Dag 1: Naar Cocoyoc
Gabrielle gaat vanochtend gewoon naar kantoor maar komt wel extra vroeg naar huis zodat we om 14.20 uur de parkeergarage uitrijden om naar Cocoyoc te gaan. De reis naar Cocoyoc verloopt bijzonder voorspoedig, de werkzaamheden op de Periférico (de "ringweg" rond Mexico Stad) voor de tweede verdieping zijn min of meer afgerond en daar hebben we dus geen last meer van. Verder is het sowieso wat rustiger dan normaal omdat de scholen nog dicht zijn. Onderweg stoppen we alleen, drie keer, om tol te betalen, in het totaal betalen we 145 pesos.

Het aquaduct van Cocoyoc
Het aquaduct van Cocoyoc

In iets meer dan anderhalf uur rijden we naar ons hotel, Hotel Quinta Paraíso Cocoyoc, in Cocoyoc. We checken in en betalen voor twee nachten voor twee kamers 3.156 pesos. Nadat we snel wat luchtigere kleren hebben aangetrokken vertrekken we naar het zwembad. Het water is prima van temperatuur en dus gaat Meike lekker zwemmen. Helaas zijn we haar zwembandje vergeten waardoor het allemaal toch net iets minder is. Dus zit er niets anders op dan dat Jacob op zoek gaat naar een nieuw zwembandje.

Het zwembad van ons hotel in Cocoyoc
Het zwembad van ons hotel in Cocoyoc

Terwijl Jacob het dorpje inloopt start de lokale suikerrietfabriek op. Dat is op zich niet zo bijzonder, maar het zorgt wel voor flink wat overlast. Er blijkt geen enkel filter op de schoorsteen van die suikerrietfabriek te zitten en vandaag staat de wind zo dat het roet recht over ons hotel waait. Er dwarrelen enorme stukken roet naar beneden. Dit blijkt regelmatig (dagelijks) te gebeuren. De meneer van het hotel wil eigenlijk het zwembad met een paar grote zeilen afdekken. Maar omdat er naast Meike nog wat kinderen aan het zwemmen zijn, besluit hij dit niet te doen.

Zo veel (en zulke grote stukken) as komt er in een half uurtje naar beneden
Zo veel (en zulke grote stukken) as komt er in een half uurtje naar beneden

Ondanks dat Cocoyoc een vrij eenvoudig dorpje is, vindt Jacob een winkeltje waar hij een zwembandje kan kopen. Achteraf is dit niet zo raar, deze streek is bekend om zijn (terminale) baden en we zien dit weekend, met name in Oaxtepec, nog veel winkeltjes die zwembanden etc. verkopen. Nadat Jacob ook nog wat te drinken heeft gekocht gaat hij terug naar het hotel. Het is heerlijk weer en we zitten tot ruim na 18.00 uur naast het zwembad waar Meike in zit.

Om even na 18.30 uur, het is dan al helemaal donker, lopen we naar Hotel Hacienda Cocoyoc om te eten. Buiten de kleine lokale restaurantjes is dit de enige plek in Cocoyoc met wat betere restaurants. Van de vier restaurants in deze behoorlijk grote haciënda is er na 18.00 uur maar eentje open. Daar vinden wij buiten een tafeltje waar we prima eten. Het restaurant heeft echter twee nadelen, de stoelen buiten zitten niet echt lekker en de bediening is niet geweldig. Maar er is ook een meevaller, tegen onze verwachtingen in is het eten hier niet duur. Wij betalen voor het eten en drinken van vier volwassen en een kind 710 pesos.

Op de terugweg naar het hotel lopen we nog even naar een winkeltje om wat te drinken te kopen waarna we Meike in bed leggen en zelf nog een poosje lekker buiten gaan zitten.