Dag 1: Met de auto van Mexico Stad naar Papantla
Zelden zijn we zo slecht voorbereid op vakantie gegaan als vandaag. En dat hebben we gemerkt.

Zoals zo vaak worden we ook vandaag rond 7.30 uur door Meike gewekt. We staan op, ontbijten, pakken onze spullen / koffers in en om 10.40 uur stappen we in de auto. Jacob rijdt, maar weet niet waar hij heen moet, en Gabrielle weet wel naar welke plaats ze wil, maar heeft niet gekeken hoe we daar komen.

Hierdoor volgen we de eerste twee uur een beetje onze gps en een beetje ons gevoel. Dit heeft tot gevolg dat we niet op de meest handige manier Mexico Stad uitrijden, wat ons meteen ons eerste een kwartier vertraging oplevert. Vervolgens volgen we te lang de borden richting Pachuca terwijl we min of meer langs de piramiden van Teotihuacán moeten. Hierdoor rijden we nog een stukje om waardoor we weer een dik kwartier vertraging oplopen en wat extra colour local van Mexico te zien.

Onderweg langs de Mex 132 (bij Singuilucan)
Onderweg langs de Mex 132 (bij Singuilucan)

Hierna gaat het lange tijd goed. We kunnen lekker doorrijden en er zijn genoeg benzinepompen met winkeltjes. Bij eentje stoppen we om op ons gemak te lunchen en om Meike even uit de auto te laten.

Iets voorbij Huauchinango wordt het allemaal een stuk minder. Op onze kaart staat dat men hier een nieuwe (snel)weg aan het aanleggen is, dat klopt, maar dat ding is voor zover wij kunnen zien de komende jaren nog niet klaar. Zo komen we op een flink slingerende bergweg tussen allerlei bussen en vrachtwagens terecht.

De omgeving is inmiddels flink veranderd. Het eerste stuk reden we door redelijk dor en droog berglandschap, maar langzaam maar zeker beginnen we van de berg te zakken en wordt het steeds groener.

Onderweg langs de Mex 132 (bij Singuilucan)
Onderweg langs de Mex 132 (bij Singuilucan)

Meike doet tijdens het eerste half uurtje slingeren een dutje, maar helaas niet langer. Nu wil ze plassen waarbij wij haar slippers naast de auto laten liggen. Ja, we beginnen deze vakantie echt heel erg soepel.

Tegen de tijd dat Poza Rica in zicht komt, zien we een bord met "El Tajín", een bekende archeologische site. Daar willen we morgen heen, vandaag willen we naar het dorpje Papantla dat daar vlak bij ligt. We kijken even op onze kaart en besluiten dit bord te volgen en niet de route van onze gps. Dat laatste hadden we misschien beter wel kunnen doen.

Nadat we afgeslagen zijn komen we vrijwel geen borden meer tegen en na 10 minuten komen we op een onverharde weg terecht. Gelukkig gaan we nog wel de goede kant op. We rijden verder zodat we weer op een verharde weg komen waar onze gps de route weer oppakt. De rest van de middag is ze (onze gps dus) regelmatig van slag en heeft ze regelmatig moeite om ons goed te lokaliseren.

Als we iets voorbij El Tajín zijn besluiten we een bord met Papantla te volgen en weer niet de route van onze gps. Vervolgens komen we in een dorp / stadje waarvan we eigenlijk niet goed weten hoe het heet. Voor ons gevoel zou het best Papantla kunnen zijn, maar volgens onze gps is dat nog een stukje verder. Omdat we het zelf ook niet weten, volgen we nu onze gps maar.

Dit brengt ons in een volgend dorpje waarvan wij concluderen dat het El Chote heet. De volgende conclusie is dat wij de locatie van onze eindstemming, Papantla, niet goed hebben ingevoerd in onze gps. We zitten in het verkeerde dorp en besluiten terug te rijden. Als we het vorige dorp weer inrijden, zien we inderdaad een bord met "Papantla" staan.

Nu willen we naar het centrale plein dat deze keer geen Zócalo, maar Parque Téllez, heet. Omdat we onze gps inmiddels hebben opgegeven zit er niets anders op dan de weg te vragen. Nadat we dat gedaan hebben zien we zowaar ook enkele bordjes zodat we rond 17.00 uur, dus na vijf uur en 310 kilometer rijden, onze auto parkeren voor hotel Tajín. Onderweg hebben we vier keer tol betaald, in het totaal 118 pesos.

Vanuit het restaurant waar we eten hebben we een prima uitzicht op het Parque Téllez
Vanuit het restaurant waar we eten hebben we een prima uitzicht op het Parque Téllez

Hotel Tajín ligt net niet aan het Parque Téllez, maar dat mag de pret niet drukken. In één van onze reisgidsen staat dat dit hotel van binnen niet zo geweldig zou zijn, maar wij hebben de indruk dat het helemaal opgeknapt is, net als het Parque Téllez trouwens. Wij boeken hier voor 567 pesos een kamer. Helaas is Meike net te laat op onze kamer / de wc waardoor Gabrielle zowel voor Meike als zichzelf schone kleren uit de koffer kan halen.

Tegen de tijd dat we onze spullen naar de kamer en de auto naar de parkeerplaats hebben gebracht is het al bijna 18.00 uur en min of meer donker. Wij gaan nu naar buiten om een klein rondje te lopen en om wat te eten en te drinken.

Het Parque Téllez is een erg gezellig plein en ziet er netjes / opgeknapt uit. Dit geeft een hele andere indruk dan de vrij armoedige wijken die we zagen toen we Papantla inreden. Wij kopen voor 50 pesos een paar (niet zo goede) nieuwe slippers voor Meike en kijken nog even naar een optocht van de plaatselijke lagere school. Vervolgens gaan we eten in restaurant La Hacienda dat op de eerste verdieping van een gebouw aan de Parque Téllez zit. Voor 330 pesos eten we daar prima, ze hebben alleen geen vers sap, en ondertussen genieten we van het uitzicht op alles wat er onder ons gebeurt.

De optocht van de plaatselijke school
De optocht van de plaatselijke school

Na het eten lopen we nog een klein rondje waarbij we onder andere even in de kathedraal kijken. Tegen 20.30 uur zijn we weer terug in het hotel waar we eerst Meike in bed leggen en vervolgens aan een ruime tafel in een hal gaan zitten om de route van vandaag nog eens langs te lopen, onze foto's te bekijken en dit verhaal te typen. Als dit allemaal klaar is gaan we slapen, het is hier nog lekker warm, iets dat we van de avonden in Mexico Stad al een paar maanden niet meer kunnen zeggen.