Dag 6: Drie toeristische attracties in de buurt van Chachalacas
Ondanks dat Meike gisteren pas heel laat sliep, wil ze vanochtend om 7.10 uur alweer opstaan. Ja, Meike vindt het strand echt leuk. We weten het nog even te rekken maar moeten we er uiteindelijk toch aan geloven. We ontbijten in het restaurant van het hotel, waar vooral het bord fruit erg goed is, kosten 520 pesos.

Vervolgens gaan Jacob en Meike naar het strand en boekt Gabrielle nog een nachtje bij. Dit kan wel, maar we kunnen niet in dezelfde kamer blijven, dus krijgen we een grotere kamer van ruim 2.100 pesos aangeboden. Gelukkig is er ook nog een iets kleinere kamer, zonder jacuzzi, voor 1.222 pesos.

Het strand is hier een stuk breder dan bij Costa Esmeralda, dat is leuk, maar heeft ook tot gevolg dat het strand als een soort weg gebruikt wordt met alle gevolgen van dien. Gelukkig is het een rustige weg en wordt ons strandje afgezet met enkele van die oranje pionnen.

Ons hotel in Chachalacas
Ons hotel in Chachalacas

Om even na 11.00 uur is het tijd om het zand van ons af te spoelen en onze spullen te verkassen van kamer 305 naar 303. Als we dat gedaan hebben, verzamelen we onze spullen om op stap te gaan. Uiteindelijk is het iets over 12.00 uur als we in de auto zitten.

Eerst rijden we naar de Oxxo die we gisteren hebben gezien om wat eten en drinken te kopen zodat we onderweg kunnen lunchen. Vervolgens rijden we door naar Quiahuiztlan. Vandaag rijden we op onze kaart en de verkeersborden omdat onze gps de exacte locaties waar we heen willen niet kent. En dat valt nog niet mee. Zo nemen we als we naar Quiahuiztlan willen een afslag te vroeg van de grote weg. Volgens ons zouden we er ongeveer moeten zijn, maar als we omgedraaid zijn blijkt er bij de volgende afslag wel een bord met Quiahuiztlan te staan.

De archeologische site Quiahuiztlan is bekend om zijn graftombetjes
De archeologische site Quiahuiztlan is bekend om zijn graftombetjes

Door het omrijden en wat oponthoud, Meike gooit haar fles met drinkyoghurt over de achterbank, is het iets over 13.30 uur voordat we eindelijk bij de archeologische site Quiahuiztlan zijn. We kopen twee kaartjes, 31 pesos per stuk, en nemen een kijkje. Het terrein is best klein en we zitten na iets meer dan een half uur weer in de auto. Toch is het best aardig om even bij Quiahuiztlan geweest te zijn. Deze archeologische site gaat namelijk niet over tempels / piramiden, maar over graven. Er staan een stuk of wat hele oude graftombetjes (of zo iets) en dat is weer eens wat anders. Het uitzicht is zovaak bij archeologische sites in Mexico prima, deze keer is het een uitzicht op zee.

Het uitzicht vanaf de archeologische site Quiahuiztlan
Het uitzicht vanaf de archeologische site Quiahuiztlan

Hierna willen we naar het vlakbij gelegen Villa Rica. In dat dorpje zou je namelijk nog iets kunnen zien van het huis van Hernán Cortés en een bijbehorende kerk. Hernán Cortés is de Spanjaard die Mexico heeft veroverd en er zijn bronnen die zeggen dat Villa Rica het eerste Spaanse dorpje in Mexico was. Dat lijkt ons dus wel een geinig dorpje om even te bekijken.

Er staat bij de afslag naar Villa Rica wel een bord dat verwijst naar Hernán Cortés, maar de staat van het bord zegt genoeg. Nadat we door alle vijf straten in het dorp zijn gereden hebben we het huis en de kerk nog niet gevonden. Na drie keer vragen vinden we het uiteindelijk, we zijn er dan al twee keer langs gereden.

Het stelt ook niet veel, zeg maar niets, voor. Het is min of meer een wei met een dicht hek waarbij je tussen het lange gras op twee plaatsen nog de fundamenten van een gebouw kunt zien. Er is geen informatiebord, geen entree(prijs) en geen parkeerplaats. Het lijkt wel alsof dit geen onderdeel van de Mexicaanse geschiedenis mag zijn.

Villa Rica, de fundamenten van het huis van Hernán Cortés (of van de bijbehorende kerk)
Villa Rica, de fundamenten van het huis van Hernán Cortés (of van de bijbehorende kerk)

Hierna is het tijd voor onze laatste bezoekje, de archeologische site Cempoala. We rijden er vrij soepel heen omdat we al vrij snel nadat we het betreffende dorpje zijn ingereden de weg vragen en deze mevrouw ons de juiste weg wijst. Om 15.50 uur stappen we uit voor ons laatste bezoekje van vandaag. Deze keer kost de entree 36 pesos per persoon en op het terrein zelf kunnen we goed merken dat dit al weer de vierde archeologische site van deze vakantie is, we vinden het allemaal niet zo bijzonder meer.

Toch zien we ook hier wat opmerkelijke dingen, zo staan er hier nog wat kantelen op de piramiden waardoor ze ineens aan Europese kastelen doen denken. Verder staat er midden op het terrein een paal voor Voladores de Papantla. Een soort acrobatische truc die origineel uit Papantla schijnt te komen en die we inmiddels op diverse plaatsen in Mexico hebben gezien.
De Voladores zitten in de schaduw van een boom te wachten tot iemand hen wil betalen om hun showtje op te voeren. Als buitenlandse toeristen worden wij uiteraard aangesproken en als we vragen wat het kost moeten ze even nadenken en dan zeggen ze 200 pesos. We vermoeden dat er best een (flink) stuk van deze prijs af kan, maar dat proberen we niet, we hebben echt geen interesse. Als je het één of twee keer gezien hebt, is het wel mooi geweest.

De archeologische site Cempoala
De archeologische site Cempoala

Nadat we ook nog even in het winkeltje met souvenirs hebben gekeken is het 16.30 uur als we weer in de auto zitten. Een half uur later zijn we weer in ons hotel. Op de terugweg wijken we iets af van de geplande route omdat in Chachalacas enkele kinderen met een touw over de weg en een blik in hun hand staan. Zodra we dat zien, draaien we en rijden we een blokje om, wij doen niet mee aan dit soort ongein, er ligt niet eens een verharde weg, dus waarom betalen?

Terug in ons hotel gaan we snel nog even naar het strand waarna we net als gisterenavond in het restaurant van het hotel eten, kosten 550 pesos. En net als gisteren ligt Meike om 22.00 uur nog steeds wakker in haar bed.