Dag 1: Met de auto naar Malinalco, bezoek aan de piramide
We verwachten dat er in Malinalco niet zo heel veel te doen is, en dus hebben we geen haast om weg te komen. Het is 10.45 uur voordat we de parkeergarage uitrijden. Onze reis verloopt voorspoedig al stuurt onze gps ons wel naar de verkeerde afslag van de snelweg. De weg die ze vanaf de snelweg wil volgen brengt ons, volgens het bord op het hek waar we voor komen te staan, naar een nucleaire installatie. Gelukkig hebben we zelf goed opgelet en dus rijden we terug naar de afslag waar we Malinalco op de borden hebben zien staan. Hierna rijden we zonder problemen naar Malinalco.

De snelweg waar we over rijden is, zoals vrijwel alle snelwegen in Mexico, een tolweg. Net buiten Mexico Stad moeten we 60 pesos tol betalen. Verder zien we nadat we de snelweg verlaten hebben de eerste kilometers dezelfde soort restaurantjes, speelparken, paardrij mogelijkheden, trikecross circuitjes, etc. als toen we richting de Ajusco reden. Alleen lijkt het hier allemaal net iets beter verzorgd.

Nee, dit is geen schilderij, het is gewoon een muurschildering ergens in Malinalco
Nee, dit is geen schilderij, het is "gewoon" een muurschildering ergens in Malinalco

Als we tegen 12.45 uur Malinalco in rijden is Meike flink chagrijnig wat de stemming in de auto niet ten goed komt. Het eerste hotel dat we proberen zit vol, het tweede hotel wil 2.000 pesos voor één nacht hebben voor een kamer met één bed en het derde hotel, Santa Mónica, heeft voor 550 pesos een ruime kamer met twee tweepersoonsbedden en gratis internet. Het wordt dus Santa Mónica.

Nadat we onze auto geparkeerd hebben op de semi openbare parkeerplaats naast het hotel en onze koffer op onze kamer hebben gebracht, lopen we het dorp in op zoek naar een plek om te lunchen. Eigenlijk zoeken we een restaurantje of een stalletje waar ze wat belegde broodjes (tortas) verkopen. Dat zien we helaas niet, later vanmiddag zien we min of meer toevallig wel een dergelijk restaurantje. Wel zien we de Zócalo waar een markt is.

De binnentuin van La Playa waar wij op ons gemak lunchen
De binnentuin van La Playa waar wij op ons gemak lunchen

Uiteindelijk komen we terecht bij restaurant La Playa. Het eten is er redelijk en zeker niet duur, wij betalen 210 pesos voor de lunch. Maar wat La Playa vooral aantrekkelijk maakt is de enorme binnentuin waar wij vanaf onze tafel op uitkijken. Deze tuin heeft trouwens ook enkele speeltoestellen voor kleine kinderen en een zwembad(je). Verder kunnen wij vanaf ons tafeltje de piramide van Malinalco, die halverwege een berg ligt, zien liggen.

Het is lekker warm, maar gelukkig drijft er zo nu en dan een wolk over zodat het niet echt heel heet is.

De weg richting de piramide herken je aan de stalletjes langs de weg
De weg richting de piramide herken je aan de stalletjes langs de weg

Na de lunch lopen we richting de piramide. Meike loopt het hele stuk zelf en samen met het kopen van het kaartje, 41 pesos per persoon, op zondag gratis, doen we er een dik half uur over om boven te komen. Het pad loopt redelijk gelijkmatig omhoog en voor een groot deel lopen we min of meer in de schaduw van de bomen. Het pad is netjes aangelegd waardoor het een prima wandeling is.

De piramide zelf is zoals de meeste piramides in Mexico een hoop keien waar niet zo veel meer van over is. Gelukkig mogen we ook deze keer weer bijna overal op klimmen en Meike vindt dat geweldig. Wat wij vooral interessant vinden zijn de restanten van een beeld van een schildpad en van een beeld van een leeuw. Dit doet ons erg aan China denken, daar zie je in iedere tempel, paleis, etc. dit soort beelden van leeuwen en schildpadden.

De piramide van Malinalco
De piramide van Malinalco

Na een half uur, het is inmiddels bijna 16.00 uur, hebben we het allemaal wel gezien en lopen we via een flinke omweg door het dorp terug naar La Playa waar wij in de schaduw op ons gemak wat drinken terwijl Meike snel twee glazen sap leeg zuigt en verder lekker in het speeltuintje bezig is.

Omdat het nog wat te vroeg is om te gaan eten gaan we nog even in ex-Convento del Divino Salvador del Siglo XVI kijken. Er is een dienst maar er zijn niet veel mensen. De kerk kan van binnen trouwens wel een likje verf gebruiken. In de bijgebouwen vinden we nog wat geinige muurschilderingen die we later vanavond terugzien in de ijssalon waar we een bakkie koffie kopen.

In de kerk van ex-Convento del Divino Salvador del Siglo XVI
In de kerk van ex-Convento del Divino Salvador del Siglo XVI

Hierna gaan we toch maar eten. We lopen naar een soort boekenwinkel met een restaurant. Tenminste, dat denken we. Maar als we El Puente de Má-Li inlopen blijkt het restaurant gedeelte veel groter te zijn dan we hadden verwacht en gaan wij in de heerlijke, nieuw aangelegde, binnentuin zitten. Later lezen we op internet dat dit restaurant pas sinds begin april dit jaar open is, dat wij het er allemaal erg strak / nieuw uit vinden zien klopt dus wel.
We eten hier bijzonder verrassend en niet duur, 520 pesos al inn. Ze hebben hier een bijzonder on-Mexicaanse kaart en wij eten een prima kipfondue met bijna perfecte patatten en een crêpe met een bolletje ijs en warme mango toe, lekker, lekker !

Zomaar ergens in Malinalco
Zomaar ergens in Malinalco

Het is inmiddels 20.00 uur geweest als we weer vertrekken. Het is dus helemaal bedtijd voor Meike. Maar eerst lopen we nog even naar de Zócalo om te kijken of we ergens een bakkie koffie kunnen kopen om mee te nemen. En zo waar, dat lukt, in een ijssalon.
Terug in het hotel leggen we Meike in bed waarna wij nog een poosje heerlijk buiten zitten voordat we ruim voor 23.00 uur naar bed gaan.