

Na iets minder dan een uur zitten we weer in de auto en hoe dichter we bij Santuario Piedra Herrada komen hoe meer monarchvlinders we zien. Uiteindelijk doen we 20 minuten over het laatste stukje. Zodra we onze auto geparkeerd hebben komt er een parkeerwachter aan, we betalen hem 10 pesos voor het parkeren. We vragen hem meteen even hoe lang we moeten lopen voordat we bij de monarchvlinders zijn. Volgens hem is het ongeveer drie kwartier lopen.

De parkeerplaats etc. bij Santuario Piedra Herrada
De parkeerplaats etc. bij Santuario Piedra Herrada

Nadat we onze spullen gepakt hebben lopen we naar het kaartjesloket. Ondertussen valt het ons op dat er behoorlijk wat, een stuk of 20, bussen staan. Als die allemaal vol zijn gekomen, kon het wel eens behoorlijk druk zijn. Verder zien we dat deze site, zoals veel van dit soort sites in Mexico, valt onder wat met in Mexico Ecoturismo noemt. Ecoturismo betekent hier, net als meestal in Mexico, dat er een soort coöperatie van de lokale bevolking is die de site beheert / exploiteert.

Nadat we de benodigde kaartjes hebben gekocht, 55 pesos per volwassene en 20 pesos voor een kind, lopen we naar het begin van het pad richting de monarchvlinders. Uiteraard staan daar paarden waarmee we tegen betaling naar de monarchvlinders kunnen, maar wij hebben daar geen behoefte aan. Nadat de man die hier de leiding heeft onze kaartjes heeft gecontroleerd, krijgen we een gids, een jongen van 15 tot 20 jaar, toegewezen, en gaan we op stap.

Hier stoppen de paarden, vanaf dit punt moet iedereen lopen
Hier stoppen de paarden, vanaf dit punt moet iedereen lopen

Het pad naar de monarchvlinders is redelijk breed en hier en daar wat droog / stoffig. Verder moeten we het delen met de paarden en alle andere bezoekers. Ondanks alle bussen die we gezien hebben, vinden we de drukte wel meevallen. We kunnen prima ons eigen tempo lopen en hebben vrijwel nergens last van de overige bezoekers / paarden.

Voor de mensen die te paard zijn is er een onaangename verrassing. Zij moeten het laatste stuk namelijk ook lopen en dat is juist het stuk waar het pad het lastigst / steilst is. De parkeerplaats ligt op ± 2.880 meter en als we bij de monarchvlinders zijn, staan we op ± 3.170 meter. We doen over de wandeling naar de monarchvlinders inderdaad min of meer de drie kwartier die de parkeerwachter had gezegd.

Een monarchvlinder
Een monarchvlinder

Vonden we vorig jaar ons bezoek aan de monarchvlinder wel leuk maar niet overweldigend, deze keer is het echt geweldig. We kunnen / mogen wat dichter bij de vlinders en we zien deze keer veel meer vlinders vliegen. We vermoeden dat dit laatste meer met het weer dan met de locatie te maken heeft, maar dat doet er eigenlijk niet toe.

Van dichtbij ziet zo'n tak vol met monarchvlinders er zo uit
Van dichtbij ziet zo'n tak vol met monarchvlinders er zo uit

Verder zien we deze keer veel minder dode monarchvlinders op de grond liggen. Wel zien we vrij veel vlinders die met hun laatste uren / dagen bezig zijn of net dood zijn. Vooral de monarchvlinders die net dood, en nog vrijwel helemaal intact, zijn, zijn een mooie gelegenheid om de beestjes goed te bekijken. Onze gids legt ons hierbij uit hoe we het verschil tussen een mannetje en een vrouwtje kunnen zien.

Alles bij elkaar kijken we een half uur rond bij de monarchvlinders waarbij we niet alleen veel foto's en enkele filmpjes maken, maar zo nu en dan ook even goed luisteren. Er vliegen namelijk zoveel monarchvlinders rond dat je, wanneer je goed luistert, het geruis van hun vleugels kunt horen.

