Dag 6: Van San José del Pacifico naar Huatulco (La Crucecita)
We staan vandaag ruim voor 8.00 uur op en doen ons best om ons verblijf zo lang mogelijk te rekken, hoe langer we hier blijven hoe warmer en aangenamer het hier wordt. Als we opstaan kijken we even naar het uitzicht waar onze reisgidsen zo enthousiast over zijn. Wij kunnen het er helaas niet vanaf zien. Tijdens onze wandelvakantie in de Sierra Norte hebben we heel veel van dit soort uitzichten gezien.

Het uitzicht vanaf de veranda van onze cabaña in San José del Pacifico
Het uitzicht vanaf de veranda van onze cabaña in San José del Pacifico

We ontbijten in het restaurant bij onze cabaña en weten ons verblijf zonder ook maar iets te doen tot 10.30 uur te rekken. Maar dan zitten we echt in de auto richting de Stille Oceaan.

Als we door San José del Pacifico rijden zien we trouwens nog wel een typisch tafereeltje. Een aantal kinderen (moeten die niet naar school ? ! ?) hebben een touw over de weg gespannen en tegen betaling laten ze het touwtje zakken. Wij doen niet mee aan deze lokale folklore want net als wij er aan komen, komt van de andere kant een bekende of zo waarvoor ze het touwtje laten zakken. Perfect, dan geven wij even gas en kunnen wij er ook door.

Langs de weg zien we hier en daar van dit soort huisjes
Langs de weg zien we hier en daar van dit soort huisjes

We vervolgen de weg waar we gisteren aan begonnen zijn en vandaag verdient hij de naam van mooie bergweg zeker, maar ook niet veel meer dan dat. De verhalen over de veel bochten begrijpen we wel, maar dat komt vooral omdat het een echte, en lange, bergweg is. Het eerste half uur vinden we de bochten goed te doen, het tweede half uur hebben we de indruk dat ze iets scherper en daardoor net iets minder comfortabel zijn, hierna vinden we het gewoon lang en bochtig. Na twee uur bochtjes rijden, er zijn gelukkig vrijwel geen topes / reductors, vindt Meike, die het eerste uur heeft geslapen, dat het tijd is voor een pauze. Ze kotst de auto flink onder zodat we een uur onder een boom in de schaduw staan om de rotzooi op te ruimen.

Ja, er zitten bochten in de weg van San José del Pacifico richting zee
Ja, er zitten bochten in de weg van San José del Pacifico richting zee

Het is inmiddels 13.30 uur geweest als we weer verder rijden. En dan, na 20 minuten rijden, zien we zowaar een leuk restaurantje waar we meteen stoppen om te lunchen. We hebben mazzel, naast de standaard Mexicaanse dingen hebben ze ook een prima clubsandwich. Alles bij elkaar kost onze lunch 170 pesos.
Het is hier trouwens weer lekker warm, en wij passen ons tempo meteen aan, pas na 15.00 uur vertrekken we weer. Intussen hebben we wel een hotel voor de komende nacht uitgezocht en iets van een planning voor de komende dagen gemaakt.

Voor deze vrouw is vrijdag kennelijk wasdag
Voor deze vrouw is vrijdag kennelijk wasdag

Het laatste stuk van de reis verloopt zonder noemenswaardige problemen. Wat alleen een beetje jammer is, is dat we vrijwel nergens de zee zien en ook hiervoor, toen we de berg afreden, hebben we hem nergens gezien. Wat ons even verbaast is de militaire controle post als we de weg richting Huatulco opdraaien. Maar net als bij de controlepost van gisteren mogen we gewoon doorrijden. Verder moeten we als we La Crucecita in rijden even een stukje omrijden omdat er iets niet in orde lijkt bij de lokale gasfabriek, daar rijden we graag voor om.

Om iets voor 16.30 uur parkeren we onze auto bij Hotel Arenas del Pacífico waar ze een zwembad met een glijbaan voor kinderen zouden hebben. Maar als we gaan kijken blijkt het allemaal een beetje verlopen / niet zo veel voor te stellen. Dus gaan we bij Hotel Flamboyant kijken. Daar hebben ze ook een zwembad en dat ziet er heel behoorlijk uit. Dus boeken we hier voor 550 pesos een kamer voor één nacht.

Het zwembad van ons hotel in Huatulco (La Crucecita)
Het zwembad van ons hotel in Huatulco (La Crucecita)

Terwijl wij rond, en Meike in, het zwembad hangen zien we dat ze hier ook een soort appartementjes hebben. Die kosten 1.500 pesos voor een nacht en hebben een keukentje, een woonkamer en twee slaapkamers. We kijken er wel even naar, maar besluiten dan dat dit leuk is voor als we hier een keer wat langer willen zijn, deze keer doen we het wel met onze standaardkamer.

Tegen 18.30 uur verlaten we ons hotel op zoek naar wat te eten. Ons hotel staat aan de rand van het centrale plein dat deze keer niet Zócalo maar Plaza Principal heet. We lopen een rondje en gaan zitten bij een grilrestaurant waar we voor 610 pesos erg lekker eten.

Terug in het hotel is het bedtijd voor Meike en gaan wij nog een poosje in de lobby zitten, daar hebben we wel internet en op onze kamer niet.