Dag 9: Een ochtendje zwembad, naar het strand van Mazunte
Gisterenavond was het wel lekker dat Meike voor 20.00 uur in bed lag, maar vanochtend is dat een stuk minder, ze is ruim voor 7.00 uur wakker. Voor de rest ziet onze ochtend er ongeveer hetzelfde uit als twee dagen geleden. We staan rond 7.30 uur op, gaan ergens ontbijten (kosten 160 pesos), halen een bakkie koffie (naast ons hotel blijkt een zaakje met prima koffie, frappuccino's, etc. te zitten) en hangen de rest van de ochtend in en rond het zwembad. We vinden het vandaag erg warm en voor de lunch komen we dan ook niet verder dan een bord gemengd fruit en wat vers sap, maar dat is wel lekker.

Één van de riviertjes die we vandaag onderweg zien
Één van de riviertjes die we vandaag onderweg zien

Om 13.15 uur zitten we weer in de auto, deze keer richting Mazunte. We zijn het dorp nog niet uit of Meike zit, zoals we gehoopt hadden, te slapen. We hoeven vandaag niet zo'n eind te rijden en over de bekende slingerweg rijden we eerst richting San Pedro Pochutla en vervolgens via Puerto Angel, dat veel kleiner is dan we hadden verwacht, naar Mazunte. Daar komen we om 14.30 uur aan en meteen zien we het schildpaddencentrum liggen waar we vanmiddag nog heen willen. Helaas zit het dicht, en op het bord staat dat het iedere maandag en dinsdag dichtzit. Dat wordt dus niets deze vakantie, het is vandaag maandag en we zijn van plan om hier maar één nacht te blijven.

We moeten even zoeken, maar boeken uiteindelijk voor 780 pesos een kamer bij Arigalan, niet echt een hotel, maar meer een soort kamer verhuur. De kamer is prima, airco, warm water (dat had het eerste "hotel" dat we probeerde niet) en zelfs internet. Helaas moeten we 's avonds nog wel een paar keer gaan klagen voordat de druppels heet water veranderen in een matig straaltje. Verder krijgen we geen fatsoenlijke verbinding met het draadloze internet waardoor internetten ook niet echt goed gaat. Voor de rest is het een prima locatie.

Het uitzicht vanaf de heuvel waarop ons hotel in Mazunte ligt
Het uitzicht vanaf de heuvel waarop ons hotel in Mazunte ligt

Tegen 16.30 uur zitten we weer in de auto, we willen naar La Ventanilla, een dorpje iets verderop. Daar willen we voor morgenochtend een boottochtje regelen. Dit gaat onverwacht soepel en voor we het doorhebben hebben we voor 40 pesos per persoon een boottochtje van anderhalf uur geregeld.

Hierna is het tijd voor het strand van Mazunte. Voor Meike is dit de eerste keer in haar leven dat ze naar het strand gaat. In het begin vindt ze het helemaal niets, maar wanneer tegen 18.00 uur de zon al even weg is en wij willen gaan eten, wil Meike blijven. Dat water is toch wel heel erg interessant.

Voor en na het eten mag Meike lekker in het zand spelen
Voor en na het eten mag Meike lekker in het zand spelen

We eten, voor 310 pesos, heel behoorlijk bij één van de vele strandtenten. We moeten wel veel wachten, het lijkt er op dat één meisje / vrouw alles (serveren en koken) alleen doet. Gelukkig zijn we in het begin de enige gasten waardoor het wachten te overzien is. Tegen de tijd dat wij het eten op hebben lijkt ze hulp te hebben gekregen, een jongetje van een jaar of tien komt onze borden ophalen en vraagt of we nog iets willen drinken.

Al dit wachten biedt ons de gelegenheid om nog even over onze plannen te praten, Meike vermaakt zich prima met het ruim aanwezige zand. Het bevalt ons hier eigenlijk heel goed en dus besluiten we om niet één maar twee nachten in Mazunte te slapen. Kunnen we woensdagochtend ook mooi nog even naar het schildpaddencentrum.

Het strand van Mazunte, met dank aan de avondzon
Het strand van Mazunte, met dank aan de avondzon

Als we tegen 19.45 uur weggaan zitten er bij onze strandtent inmiddels nog twee keer twee mensen waarmee dit de drukste strandtent van Mazunte is. Bij de meeste strandtenten zien we niemand.

Terug op onze kamer moeten we eerst even regelen dat we warm water hebben en daarna gaan Jacob en Meike even douchen. Meike mag vervolgens naar bed, en net als gisterenavond vindt ze dat prima, ze lijkt behoorlijk moe te zijn. Wij genieten nog even van de zwoele winteravond.