Dag 2: Bezoekje aan Grutas de Tziranda en San Felipe los Alzati
Ondanks dat Meike al wat eerder wakker is, staan we vandaag rond 7.45 uur op. In ons hotel, hotel La Casa de los Recuerdos, kan je eigenlijk niet ontbijten, maar je kan er wel zoete broodjes, koffie en vers fruit krijgen, oftewel, wij kunnen hier prima ontbijten. Ergens in de stad ontbijten klinkt leuker, maar onze ervaring in steden zoals Zitacuaro is dat er voor 10.00 uur 's morgens niet veel restaurants open zijn, en wij zijn dus blij met dit ontbijt.

Het uitzicht vanaf het dak van ons hotel in Zitacuaro
Het uitzicht vanaf het dak van ons hotel

We hebben verder geen haast, want we willen na het ontbijt naar de archeologische site San Felipe los Alzati die even buiten Zitacuaro ligt, en we vermoeden dat die niet voor 10.00 uur open is. Nadat we onze spullen ingepakt / ingeladen en uitgecheckt hebben, we betalen in het totaal 2.250 pesos voor twee kamers, stappen we om iets over 9.30 uur in de auto.

Om iets over 10.00 uur staan we bij het gesloten hek van de archeologische site San Felipe los Alzati. Tja, dat zit dus niet mee. We overleggen even, het kan best zo zijn dat de man / vrouw die de zaak moet openen over een paar minuten aan komt waaien, maar dat ook best veel langer duren of helemaal niet gebeuren. We besluiten om te draaien en terug te rijden naar de grote weg, we gaan op zoek naar de Grutas de Tziranda.

Zomaar ergens onderweg
Zomaar ergens onderweg

Onderweg komen we door Tuxpan en in de omgeving van Tuxpan zou je op vijf verschillen plaatsen watervallen hebben. We willen er eigenlijk wel eentje zien, maar hadden gisterenavond niet de puf om heel hard te zoeken naar waar die dingen precies zijn en hopen eigenlijk dat we één of meerdere bordjes zien. We zien wel een bordje dat aangeeft dat er watervallen zijn, maar geen enkel bordje dat ook maar iets van een richting aangeeft. Dus rijden wij verder richting Ciudad Hidalgo, een eindje voor Ciudad Hidalgo zouden de Grutas de Tziranda moeten liggen.

De Grutas de Tziranda staan net iets beter aangegeven waardoor we er zonder problemen heenrijden. Om 10.45 uur parkeren we onze auto op iets wat een parkeerplaatsje bij een grasveldje lijkt. We hebben een paar bordjes gezien die zeggen dat hier grotten zouden moeten zijn, maar we zien weinig dat aan een toeristische attractie doet denken.

De parkeerplaats en het riviertje bij Grutas de Tziranda
De parkeerplaats en het riviertje bij Grutas de Tziranda

Als we uitstappen verschijnt er echter al snel een meisje dat vraagt of we naar de grotten willen, ja, dat willen we. Dit meisje gaat met ons mee als gids, en heeft voor iedereen een helm. Net voordat we op pad gaan komt er nog een auto aan, en die mensen mogen ook nog mee.
De grotten zijn redelijk standaard druipsteen grotten, al is alles behoorlijk droog. Alles bij elkaar duurt de wandeling door de grotten nog geen 20 minuten en voordat we er erg in hebben staan we weer buiten.

Als we via de weg teruglopen naar de auto zien we, voor zover wij begrijpen, de buitenkant van de grotten, die buitenkant vinden wij erg bijzonder. Het lijkt er namelijk op dat de grotten niet uitgesleten zijn, maar dat ze ontstaan zijn doordat aan de buitenkant van een overhangende rots allemaal stalagmieten en stalactieten gevormd zijn die samen een soort muur hebben gevormd waardoor er aan de binnenkant een grot ontstaan is. Aan de buitenkant zien we namelijk de zelfde soort vormen / afzettingen als die we in de grotten zagen.

Het dorpje vlakbij Grutas de Tziranda
Het dorpje vlakbij Grutas de Tziranda

Voordat we weer in de auto stappen kijken we nog wat rond in de omgeving, er is een geinig riviertje, we zien een aantal zwaluwnesten, we lopen nog even over een hangbrug en Meike vermaakt zich ondertussen prima op de schommel in het speeltuintje. Om iets voor 12.00 uur stappen we weer in de auto en rijden we terug naar de archeologische site San Felipe los Alzati in de hoop / verwachting dat het hek nu wel open is. Onderweg stoppen we nog even bij een Oxxo om wat te drinken en te snacken te kopen zodat we het nog even kunnen volhouden tot aan de lunch.

En waarachtig, als we om 12.45 uur weer bij het hek van de archeologische site San Felipe los Alzati staan is het nu wel open. En weet je wat, de man die we de vorige keer even nadat we vertrokken waren tegen kwamen blijkt vandaag de beheerder te zijn. Dus als we de vorige keer vijf tot tien minuten hadden gewacht, hadden we er toen in gekund. We drinken eerst onze koffie, van de Oxxo, op en vervolgens lopen we een rondje over de archeologische site. Er is niet zo veel te zien, maar zoals zo vaak op dit soort sites, heb je hier wel een heel mooi zicht op de omgeving. Al met al lopen we hier bijna drie kwartier rond voordat we weer in de auto stappen.

De archeologische site San Felipe los Alzati, veel meer is er niet te zien
De archeologische site San Felipe los Alzati, veel meer is er niet te zien

Nu willen we terug naar Zitacuaro om in het centrum een restaurantje te zoeken om wat te eten. Dit valt nog niet mee. Eerst moeten we behoorlijk zoeken naar een parkeerplekje voor onze auto. Uiteindelijk vinden we een parkeerterreintje waar we tot 15.30 uur kunnen staan en wat 10 pesos per uur (of deel daarvan) kost. Vervolgens lopen we twee blokken om op de Zócalo te komen, maar daar blijken helemaal geen restaurantjes te zitten. Op de gok lopen we richting de grote weg en daar vinden we naast / onder een hotel een restaurant (dat op het eerste gezicht meer een koffie toko lijkt) waar we voor 250 pesos prima eten. Het is even zoeken, maar dan heb je ook wat. Intussen hebben we wel gezien dat we er niet veel aan gemist hebben dat we gisteren en vanochtend niet een rondje door het centrum van Zitacuaro hebben lopen. Er is volgens ons weinig bijzonders te zien.

Om iets voor 15.30 uur zitten we allemaal weer in de auto en gaan we op weg terug naar Mexico Stad. Deze keer missen we geen afslagen en stoppen we alleen 4x om in het totaal 236 pesos tol te betalen. Het verkeer werkt mee, alles rijdt lekker door, zodat we rond 17.10 uur eerst Els bij haar hotel in Santa Fe afzetten en ruim 20 minuten later zelf weer thuis zijn. Het was een prima weekendje weg.