Als de monarchvlinders wat minder dicht op elkaar zitten, kan je ze beter zien
Als de monarchvlinders wat minder dicht op elkaar zitten, kan je ze beter zien

In 35 minuten lopen we weer terug naar de parkeerplaats waar we bij zo'n beetje het enige open restaurantje dat er is gaan zitten om wat te eten. We zien wel meer gebouwtjes (restaurantjes of winkeltjes), maar die zitten dicht. Bij het restaurantje waar wij zitten hebben ze prima tortas, een soort belegde witte broodjes. We genieten hier niet alleen van het eten en drinken, kosten 160 pesos, maar ook van de omgeving en het weer. Alles bij elkaar zitten we hier bijna een uur.

Het restaurantje bij Santuario Piedra Herrada
Het restaurantje bij Santuario Piedra Herrada

Om even na 16.00 uur zitten we in de auto en na wat geslinger in Valle de Bravo parkeren we om 16.45 uur onze auto bij ons hotel, Posada Doris. We hebben hier via Booking.com een kamer gereserveerd, maar de administratie van het hotel lijkt niet helemaal te kloppen. Toch krijgen we zonder veel gedoe de beoogde kamer voor de verwachte prijs, 1.000 pesos per nacht. Aangezien we een dubbele kamer met in het totaal vijf slaapplaatsen hebben vinden we dit niet duur.

Nadat we onze spullen naar onze kamer hebben gebracht, het wachtwoord voor het draadloze netwerk hebben gekregen, etc. gaan we op stap voor een rondje door Valle de Bravo. Als eerste lopen we richting de Jardín Central. Dit is een heel aardig plein met een flinke kerk, Parroquia de San Francisco de Asis, en enkele restaurantjes en een stuk of wat winkeltjes.

Een straatje ergens in Valle de Bravo
Een straatje ergens in Valle de Bravo

Hierna lopen we een beetje kris kras richting het meer, Lago Avándaro. Bij het meer is eigenlijk niet zo veel te zien. We zien wel een behoorlijk nieuw winkelcentrumpje (of zo iets) maar echt een aardige boulevard of zo zien we niet. We hebben sowieso een beetje moeite met onze oriëntatie en vragen ons af of we wel de goede kant op lopen. Als we bij de volgende kerk, Iglesia del Cristo Negro de Santa María Ahuacatlán, zijn, gaan we even rustig zitten om in onze reisgidsen te kijken. Er (b)lijkt gewoon niet zo veel bijzonders te zien te zijn in Valle de Bravo en voor zover er wat te zien is (b)lijken we in de goede buurt te zijn.

We lopen weer verder waarbij we onder andere door Calle de Joaquín Arcadio Pagaza komen, een weg / straat waar we ook met de auto door gekomen zijn. We krijgen het gevoel dat dit de leukste straat van Valle de Bravo is, hier zitten de leukste winkeltjes en restaurantjes. Rond 18.30 uur houden we het voor gezien en gaan we op zoek naar een restaurant om te eten. We komen bij La Michoacana terecht omdat ze daar een dakterras met uitzicht hebben. Achteraf weten we dat het eten daar ook prima is, kosten 690 pesos.

Het uitzicht vanaf het dakterras van Restaurante La Michoacana over Valle de Bravo
Het uitzicht vanaf het dakterras van Restaurante La Michoacana over Valle de Bravo

Na het eten lopen we nog een rondje over de Jardín Central waarna we terug gaan naar ons hotel om Meike in bed te leggen. Het is nu extra lekker dat we een dubbele kamer hebben, want zolang Meike nog niet slaapt kunnen wij mooi op de andere kamer zitten. We hadden ook buiten kunnen gaan zitten, maar daar is het inmiddels een beetje fris.