Dag 5: Via de veemarkt van Zaachila naar San José del Pacifico
Vandaag vertrekken we uit Oaxaca, dus moeten we alles inpakken en uitchecken, kosten 2.430 pesos voor drie nachten inclusief ontbijt. Dit gaat allemaal zonder problemen en om iets over 10.00 uur zitten we in de auto richting San José del Pacifico.

Onderweg naar Zaachila zien we deze witte reigers en kuifcaracara's
Onderweg naar Zaachila zien we deze witte reigers en kuifcaracara's, we hebben ook een (veel) grotere versie van deze foto

Na een dik half uur zien we een bord met Zaachila erop. Als we even in de Rough Guide kijken lezen we dat daar iedere donderdag, en vandaag is het donderdag, een veemarkt is. We besluiten even te gaan kijken. Al snel rijden we volgens onze gps in het niets en meer borden met Zaachila zien we ook niet. Maar als we iets verderop een dorpje inrijden zien we al snel een verkeersregelaar. Dit hebben we al eens eerder gezien, wellicht is hier een veemarkt of zo. Al snel trekken we de conclusie dat we in Zaachila moeten zijn en gaan we op zoek naar een parkeerplekje. Dat valt nog niet mee en we cirkelen een beetje om het afgezette gebied heen. We hebben weer eens mazzel want wat blijkt, in het centrum is een gewone markt en doordat we daar nu omheen rijden komen we zomaar langs de veemarkt en daar vinden we een aardig plekje om te parkeren.

Lokaal vervoer in Zaachila
Lokaal vervoer in Zaachila

We lopen op ons gemakje een rondje over de veemarkt en zien daar onder andere ezels, stieren, paarden, geiten, schapen, varkens en wat kuikens. Voor Meike is het voor het eerst dat ze veel van deze dieren in het echt ziet. Ze vindt het duidelijk interessant, maar ook wel een beetje eng. Een kalfje en wat varkens aaien is echter geen probleem.

Stieren / ossen op de veemarkt van Zaachila
Stieren / ossen op de veemarkt van Zaachila

Na de veemarkt lopen we het dorp in waarbij we op de behoorlijk grote markt terecht komen. We lopen een rondje en gaan op zoek naar wat te eten. Dat valt eerst nog niet mee omdat we geen stalletjes kunnen vinden waar we wat kunnen eten. Al zoekend lopen we ook even de markthal in en daar blijkt een behoorlijk grote en relatief nette vleesmarkt in te zijn. Wat we nog bijzonderder vinden is dat er ook een behoorlijk groot deel is met stalletjes waar ze broodjes en koekjes verkopen. We besluiten nog even verder te zoeken en dan blijken er aan de buitenkant van de markthal allemaal eettentjes te zitten. We gaan zitten bij het stalletje waar ze een kinderstoel hebben en lunchen daar prima, kosten 100 pesos.

De varkensafdeling van de veemarkt in Zaachila
De varkensafdeling van de veemarkt in Zaachila

Rond 13.15 uur zitten we weer in de auto en rijden we terug naar de hoofdweg die we een kleine drie uur geleden hebben verlaten. Als we goed en wel weer op de hoofdweg rijden valt Meike in slaap en dat vinden wij heel prettig. Het rijden gaat, als je alle topes / reductors op tijd ziet, zonder problemen. Alleen in Ocotlán vragen we ons even af of we de handigste route hebben. Achteraf vermoeden we dat er inmiddels een rondweg ligt, maar dat weten we niet zeker. Wij rijden dwars door het dorp.
Verder rijden we in het centrum van Ejutla even een rondje omdat we de verkeerde vrachtwagen volgen. Achteraf ontdekken we dat we hier nog meer fout hebben gedaan, we hebben de rondweg rond Ejutla gemist. In Miahuatlan, Meike is dan al weer even wakker, proberen we de Zócalo te vinden. Daar willen we, onder een boom, het bakje fruit dat we op de markt in Zaachila hebben gekocht op eten. Dit lukt niet, ook hier lijkt het centrum afgezet in verband met een markt. Dus rijden we verder om het fruit een stuk verderop, op een berg met uitzicht op Miahuatlan, op te eten.

Het uitzicht op de plek waar we pauzeren
Het uitzicht op de plek waar we pauzeren

We hadden trouwens van alles gehoord over deze weg, het zou een hele mooie weg met heel veel bochten zijn. Maar wij hebben vandaag veel meer last van de beruchte topes / reductors dan van bochten. De weg lijkt tot Miahuatlan qua landschap redelijk op de weg Cuautla - Oaxaca die we drie dagen geleden reden. Alleen zien we nu veel meer dorpjes / huizen en dus ook veel meer topes.
Even buiten Miahuatlan begint de weg te stijgen en wordt deze bochtiger. De omgeving wordt nu steeds groener. Dit stuk van de weg zou erg mooi en bochtig moeten zijn. Heel bochtig vinden we het niet, het is een typische tweebaansbergweg, waarbij je als je 50 kilometer per uur rijdt niet veel hoeft te remmen. Of de weg ook veel mooie uitzichten heeft weten we niet, al vrij snel blokkeren de wolken ons uitzicht. Op de weg zelf hebben we geen last van de wolken / mist, maar als we naar beneden kijken zien we vooral wolken en soms wat bomen.

Tegen 16.30 uur rijden we het dorpje San José del Pacifico in. Hier willen we slapen. San José del Pacifico ligt op meer dan 2.500 meter hoogte en dat is te merken, het is hier veel kouder dan in Oaxaca dat op iets minder dan 1.600 meter hoogte ligt. Op het moment dat we het dorpje inrijden is het 14° C. We gaan even een bakkie koffie doen in het restaurant / internetcafé waar ze ook een kaart van de omgeving zouden verkopen. Deze kaart hangt er wel, maar verkopen doen ze hem niet.

In onze cabaña in San Josée de Pacifico is het niet echt warm
In onze cabaña in San José de Pacifico is het niet echt warm

Hierna rijden we iets terug naar Cabañas y Restaurante Puesta del Sol waar we voor 600 pesos een vierpersoons cabaña, een soort houten huisje, huren. Toen we met Ben & Carla in de Sierra Norte wandelden, sliepen we ook in cabañas, het principe is ons dus bekend.
We brengen onze spullen naar ons huisje en vertrekken vrijwel meteen weer om in het dorpje wat te gaan eten. Voor de grootte van het dorpje zijn er heel veel restaurantjes, winkeltjes en cabañas. Op de gok kiezen we een restaurantje. Ze hebben er een hele mooie menukaart waar van alles en nog wat op staat. Maar zoals wel vaker in dit soort dorpjes / restaurantjes staat er op de menukaart van alles wat ze niet hebben. Dit neemt niet weg dat wij voor 230 pesos heel behoorlijk eten.

Na het eten kopen we wat te drinken en een aansteker zodat we het hout dat naast de open haard in onze cabaña ligt kunnen aansteken. Nog voor 20.00 uur zijn we weer terug in onze cabaña waar we de rest van de avond zitten. Het hout brandt goed en dat is erg lekker want anders was het erg fris geweest. Nu zetten we het tafeltje en de stoelen voor het vuur en zo komen wij de avond wel door.