Dag 2: Met de auto van Cuautla naar Oaxaca
Helaas, helaas, vanochtend begint Meike om 7.00 uur al "opstaan, opstaan" te roepen. We weten het nog een poosje te rekken, maar uiteindelijk moeten we er toch aan geloven. Vroeg opstaan heeft tijdens een vakantie in Mexico over het algemeen geen zin omdat de restaurants waar wij willen ontbijten om 8.00 uur nog maar amper open zijn.

Als we om 8.30 uur langs de Italian Coffee naast ons hotel lopen zijn de deuren wel open maar de vitrines nog leeg. Gelukkig hadden we gisteren al besloten ergens anders te gaan ontbijten. We hebben toen namelijk een aardig restaurantje bij de Alameda gezien. Daar zijn ze wel open en kunnen we ook wat te eten bestellen. Het ontbijt is er behoorlijk Mexicaans, al hebben ze ook hotcakes (een soort pannenkoekjes). De koffie is prima en het terras ook. We genieten van de mooie ochtend en de relaxte omgeving.
Nadat we 190 pesos hebben betaald vertrekken we. We lopen terug naar ons hotel, doen onze spullen in de auto en om iets voor 10.30 uur vertrekken we richting Oaxaca.

Het terras in Cuautla waar wij ontbijten
Het terras in Cuautla waar wij ontbijten

Het eerste stuk, tot Izúcar de Matamoros, hebben we een vierbaansweg en kunnen we beter doorrijden dan verwacht. Na Izúcar de Matamoros zien we dat er hard gewerkt wordt om de weg verder te verbreden, maar er moet nog heel veel gegraven worden voordat er een bredere weg aangelegd kan worden. Na Izúcar de Matamoros wordt de weg niet alleen tweebaans, hij begint ook veel meer te slingeren. Vanaf Izúcar de Matamoros schiet het allemaal dus een stuk minder op.

Voor de zekerheid gooien we in Izúcar de Matamoros onze tank nog even vol, de vorige keer dat we naar Oaxaca gingen hadden we wat problemen met tanken en volgens onze kaartjes zijn er voor Oaxaca geen plaatsen van betekenis meer. Achteraf kunnen we melden dat het met de benzine langs deze weg wel snor zit. We komen nog door / langs redelijk wat dorpjes die vrijwel allemaal een benzinepomp hebben.

Ergens in de buurt van Izúcar de Matamoros
Ergens in de buurt van zúcar de Matamoros

De omgeving waar we vervolgens doorrijden is erg mooi en daar genieten we erg van. Om iets voor 13.00 uur rijden we Acatlán de Osorio in. We stoppen bij een benzinestation om in het er naast gelegen restaurant te lunchen, kosten 170 pesos.

Na het eten gaan we nog een klein stukje met Meike lopen. Maar er is nergens schaduw en in de zon is het veel te heet. Dus al snel, om iets over 14.00 uur, zitten we weer in de auto. Niet dat Meike erg veel zin heeft om weer een paar uur in de auto te zitten, maar met een Dora filmpje weten we haar toch de auto in te lokken.

Het dorpje kan niet zo klein zijn of er is een kerk
Het dorpje kan niet zo klein zijn of er is een kerk

De omgeving wordt langzaam maar zeker minder groen, maar we blijven over een bochtige bergweg met hier en daar een recht stuk, rijden. Als we om iets voor 15.00 uur de staat Puebla verlaten en de staat Oaxaca inrijden merken we dat in eerste instantie aan een flinke hobbel in de weg, maar al snel merken we dat de weg in Oaxaca gewoon iets slechter is, meer gaten heeft, dan in Puebla.

Weer wat later komen we door een onverwacht leuk dorpje, Tamazulapan. Het is dat Meike inmiddels lekker ligt te slapen, anders waren we hier misschien wel gestopt. Niet dat het zo'n geweldig dorp is, maar het is wel het leukste dorpje dat we vandaag onderweg zien. Achteraf komen we er achter dat we misschien toch beter een nachtje in Tamazulapan hadden kunnen blijven. Als we onze reisgidsen (Lonely Planet en Rough Guide) er nog eens op na slaan blijkt dit een heel aardig gebied te zijn, met name ten zuiden van Tamazulapan zijn wat oude / verlaten / vervallen kloosters en wat oude Mixtecs resten.

Vlak voor de grote weg naar Oaxaca
Vlak voor de grote weg naar Oaxaca

De laatste 60 kilometer of zo rijden we over dezelfde tolweg als 15 maanden geleden toen we ook naar Oaxaca gingen. Hierbij komen we één keer langs een tolhuisje waar we 63 pesos mogen betalen. We hebben inmiddels besloten om naar hetzelfde hotel als 15 maanden geleden te gaan en om iets voor 17.30 uur parkeren we onze auto bij Casa de la Tia Tere.

Nadat we onze spullen naar onze kamer hebben gebracht vertrekken we weer. Meike begon het laatste kwartier van de autorit al te vragen hoe lang het nog was en is duidelijk blij dat ze nu een stuk mag lopen. We lopen richting het centrum en besluiten om meteen maar naar La Biznaga te lopen waar we al eens eerder gegeten hebben. We eten weer prima en nadat we 770 pesos (onder andere voor een fles wijn) hebben betaald lopen we om iets over 20.00 uur richting de Zócalo. We hebben nog geen haast om in ons hotel te komen. Meike mag vandaag wat later naar bed, we willen niet dat ze morgenochtend weer om 7.00 uur op haar bed staat te springen.

De Santo Domingo kerk in Oaxaca
De Santo Domingo kerk in Oaxaca

Uiteindelijk is het bijna 21.30 uur voordat we terug zijn in ons hotel. Als we Meike in bed leggen maakt ze nog niet de indruk snel te gaan slapen. Op zich geen ramp, wij gaan nog even lekker op de binnenplaats zitten, even onze e-mail checken en een spelletje doen.