Dag 3: Even naar het zwembad en via de Nevado de Toluca terug
Op maandag ontbijten we weer a-la-carte en niet van het buffet. Vandaag betekent dit dat we zeggen wat we hebben willen en dat vervolgens zelf van het buffet moeten halen. Daar lijken we dus niet veel mee op te schieten. Maar onder andere omdat men voor de zoveelste keer een fout met de rekening maakt, kost ons ontbijt voor drie personen nu ongeveer evenveel als het ontbijtbuffet voor één persoon.

Hierna regelen we dat we iets later mogen uitchecken, een uur extra, om 13.00 uur uitchecken is gratis, daarna kost ieder uur extra 100 pesos. Wij gaan voor het gratis extra uur zodat we tot 12.30 uur naar het zwembad kunnen en vervolgens nog tijd hebben om even te douchen en onze spullen te pakken. Wat een beetje tegenvalt is de temperatuur van het zwemwater. Het is net iets te koud voor lekker. Als je flink beweegt gaat het wel, maar zodra we stil staan krijgen we het koud.

Als we gaan uitchecken staat er een flinke rij voor de balie. Terwijl we in de rij staan regelen we vast de opslag van onze bagage zodat we na het uitchecken nog even kunnen lunchen. Dat lunchen doen we in het winkeltje van het hotel, daar kan je ook tortas, koffie, etc. krijgen en we kunnen er zelfs buiten zitten, kosten 322 pesos.

Als we om 14.10 uur in de auto stappen is het inmiddels een vrij rustig voor het hotel. Een uur geleden was het daar nog flink druk met mensen die naar huis wilden. Als we nu direct naar huis zouden rijden zouden we om even voor 16.00 uur thuis kunnen zijn.

Maar wij hebben een ander plan. We willen via de Nevado de Toluca rijden. De Nevado de Toluca is een vulkaan in de buurt van Toluca, en dus ook relatief dicht bij Mexico Stad. Het is met 4.680 meter de op drie na hoogste top in Mexico. Jacob heeft al regelmatig plannen gehad om er heen te gaan, maar het is er nooit van gekomen. Hij heeft onder andere gehoord dat je met de auto min of meer naar de top moeten kunnen rijden en dat willen we nu proberen.

De route richting de Nevado de Toluca gaat over een wat minder grote weg en door diverse dorpjes, onder andere Coatepec Harinas. We komen door een omgeving die wij het typische platteland / achterland van Mexico vinden. Het is er zeker niet rijk en door de hoogte en de tijd van het jaar, we zitten in de laatste weken / maanden van het droge seizoen, is alles er dor en droog.

De Nevado de Toluca: ons utizicht op de omgeving vanaf de overharde weg omhoog
Ons utizicht op de omgeving vanaf de onverharde weg omhoog, we hebben ook een grotere versie van deze foto

Uiteindelijk is het 15.50 uur als we bij de onverharde weg naar de top van de Nevado de Toluca komen. We rijden deze op en komen na een poosje bij een hek / poort waar we 40 pesos moeten betalen. Na 25 minuten rijden / hobbelen komen we bij enkele gebouwen waar wat auto's geparkeerd staan. De weg gaat hier wel verder, maar daar mogen we niet over, er zitten draden en slagbomen over de weg. De weg loopt misschien wel door naar de top, maar wij gaan daar met de auto dus niet komen. Vanwege de tijd, de kou en de hoogte zien we het niet zitten om het laatste stuk, dat nog een flink stuk (b)lijkt te zijn, te lopen.

Achteraf zien we dat de gebouwen met de parkeerplaats inderdaad nog ruim 500 meter onder de top liggen, "even" naar de top lopen zit er dus niet in.

De Nevado de Toluca: Die gebouwen in de verte, dat is zover als wij konden (mochten) komen met de auto
Die gebouwen in de verte, dat is zover als wij konden (mochten) komen met de auto

Er zit helaas niets anders op dan een foto te maken en weer terug te rijden, wel een beetje jammer van de tijd en het gehobbel. We rijden in 25 minuten weer terug naar het asfalt, waarbij we onder andere twee touringcars inhalen. Hierna rijden we rechtstreeks naar huis waar we om 18.15 uur aankomen.