Dag 3: Een dagje Oaxaca Stad
Zo, dat was een lekker nachtje. We lagen nog maar net in bed of Meike moest overgeven. Nadat we alles hadden opgeruimd en Meike weer in bed lag besloot ze nog een keertje over te geven, ja, zo blijven we bezig. Gelukkig hoefde ze geen derde keer over te geven en stond ze vanochtend ook niet om 7.00 uur op haar bed te dansen. Maar om 7.55 uur wil ze echt wel opstaan en lijkt ze nergens last van te hebben.

Uitzicht over Oaxaca Stad
Uitzicht over Oaxaca Stad

Omdat we gisteren eigenlijk iets te lang in de auto hebben gezeten, we Meike (en ons zelf) wel wat rust gunnen, toch tijd genoeg hebben en Jacob nog even een uurtje wil werken, besluiten we om vandaag in Oaxaca te blijven. Nadat we prima ontbeten hebben blijven we nog een poosje in het hotel hangen. Terwijl Jacob zit te werken loopt Gabrielle met Meike naar de wasserette een paar blokken verderop om onder andere de extra was van vannacht in te leveren, kosten 43 pesos voor een trui, wat shirts, onderbroeken, sokken, etc. Tegen 11.30 uur lopen we met z'n drieën de stad in.

Basilica de La Soledad
Basilica de La Soledad
We hebben niet echt een doel want de belangrijkste dingen hebben we de vorige keer al gezien. Dus als we weer op de Zócalo uitkomen gaan we daar even zitten en bekijken we de kaart die we in het hotel hebben gekregen. We besluiten naar het uitzichtpunt te lopen. Zoals vaker wanneer je naar een uitzichtpunt wilt moeten we ook deze keer klimmen.

Het uitzichtpunt zelf, we weten eigenlijk niet zeker of we dat bereikt hebben, maar de plek die wij tot uitzichtpunt uitroepen, is een beetje een verlaten plek met een aardig uitzicht over Oaxaca. Wat ons opvalt, of juist niet, is dat ook Oaxaca weer zo'n Mexicaanse stad is met meer dan genoeg kerken. Verder kunnen we de bergen rond Oaxaca en ook Monte Alban, waar we de vorige keer geweest zijn, goed zien liggen.

We lopen weer terug en willen nu naar de grootste markt van Oaxaca, Central de Abastos. Vlak voordat we daar zijn komen we langs Basilica de La Soledad, een behoorlijk indrukwekkend pand en lunchen we in een lokaal Mexicaans restaurant. Daar verkopen ze de standaard Mexicaanse lunch, comida corrida, die 40 pesos per persoon kost. En weet je wat, dit is best aardig te eten.

Tegen 14.30 uur komen we in de buurt van de markt. Het valt ons op dat de sfeer hier totaal anders is dan in het toeristische centrum van Oaxaca. Vooral rond de markt is het druk met mensen, taxi's, etc. waardoor wij toch even iets beter op onze spulletjes letten.
Op de markt zelf is het opvallend rustig. We zien vrijwel geen klanten, maar wel heel veel kraampjes. Het is echt een enorm grote markt, waarschijnlijk de grootste die we ooit gezien hebben en we niet alleen in Mexico, maar ook in China en Vietnam al heel wat van dit soort markten gezien.
We lopen kriskras door wat paadjes die regelmatig zo smal zijn dat de wandelwagen van Meike, die inmiddels ligt te slapen, er maar amper door kan. De markt is zo groot dat we echt niet van plan zijn alle paadjes af te lopen en na 20 minuten of zo hebben we het wel gezien en vertrekken we weer.

Een straat in de buurt van de grootste markt van Oaxaca (Central de Abastos)
Een straat in de buurt van de grootste markt van Oaxaca (Central de Abastos)

Via onder andere een weg met heel veel chocolade winkels lopen we terug richting de Zócalo. Vlak voordat we bij de Zócalo zijn komen we langs een andere markt. We besluiten even over deze markt, mercado Benito Juárez, te lopen. Deze markt ziet er net wat verzorgder uit dan de vorige markt en we zien hier wel andere toeristen.
Wij kopen een bakje met plakken mango en zoeken op de Zócalo een muurtje in de schaduw om op te zitten. Daar genieten we van de heerlijke mango. Hierna lopen we terug naar ons hotel waarbij we ook nog even bij de wasserette langs gaan om de schone was op te halen.

Nu maar hopen dat er geen trein aankomt
Nu maar hopen dat er geen trein aankomt

Tot 18.00 uur zitten we een dik uur voor onze hotelkamer waarbij we vooral een beetje uitzoeken wat we de komende dagen willen doen. We besluiten morgen naar Mitla te gaan en 's avonds gewoon weer in Oaxaca te slapen. De dagen daarna willen we dan via San José del Pacifico naar zee rijden en daarna zien we wel verder.

Om even na 18.00 uur lopen we weer richting de Zócalo om ergens een redelijke pizza te eten. Het is dinsdag en dan krijg je er twee voor de prijs van één. Hierdoor betalen wij vandaag slechts 345 pesos voor ons avondeten.
Na afloop gaan we nog even naar de Italian Coffee op de hoek van de Zócalo voor een koude koffie. Daar breekt Meike een bandje van haar in China gekochte (nep) crocs. Gelukkig hebben ze in Oaxaca heel veel schoenenwinkels en voordat we, rond 21.00 uur, weer in ons hotel zijn heeft ze al weer een paar nieuwe crocs. Volgens ons zouden het deze keer best wel eens echte kunnen zijn, ze kosten 392 pesos (= ruim 20 euro).