Dag 3: Wandelen van Latuvi via La Neveria naar Benito Juárez
De wekker stond op 7.30 uur, maar die hebben we niet gehoord, Ben is voor die tijd zijn bed al uit. Terwijl Ben & Carla prima hebben geslapen hebben wij allebei een stuk minder geslapen. Maar niemand heeft last van de kou gehad.
Als we buiten komen hebben we een fantastisch uitzicht op de wolken die tussen de bergen in de omgeving hangen. Als we bij het winkeltje komen, waar men gisteren vroeg om de lege bierflesjes terug te brengen en zei dat men om 7.00 uur open zou gaan, zit dit nog potdicht. Dus zetten we de bierflesjes maar voor de deur en gaan we naar Restaurante Linda Vista voor ons ontbijt. We krijgen het gisterenavond bestelde bord fruit met wat geplette graanzaden (cereals) en honing. Het is niet echt een ontbijt om een flinke wandeling op te maken maar we redden het er vast wel mee.

Wolken tussen de bergtoppen met rechts Restaurante Linda Vista
Wolken tussen de bergtoppen met rechts Restaurante Linda Vista

Na het ontbijt kleden we ons om, de warme kleren gaan uit en onze wandelkleren gaan aan. Hierna lopen we naar het kantoortje waar inmiddels wat activiteit is. Wij lopen nog even iets verder naar het winkeltje dat inmiddels wel open is om wat koekjes en cake voor onderweg te kopen. Terug bij het kantoortje moeten we even wachten waarna het mannetje verschijnt dat onze eerste gids voor deze dag is. Rond 9.45 uur gaan we op stap.

Uitzicht op (een deel van) Latuvi
Uitzicht op (een deel van) Latuvi

Het weer is vandaag een stuk beter dan gisteren. De hele dag schijnt de zon en dat is erg lekker tijdens onze pauzes, dan zoeken we meestal een plekje in de zon zodat we het met onze bezwete ruggen niet koud krijgen. Voor de rest lopen we veel onder de bomen zodat we het niet te warm van krijgen.

Het eerste deel van de route gaat vandaag over een onverharde bergweg. Dit loopt wel lekker om te beginnen. Na ongeveer vijf kilometer stoppen we, we wisselen, net als gisteren, ongeveer halverwege van gids. De gids uit La Neveria is er echter nog niet dus gaan we even zitten om wat te eten en drinken. We zitten nog maar net of onze nieuwe gids verschijnt al. Dat is jammer voor hem, nu moet hij even wachten tot wij klaar zijn met eten en drinken waarna we weer op stap gaan.

Achter dat ezeltje loopt een nog kleiner Mexicaantje
Achter dat ezeltje loopt een nog kleiner Mexicaantje

Een klein stukje verderop wordt onze weg steeds smaller en uiteindelijk lopen we op een bospaadje. Hier gaat het pad eerst een stukje naar beneden en daarna flink omhoog. Na een flinke klim krijgen we de vraag of we nog 2,5 kilometer willen klimmen of dat we een relatief vlak pad willen. We besluiten het pad omhoog te nemen. Dit is inderdaad nog een flink stuk klimmen. Tegen 12.00 uur zijn we min of meer boven en nemen we een pauze.

Rond 12.45 uur lopen we La Neveria in
Rond 12.45 uur lopen we La Neveria in

Nu moeten we nog twee kilometer lopen en iets van 200 meter dalen voordat we in La Neveria zijn. Rond 12.45 uur lopen we La Neveria in maar dan zijn we helaas nog niet bij de cabañas / het restaurant. Die zitten namelijk precies aan de andere kant van dit dorpje met ruim 80 inwoners.
Bij het restaurant zitten we eerst een poosje op ons gemak buiten waarna we binnen een prima lunch eten, deze keer geen bruine bonen, maar soep en salade.

Als wij de lunch op hebben is de gids die ons naar Benito Juárez zal brengen ook aangekomen en om iets voor 14.30 uur gaan we weer op pad. We gaan meteen naar beneden. Eerst redelijk geleidelijk, maar al snel behoorlijk steil. Totdat we bij een riviertje komen, dat steken we over en vervolgens gaat het pad omhoog. Wat we ook doen, het pad blijft steil omhoog gaan alsof er geen eind aan komt. Zo hebben we onze tweede grote klim van vandaag te pakken.

Ja, hier en daar is het best steil
Ja, hier en daar is het best steil

Alles bij elkaar moeten we dik een uur flink klimmen, rond 16.15 uur zijn we min of meer boven. Daar hebben we een aantal mooie uitzichten op de omgeving. Vanaf hier gaat het pad soms iets naar beneden, is het soms min of meer vlak, maar heeft het ook nog enkele venijnige klimmetjes. Een half uur later komen we op de halfverharde weg Benito Juárez - Latuvi. Deze volgen we tot we in Benito Juárez aankomen.
Een (bijna) bloeiende agave
Een (bijna) bloeiende agave
Deze weg gaat eerst nog iets omhoog en daarna naar beneden. Na al het klimmen en dalen van vandaag is het best lekker om de laatste 45 minuten een beetje uit te lopen over deze weg. Langs deze weg zien we nog wat mooie bloemen en boven de weg zien we een mooie roofvogel. Toen we gisteren met de auto naar Cuajilomoyas reden hebben we ook veel roofvogels gezien, maar tijdens onze wandelingen is dit de eerste die we zien.
Later ontdekken we dat de route eigenlijk maar een heel klein stukje over deze weg gaat, maar wij vermoeden dat onze gids voor zijn en ons gemak voor de makkelijker route over de weg heeft gekozen.

Bij aankomst in Benito Juárez gaan we eerst naar het kantoortje, daar betalen we onze gids, deze keer is dat 120 pesos, het stuk van vanochtend kostte 150 pesos, waarna we naar onze cabaña gebracht worden. Aangezien we gisteren nogal doorgerookt waren en de meeste mensen het niet erg vinden om vanavond vroeg naar bed te gaan kopen we vandaag geen brandhout.

Ook vandaag hebben we eerst geen warm water. Maar nadat Jacob wat haar heeft verloren bij het aansteken van de geiser, die buiten aan de achterkant van onze cabaña hangt, kunnen we prima douchen. Verder hebben we net als gisteren een zespersoons cabaña met zijn vieren en deze keer hebben we geen drie maar vier stoelen. Het is allemaal dus weer prima geregeld.

Tegen 19.00 uur gaan we eten. Buiten wat brood en warme chocomel die echt perfect is, eten we een prima florel. Vervolgens drinken we nog een bakkie koffie / thee waarna we weer terug gaan naar onze best wel frisse cabaña. Dit diner voor vier kost in het totaal het enorme kapitaal van 400 pesos.
Voordat we naar bed gaan bekijken we nog even de foto's van vandaag. De eerste drie liggen vervolgens om 21.00 uur in bed. De schrijver van dit verhaal moet echter eerst nog even typen, maar een half uurtje later ligt ook hij in bed.