Dag 1: Via de archeologische site van Tula naar Tlalpujahua
Op zaterdag 6 oktober 2012 rijden we om iets over 10.00 uur de parkeergarage uit. Volgens onze gps zouden we om 11.22 uur bij de archeologische site van Tula (de Allende) moeten zijn. De reis verloopt zeer voorspoedig en we hadden er om 11.22 uur kunnen zijn als we de locatie goed in onze gps hadden gezet. Nu komen we bij de voetgangersingang uit en moeten we even zoeken naar de hoofdingang waar wel een parkeerplaats is.

De archeologische site van Tula
De archeologische site van Tula

De archeologische site van Tula, toegang 46 pesos per persoon, is bekend om de pilaren in de vorm van poppen. We zien vier van deze pilaren, meer zijn er niet, plus nog enkele mooi bewerkte andere pilaren. Je kunt zowel aan de pilaren als aan de gebouwen goed zien dat er flink gerenoveerd / herbouwd is en behalve de genoemde pilaren is er niet zo veel te zien. De wandeling van de ingang naar de site zelf is na de pilaren waarschijnlijk nog het aardigst. Deze wandeling gaat over een net aangelegd pad waar allerlei mooie cactussen en agave planten naast staan. Uiteraard staan er langs dit pad ook wat stalletjes met souvenirs. Bij de hoofdingang van de site is een museumpje, maar dat stelt niet veel voor. Alles bij elkaar vinden we het een beetje tegenvallen.

De archeologische site van Tula is bekend om deze pilaren / beelden
De archeologische site van Tula is bekend om deze pilaren / beelden

Om iets voor 13.00 uur zitten we weer in de auto en rijden we richting het centrum van Tula. Nu we er toch zijn willen we wel iets meer van dit dorpje zien, en dat willen we combineren met onze lunch. We parkeren onze auto op een parkeerplaatsje waar we de sleutel van onze auto moeten afgeven, we durven het wel aan om onze bagage in de auto te laten, maar we nemen wel alle waardevolle spullen mee. Als we het laatste stukje richting de Zócalo lopen, zien we dat er in het centrum van Tula parkeermeters staan, dus waarschijnlijk hadden we gewoon een plekje langs de weg in het centrum kunnen vinden.

De Zócalo zelf is een mooi aangelegd plein dat er eigenlijk net iets te schoon / steriel uitziet. We zien enkele restaurantjes en eten bij eentje, Cafetería Campanario, een prima lunch, kosten 400 pesos.

Op een hoek van de Zócalo in Tula staat deze muziek- / feesttent
Op een hoek van de Zócalo in Tula staat deze muziek- / feesttent

Na de lunch willen we nog even in de kathedraal, Catedral de San José, kijken, maar door een spraakverwarring lopen we de verkeerde kant op en komen we op een markt terecht, ook leuk. Als we uiteindelijk bij de kerk komen zien we dat je op het terrein van de kerk ook kunt parkeren, dat is wellicht de handigste parkeerplaats in het centrum van Tula. De kerk zelf is niet zo heel bijzonder maar in het gebouw ernaast zien we enkele aardige tekeningen.

Om 15.20 uur zitten we weer in de auto en rijden we naar Tlalpujahua. De (tol)weg naar Tlalpujahua is verbazingwekkend goed, we betalen vandaag in het totaal 217 pesos tol. We rijden door een erg aardig landschap, het is redelijk groen en hoe dichter we bij Tlalpujahua komen hoe groener het wordt. Zo rijden we onder andere over een hoogvalkte met allemaal meertjes waar we redelijk wat vogels, koeien en schapen zien.

Onderweg van Tula naar Tlalpujahua zien we diverse meertjes
Onderweg van Tula naar Tlalpujahua zien we diverse meertjes

Tlalpujahua is een dorpje dat in geen enkele van onze reisgidsen staat. Dat we er toch heen gaan komt omdat het in een uitgave van México Desconocido over de Pueblos Mágicos staat. Het schijnt niet alleen een aardig dorpje te zijn, het is ook bekend vanwege de kerstballen die er gemaakt worden.

Rond 16.50 uur rijden we Tlalpujahua in en we rijden min of meer rechtstreeks naar het beoogde hotel, Hotel Posada del Carmen. Nadat Gabrielle dit bekeken en goedgekeurd heeft, boeken we twee kamers, 500 pesos per stuk. We parkeren onze auto op het binnenterreintje. Dat past precies, je moet alleen niet proberen om voor of achter de auto langs te lopen.

De straat voor ons hotel in Tlalpujahua
De straat voor ons hotel in Tlalpujahua

Nadat we onze spullen naar de kamers hebben gebracht lopen we het dorpje in om wat te drinken. We vinden Tlalpujahua meteen een erg leuk dorpje. Het is misschien wel net zo leuk als Taxco, vooral omdat het wat minder toeristisch is en de straten net iets ruimer zijn waardoor je net iets makkelijker door het dorpje loopt. We drinken wat bij Restaurant Café La Terraza waar je op het dakterras een heel aardig uitzicht over Tlalpujahua hebt.

De grote kerk (Santuario de Nuestra Señora del Carmen) van Tlalpujahua
De grote kerk (Santuario de Nuestra Señora del Carmen) van Tlalpujahua

Om 18.00 uur beginnen we aan een rondje Tlalpujahua. We duiken als eerste La Casa de Santa Claus in. Deze winkel zit onder Restaurant Café La Terraza en daar verkoopt men niet alleen kerstballen maar ook allerlei andere kerstversieringen en kunstkerstbomen. Vervolgens gaan we even bij een kerk, Santuario de Nuestra Señora del Carmen, kijken, maar daar is net een mis aan de gang dus binnenkijken zit er even niet in.

Hierna lopen we kriskras door het dorpje en lezen op een poster dat de kerstmarkt dit jaar op 5 oktober, gisteren dus, om 17.00 uur is begonnen, en dat hij tot 11 december duurt. Helaas is inmiddels zo laat dat de meeste stalletjes op straat dicht zijn, alleen in het Auditorio Municipal is nog volop handel.

Een pandje ergens in Tlalpujahua
Een pandje ergens in Tlalpujahua

Zoals afgesproken is iedereen rond 19.00 uur weer terug bij het hotel. De zon is inmiddels onder en het begint flink af te koelen. We trekken wat warmere kleren aan en gaan op zoek naar een restaurant om te eten. Zowel wij als Peter & Bastianne hebben eigenlijk geen echt leuk restaurant gezien. Dus lopen we naar het restaurantje, Restaurante Pueblo Mágico, dat ons het aardigst leek. We eten daar prima, kosten 425 pesos, alleen de stoelen zitten niet zo geweldig en dus gaan we voor de koffie terug naar Restaurant Café La Terraza.

Om even na 21.00 uur is het tijd dat we Meike naar bed brengen en gaan we terug naar ons hotel. Het is inmiddels behoorlijk fris, maar met wat extra kleren aan is het prima te doen. Maar als Jacob later nog wat gaat typen in het restaurantje bij het hotel, waar twee deuren open staan, is hij erg blij dat hij niet alleen zijn jas heeft aangedaan, maar ook de jas van Gabrielle heeft meegenomen voor over zijn benen.