Dag 2: De beklimming van de Pirámide de Tepozteco
Gisterenavond hebben we afgesproken dat we vanochtend rond 8.30 uur zouden verzamelen voor het ontbijt. Aangezien Meike vanochtend niet vroeg wakker is halen we dit maar net. We kijken eerst even in het restaurant van het hotel, we vragen ons af of we daar redelijk kunnen ontbijten, maar dat valt alles mee. We ontbijten er prima, kosten 530 pesos.

De Pirámide de Tepozteco, dit is alles wat er te zien is
De Pirámide de Tepozteco, dit is alles wat er te zien is

Hierna pakken we onze spullen in en vragen we of men onze auto kan ophalen. Op het terrein van het hotel is namelijk geen plek om auto's te parkeren en dus mag (moet) je nadat je je auto hebt uitgeladen de sleutel inleveren waarna iemand van het hotel hem een eindje verderop op een veldje neerzet. Iets soortgelijks hebben we inmiddels diverse keren bij diverse hotels meegemaakt.

Nadat we alle spullen in de auto hebben geladen gaan we op zoek naar het begin van het pad naar de Pirámide de Tepozteco. Er staan diverse borden die ons de weg wijzen. Helaas ontbreekt er eentje waardoor we een stukje verkeerd rijden en uiteindelijk twee keer de weg moeten vragen. Om iets voor 10.00 uur parkeren we onze auto ergens op een terreintje dat dienst doet als parkeerplaats, kosten 25 pesos.

Het gebouwtje naast het terreintje waar wij parkeren
Het gebouwtje naast het terreintje waar wij parkeren

Het steilste stukje van het pad naar de Pirámide de Tepozteco
Het steilste stukje van het pad naar de Pirámide de Tepozteco
Voordat we aan de klim naar de piramide beginnen kopen we nog wat extra water, het schijnt namelijk een flinke klim te zijn. En dat is het ook. We doen er een uur over om boven te komen. Meike verbaast ons in positieve zin door de hele klim zelf te lopen. Verder zijn we blij dat we dit niet gisterenmiddag, maar nu doen. Het is warm genoeg en ook al lekker druk.

Het eerste stuk(je) lopen we min of meer over een weg. Vervolgens hebben we een stuk dat over een aangelegde trap gaat. Het overgrote deel van het pad gaat echter over iets wat nog het meest lijkt op een trap van rotsblokken. Alleen zijn er geen echte treden, je moet gewoon iedere keer op een iets hoger gelegen steen / rotsblok stappen. Tegen de tijd dat we er bijna zijn wordt het zo steil dat men er een flinke ijzeren trap heeft gebouwd.

Als we boven zijn valt de piramide nogal tegen. Dit is waarschijnlijk de minst interessante archeologische site die we tot nu toe bezocht hebben. Maar dit wordt gecompenseerd door het uitzicht. Dat is waarschijnlijk het mooiste dat we tot nu toe vanaf een archeologische site hebben gehad.

Al met al kijken we hier een dik half uur rond waarbij we onder andere enkele neusberen zien. Als we aan de terugweg beginnen is het inmiddels nog wat drukker geworden waardoor we regelmatig even moeten wachten omdat het pad op veel plekken niet breed genoeg is om tegelijkertijd omhoog en naar beneden te kunnen. Meike vindt naar beneden lopen een stuk vervelender dan omhoog en wij vinden het een stuk gevaarlijker waardoor Jacob haar een flink stuk draagt. Iets wat hij de komende dagen nog regelmatig zal voelen als hij een trap afloopt.

Toen we omhoog liepen zagen we de ingang van restaurant Axitla. Dit restaurant hadden we al in onze reisgidsen zien staan en lijkt ons een aardige plek voor de lunch. Tegen 12.30 uur gaan we daar in de tuin in de schaduw van enkele bomen zitten. Dit is echt een mooie tropisch uitziende tuin waar we op ons gemak lunchen, kosten 630 pesos.

Vanaf de Pirámide de Tepozteco heb je een prima uitzicht op Tepoztlán, hier zie je onder andere de kerk van ex-Convent Dominico de la Natividad met rechts daarvan de Zócalo en de gekleurde doeken van de marktkraampjes
Vanaf de Pirámide de Tepozteco heb je een prima uitzicht op Tepoztlán, hier zie je onder andere de kerk van ex-Convent Dominico de la Natividad met rechts daarvan de Zócalo en de gekleurde doeken van de marktkraampjes. Klik hier voor een totaal ander beeld van het uitzicht.

Na een prima lunch lopen we nog een (heel) klein stukje over enkele paadjes door de tuin. We denken een andere uitgang te vinden, maar dat blijkt de tuin van een ander huis te zijn en die tuin heeft een groot hek dat dicht zit. Ondanks dat de paadjes erg kort zijn zien we toch wat aardige bloemen / struiken / bomen en een stuk of vier verschillende soorten vlinders.

Uiteindelijk lopen we via dezelfde route terug als we gekomen zijn. Om even na 14.00 uur stappen we in de auto en iets minder dan twee uur later zijn we weer thuis. Het was een prima weekendje.