Dag 1: Met de auto van Mexico Stad naar Tlaxcala
Omdat we op zaterdagochtend, naast inpakken, nog wat andere dingen willen doen, vertrekken we pas na de lunch richting Tlaxcala. Rond 13.30 uur stappen we in de auto en op dat moment geeft onze gps aan dat we rond 15.20 uur bij ons hotel in Tlaxcala zouden moeten zijn. Wij zouden dat heel prettig vinden, maar verwachten dat we dit niet gaan halen, onze streeftijd, 16.00 uur, lijkt goed haalbaar.

Een kaartje met toeristische attracties in het centrum van Tlaxcala
Een kaartje met toeristische attracties in het centrum van Tlaxcala, we hebben ook een grotere versie van dit kaartje

We tanken nog even en gaan vol goede moed op weg. Helaas gaat het als we op de Periférico de afslag richting Puebla nemen mis. Vanaf die afslag staat er een enorme file. Over de eerste 1,6 kilometer na de afslag doen we 25 minuten en we vermoeden dat we nog wel vijf tot tien kilometer moeten voordat we uit de file zijn. Dat schiet dus niet op.

Daarom besluiten we de normale route te verlaten en een alternatieve route door de stad te zoeken. Dit schiet ook niet op, veel stoplichten en soms een stuk erg langzaam rijdend verkeer, maar er is nu wel meer te zien. Eerst komen we door Benito Juárez, best een aardige buurt, maar langzaam maar zeker wordt het allemaal wel wat armer / minder.

Op een gegeven moment komen we ook langs de groothandelsmarkt van Mexico Stad (Central de Abasto) waar Gabrielle wel eens geweest is. Dat was toen wel met diverse mannen met geweren voor de bewaking. Ook daar hebben we een flinke opstopping die veroorzaakt (b)lijkt te worden door een verkeersongeluk. Voor zover wij kunnen zien ligt er tussen twee politiebussen een lijk op de weg. Een stukje verder op zien we nog een schoen liggen. Oeps.

Tegen de tijd dat de normale route weer in zicht komt hebben we niet de indruk dat de door ons gekozen route sneller was. Maar als we na één uur en tien minuten weer op de normale route komen zien we dat het verkeer daar nog steeds (of weer) erg langzaam rijdt. Het zou dus best eens kunnen dat we toch de goede keuze hebben gemaakt.

We rijden verder en zien dat er hier flink aan de weg gewerkt wordt. Verder komen we er achter dat we helemaal niet op de hoofdweg rijden, we rijden op de paralelweg maar daar rijdt het een stuk beter door dan op de hoofdweg. Bij het bord met "Ultimo acceso de autopista" zit er echter niets anders op dan toch maar weer in de rij te gaan staan.

Uiteindelijk is het 15.50 uur, we zijn dan al meer dan twee uur en een kwartier onderweg, voordat we bij de eerste tolpoort zijn. Daar staan onverwacht korte rijen en vanaf deze tolpoort kunnen we eindelijk fatsoenlijk doorrijden.

De trap in de straat voor ons hotel, zorg wel dat je het je auto aan de goede kant uitkomt
De trap in de straat voor ons hotel, zorg wel dat je het je auto aan de goede kant uitkomt

Het is 16.40 uur, een uur later dan waar we op gerekend hadden, als we de stad Tlaxacala in rijden. Daar hebben we nog een tegenslagje. Halverwege de straat waar ons hotel aan staat zit een flinke trap en wij komen aan de verkeerde kant van die trap te staan. Er zit niets anders op dan een ommetje te rijden zodat het 16.55 uur is als we onze auto, aan de andere kant van de trap, voor ons hotel, Posada la Casona de Cortés, parkeren.

We checken in, betalen 2.030 pesos voor twee nachten, en brengen onze spullen naar onze kamer. Op het eerste gezicht vinden we het een prima hotel / kamer. Wel moeten we onze autosleutel afgeven zodat iemand van het hotel onze auto ergens anders kan parkeren. Later realiseren we ons dat we dit tegenwoordig zo makkelijk doen dat we niet eens een bonnetje hebben gevraagd / gekregen. Nou ja, het zal wel goed komen.

De Zócalo in Tlaxcala
De Zócalo in Tlaxcala

We zijn behoorlijk gaar van de veel langere dan verwachte reis en lopen naar het centrum van Tlaxcala. We vinden het best een aardig stadje en genieten nog een beetje van het weer. Het begint inmiddels wel wat frisser te worden, maar het is toch nog best lekker buiten.

We kopen wat te snacken en te drinken bij een Oxxo en lopen naar de Zócalo waar we een luchtkussen zien. Dus terwijl wij even wat bijkomen, snacken en drinken, speelt Meike voor 15 pesos 20 minuten op een springkussen.

Parroquia de San José in Tlaxcala
Parroquia de San José in Tlaxcala

Hierna lopen we een klein rondje waarbij we even in een kerk, Parroquia de San José, kijken en over het plein, Plaza Juárez, voor het Palacio Legislativo lopen. Hierna gaan we op zoek naar een restaurantje om te eten. We zien redelijk wat aardige restaurantjes maar we zien niets dat er wat ons betreft uit springt. Wel lopen we ondertussen nog even over een ander pleintje, Plaza Xicohténcatl, waar een markt met allerlei spulletjes is.

Uiteindelijk gaan we bij een restaurant onder een galerij aan de Zócalo zitten. Daar eten we prima, kosten 470 pesos. Op de terugweg naar ons hotel halen we nog even een, achteraf niet zo bijzondere, cappuccino bij de Italian Coffee en rond 20.15 uur zijn we weer terug in ons hotel.

Een straat in het centrum van Tlaxcala
Een straat in het centrum van Tlaxcala

De rest van de avond vullen we met Meike onder de douche zetten en in bed stoppen, de paar foto's die we gemaakt hebben bekijken, dit verslag typen en uitzoeken wat we morgen precies willen doen. Omdat we behoorlijk moe zijn gaan we redelijk op tijd naar bed.