Dag 2: Naar Oaxtepec en Tlayacapan
Ondanks dat ze gisteren pas na 22.00 uur sliep is Meike vanochtend al voor 7.30 uur wakker. We hebben op dat moment nog geen zin om op te staan, we hebben met de ouders van Gabrielle afgesproken dat we / ze pas om 8.30 uur klaar hoeven te zijn om te gaan ontbijten. Rond die tijd stappen we in de auto en rijden we naar Hotel Hacienda Cocoyoc om daar te ontbijten. Dat smaakt prima en is zeker niet duur, 460 pesos. Doordat het nu wel licht is kunnen we het gebouw / terrein van de haciënda nu wat beter bekijken dan gisterenavond en het ziet er best aardig uit.

Om even na 10.00 uur zitten we weer in de auto en nog geen 10 minuten later staan we bij het ex-Convento de Santo Domingo de Guzmán in Oaxtepec. Dit is één van de 11 (ex) kloosters van de Ruta de los Conventos de Morelos (1, 2, 3). We hebben even wat moeite om de juiste ingang te vinden maar uiteindelijk lukt het om binnen te komen en al zoekend zien we ook nog wat van de omgeving.

Het klooster zelf is wel aardig, we zien onder andere enkele aardige muurtekeningen, maar echt bijzonder vinden we het niet. Wat we wel bijzonder vinden, is het tentoonstellinkje dat men hier heeft. Je kunt hier opgezette insecten bekijken. Dat is weer eens wat anders dan schilderijen van priesters, kardinalen, etc. Uiteraard vindt Meike het wat verlopen speeltuintje naast het klooster het leukst.

De tentoonstellingsruimte in ex-Convento de Santo Domingo de Guzmán in Oaxtepec
De tentoonstellingsruimte in ex-Convento de Santo Domingo de Guzmán in Oaxtepec

Om 11.10 uur zitten we weer in de auto en nu willen we naar Tlayacapan. Daar staat niet alleen een klooster van de Ruta de los Conventos de Morelos, het dorpje zelf is een zogenaamde Pueblo Mágico. In ongeveer 20 minuten rijden we er heen waarna we onze auto op een particulier parkeerterreintje parkeren.

Op ons gevoel lopen we richting het centrum van Tlayacapan en we gaan bij Restaurante El Mirador naar binnen voor een bakkie koffie. De koffie op zich is heel behoorlijk en wordt geserveerd in het plaatselijke aardewerk. Dat ziet er heel leuk uit, maar drinkt een stuk minder dan een gewoon kopje. Verder zitten we prima op het dakterras van Restaurante El Mirador waar we inderdaad een heel behoorlijk uitzicht hebben op Tlayacapan en de omgeving.

Het uitzicht vanaf het dakterras van Restaurante El Mirador In Tlayacapan
Het uitzicht vanaf het dakterras van Restaurante El Mirador In Tlayacapan

Na de koffie lopen we een klein rondje door Tlayacapan waarbij we eerst gaan kijken bij ex-Convento de San Juan Bautista. In de kerk is op dat moment net een trouwdienst aan de gang. Het pand stelt nog minder voor dan het ex-klooster in Oaxtepec, maar ook hier is iets bijzonders te zien. In een klein kamertje, entree 10 pesos per persoon, liggen een stuk of zes mummies die men hier heeft gevonden.

Nadat we de mummies bekeken hebben lopen we wat langs de vele winkeltjes en stalletjes die in het centrum van Tlayacapan staan totdat we op het plein voor het gemeentehuis twee springkussens zien. Daar wil / mag Meike een poosje op spelen, kosten 10 pesos. Ondertussen verkennen wij om de beurt het laatste stukje van het centrum van Tlayacapan. Wat we daarbij een beetje jammer vinden is dat de rivier die door het centrum van Tlayacapan loopt al vrij lang droog staat. Een leuk kabbelend watertje was best aardig geweest. Aan de andere kant, dit is wel beter dan een stinksloot.

ex-Convento de San Juan Bautista in Tlayacapan
ex-Convento de San Juan Bautista in Tlayacapan

Tegen 14.00 uur vinden we het wel prima en lopen we naar Restaurante Emilianos om te lunchen. We kunnen daar lekker buiten zitten en het eten is er prima, kosten 580 pesos. Als we betalen krijgen we een tochtje met de lokale koets aangeboden. Dat slaan we niet af, we zijn echter wel benieuwd wat we te zien krijgen.

Het tochtje met de koets stelt niet zo veel voor. We rijden door een paar straatjes en bij een kappelletje stoppen / keren we. We mogen er daar even uit om het kappelletje en de ernaast gelegen begraafplaats te bekijken. Het kappelletje kan wel wat onderhoud gebruiken, maar ziet er dankzij enkele flinke muurschildering toch heel behoorlijk uit. De begraafplaats ziet er vooral verlopen uit.

Het plafond van het kapelletje naast de begraafplaats van Tlayacapan
Het plafond van het kapelletje naast de begraafplaats van Tlayacapan

De koetsier brengt ons netjes terug naar het restaurant waarna wij nog een wandelingetje langs weer andere winkeltjes en stalletjes maken. Al met al zien we vandaag behoorlijk wat aardige winkeltjes en dingetjes.

Nadat we 40 pesos voor het parkeren hebben betaald zitten we om 16.15 uur weer in onze auto richting ons hotel, Hotel Quinta Paraíso Cocoyoc, in Cocoyoc. We rijden in een klein half uurtje terug waarna we de rest van de middag in en rond het zwembad van het hotel hangen. Hierbij is het wel jammer dat het vandaag wat bewolkter weer is dan gisteren, het water in het zwembad is vandaag een stuk kouder.

Tlayacapan heeft behoorlijk wat aardige winkeltjes
Tlayacapan heeft behoorlijk wat aardige winkeltjes

Rond 18.30 uur lopen we weer naar Hotel Hacienda Cocoyoc om daar voor de derde keer dit weekend te gaan eten. Het is een stuk rustiger dan gisterenavond en vanochtend en volgens onze ober komt dat omdat de meeste mensen nu thuis zitten om driekoningen te vieren. Wij vinden dat prima, vooral omdat de service nu iets beter is. Het eten smaakt weer heel behoorlijk, kosten 750 pesos. Na het eten lopen we terug naar ons hotel om Meike in bed te leggen waarna wij nog een poosje buiten gaan zitten.