Dag 3: Via La Peña de Bernal terug naar Mexico Stad
Vandaag wordt Meike anderhalf uur later wakker dan gisteren zodat we pas om even voor 8.30 uur opstaan. Ontbijten doen we net als gisteren we bij de Toks naast ons hotel. Hierna pakken we onze spullen in en checken we uit. Om 10.25 uur stappen we in de auto om naar Bernal te rijden. Drie kwartier later parkeren we onze auto daar op de binnenplaats van mensen die van hun binnenplaats een parkeerterreintje hebben gemaakt.

De hoofdstraat van Bernal, met op de achtergrond La Peña
De hoofdstraat van Bernal, met op de achtergrond La Peña

Nu blijkt dat we niet goed hebben afgesproken wat we gaan doen, sommige mensen denken dat we in Bernal zijn om een beetje rond te kijken en anderen denken dat we hier zijn om La Peña de Bernal (de op twee na grootste monoliet ter wereld) te beklimmen. Na enig overleg besluiten wij de berg op te gaan terwijl Els in het dorp blijft, zij heeft nogal last van hoofdpijn en is verder sowieso niet zo'n bergbeklimmer. Dus terwijl Els op haar gemak alle winkelstraatjes (een stuk of vijf) van Bernal bekijkt, lopen wij zo ver mogelijk La Peña de Bernal op. Als gewone wandelaars kunnen we namelijk lang niet op de top komen.

Het pad omhoog La Peña de Bernal op
Het pad omhoog La Peña de Bernal op

Het dorp Bernal ligt op ongeveer 2.070 meter, de top van La Peña de Bernal ligt op 2.510 meter en het hoogste punt dat je als gewone wandelaar kunt bereiken ligt op 2.350 meter. Wij doen er vanaf de kerk (Templo de San Sebastián) in Bernal ongeveer een uur over om dit punt te bereiken. Het eerste stukje gaat over een weg, vervolgens krijgen we een stuk met een trap van rotsblokken, daarna komt een stuk over een rotsig bergpad en het laatste en lastigste stuk gaat over een gladde rots. Omhoog is dit wel te doen, zeker als alles mooi droog is. Maar als we naar beneden gaan zijn er een paar stukjes waar we uit voorzorg even gaan zitten om op onze kont naar beneden te schuiven.

Min of meer het hoogste punt van La Peña de Bernal dat je als wandelaar kunt bereiken
Min of meer het hoogste punt van La Peña de Bernal dat je als wandelaar kunt bereiken

Als we tegen 13.45 uur weer bij de kerk in Bernal staan hebben we een leuke wandeling achter de rug. Helaas waren er nog veel meer mensen die dit wel een aardige wandeling vinden waardoor het nogal druk was op het pad. Doordat er enkele wolkjes waren en het lekker waaide was de hitte tijdens de wandeling goed te houden. Verder heeft Meike prima gelopen, alleen het stuk over de gladde rots en het laatste stukje van de trap heeft ze bij Jacob op zijn nek gezeten, voor de rest heeft ze alles zelf gelopen.

Het laatste stuk van het pad, beneden zie je Bernal
Het laatste stuk van het pad, beneden zie je Bernal

Nu wordt het tijd om wat te eten wat we in een gezellig uitziend restaurant doen. Het eten is er heel behoorlijk, de guacamole is hier niet pittig en dus wel lekker, en ze hebben er een speelplaatsje met onder andere een springkussen waardoor Meike zich ook prima vermaakt. Na de lunch lopen we nog even naar een Café Punta del Cielo voor een bak koffie. En wat blijkt, ook hier hebben ze een speeltoestel voor Meike.

Ook in Bernal hebben ze muurschilderingen
Ook in Bernal hebben ze muurschilderingen

Tegen 15.40 uur zitten we weer in de auto om terug te rijden naar Mexico Stad. Onderweg, nog voor we de snelweg naar Mexico Stad oprijden, stoppen we bij een stalletje om een paar planten te kopen. Voor de rest rijdt het, op de laatste vijf kilometer na, prima door zodat we om 18.20 uur aankomen bij de McDonalds vlak bij ons huis. Daar eten we de laatste maaltijd van dit prima geslaagde weekend.