Dag 18: Via safaripark Yumká (Villahermosa) naar Tapijulapa
Vanochtend ontbijten we voor de derde keer in ons hotel, Hotel Maya Tulipanes, in Palenque en nadat we dat gedaan hebben willen we voor de verandering een officiële rekening hebben. Toen we daar drie dagen geleden naar vroegen zei men dat we die via Booking.com moesten regelen omdat we via Booking.com gereserveerd hadden. Gelukkig hebben we gisteren even met Booking.com gebeld en zij hebben toen zowel ons als het hotel een mailtje gestuurd waardoor we vanochtend zonder noemenswaardige problemen een officiële rekening krijgen.

Nadat dit geregeld is en we al onze spullen in onze auto geladen hebben, stappen we om 9.50 uur in de auto. We rijden richting Villahermosa waarbij we eerst over een wat kleinere provinciale weg rijden maar vervolgens afslaan en op een grotere rechte provinciale weg terecht komen. Zo'n mooie, snelle, weg hebben we sinds Tapachula niet meer gehad.

Koeien op de weg
Koeien op de weg

Onderweg hebben we nog wel een dingetje. Op een gegeven moment begint onze benzinetank redelijk leeg te raken. Dus als we over een viaduct rijden en beneden een benzinepomp zien, rijden we onderaan het viaduct even een stukje terug om te tanken. Helaas, lukt dat niet, de benzinepomp zit zonder stroom en zonder stroom werken de pompen niet.

Nu kon het wel eens wat krapjes gaan worden. Maar gelukkig, net op het moment dat het benzinelampje van onze auto gaat branden zien we aan de overkant van de weg de volgende benzinepomp. Met een manoeuvre die de gemiddelde Mexicaanse automobilist heel gewoon vindt, maar je in Nederland beter niet kunt uithalen, bereiken we deze benzinepomp. We tanken en bij de Oxxo die er zit halen we even een bakkie koffie.

Wat ons onderweg verder opvalt is dat we drie keer een doodgereden redelijk groot zwart beest zien liggen. De eerste keer denken we dat het een hond is, maar drie er behoorlijk hetzelfde uitziende doodgereden honden vinden wij een beetje raar. Daarom vermoeden wij dat het misschien doodgereden apen zijn, maar dat is natuurlijk ook een beetje raar.

Om 11.30 uur bereiken we onze bestemming, het safaripark Yumká, dat achter het vliegveld van Villahermosa ligt. Maar voordat we daar zijn moeten we eerst nog een keer stoppen om 20 pesos tol te betalen. Gezien de mooie rechte weg vinden we dat deze keer geen probleem.

Een giraffe in safaripark Yumká
Een giraffe in safaripark Yumká
Nadat we 60 pesos per volwassene en 30 pesos per kind hebben betaald mogen we het safaripark Yumká in. Helaas is dit geen safaripark waar je met je eigen auto in mag en we moeten wachten tot de volgende groep vertrekt. Gelukkig is er nog wel iets van een meertje waar we even naar wat vogels en leguanen kunnen kijken want alles bij elkaar moeten we meer dan een half uur wachten.

Als we tegen 12.20 uur eindelijk vertrekken gaan we in drie groepen van ± 40 mensen met per groep een gids op stap. We lopen in 20 minuten een heel klein rondje waarbij we veel bomen en struiken, een paar vogels, enkele apen, een paar kaaimannen en nog een paar dieren zien.

Hierna stappen we is een soort treintje getrokken door een trekker waarbij iedere groep in één wagen moet / past. In dik 20 minuten rijden we naar een meer. Onderweg zien we enkele soorten herten, twee neushoorns, één olifant, twee giraffen, wat struisvogels, wat emoes en een kudde van een of andere soort Indiase koe. Alles bij elkaar vinden we dit best een aardig ritje.

Bij het meer stappen we uit en zien we niet alleen het meer maar ook enkele gebouwen met onder andere wat slangen, een paar geiten en een ezel. Hier is ook een speeltuin. Ons "treintje" vertrekt meteen weer en wij moeten in principe met het volgende treintje mee. Als dat na 15 minuten al verschijnt hebben we nog niet alles gezien, er is nog een groot hok met vogels waar we eigenlijk even willen kijken, maar we besluiten toch maar met dit treintje te gaan.

Het is de dag voor kerst en ons hotel staat niet echt in een grote stad en we hebben buiten onze kamer niets geregeld. We willen dus niet te laat aankomen zodat we nog even tijd hebben om uit te zoeken waar we vanavond kunnen eten. Nadat we ingestapt zijn brengt het treintje ons in een paar minuten terug naar de ingang. Daar hadden we niet op gerekend, als we dit geweten hadden, hadden we toch op het volgende treintje gewacht.

Het 'treintje' van Safaripark Yumká
Het "treintje" van Safaripark Yumká

Helaas is er op het terrein van het safaripark wel een winkeltje maar geen restaurant en nu moeten / willen we op zoek naar wat te eten voor de lunch. We besluiten de nuttige punten in onze gps weer een kans te geven en vinden zo een Italian Coffee op een paar kilometer. Vol goede moed stappen we om 13.50 uur in de auto. Helaas blijkt de Italian Coffee die wij met onze gps gevonden hebben aan de andere kant van de "snelweg" te zitten en even oversteken zit er deze keer, zelfs met een Mexicaanse manoeuvre, niet in.

Dus rijden we door richting Villahermosa. We willen naar Tapijulapa en dat is eigenlijk de andere kant op, maar zowel volgens Google Maps als onze gps gaat de snelste weg van safaripark Yumka naar Tapijulapa via Villahermosa. En volgens onze gps komen we in Villahermoasa min of meer langs een Subway, kunnen we daar mooi even stoppen voor een broodje.

Echter, als we Villahermosa min of meer inrijden zien we dat onze gps ons nogal een stuk om laat rijden, min of meer om het centrum van de stad heen. Volgens ons is er een veel kortere weg, maar we hebben geen idee of we dan ergens langskomen waar we wat broodjes kunnen kopen. Dus volgen we toch maar de route van onze gps, waarna we prompt de afrit van de rondweg naar onze Subway missen. Als we de volgende afrit nemen zien we zowaar een andere Subway, eentje die niet in onze gps staat, en met de derde Mexicaanse manoeuvre van de dag, waarbij er deze keer wel bijna iemand tegen ons aanrijdt, bereiken we onze lunch.

Nadat we wat broodjes en drinken hebben gekocht stappen we in onze auto om verder te rijden, eten doen we onderweg wel. Nadat we Villahermosa zijn uitgereden zien we ineens een bord met Tapijulapa. We missen de afslag omdat we volgens onze gps rechtdoor moeten rijden. In dit soort gevallen hanteren we de vuistregel, borden gaan voor onze gps en dus draaien we, deze keer gewoon netjes, en nemen we de door het bord aangegeven afslag. Ook deze keer is onze conclusie achteraf dat het bord de snellere weg aangaf.

In het begin is de weg nog vlak en zien we, als we voor ons kijken, de bergen opdoemen. Dit is een erg fraai gezicht. Even later rijden we op een mooie, slingerende bergweg. Uiteindelijk is het 15.45 uur als we onze auto parkeren op een veldje met een hokje waarvan wij erg betwijfelen of dit ons hotel is. Het hokje dat we zien lijkt meer op een kaartjesloket voor een park of zo dan op de receptie van een hotel.

Maar wat blijkt, de borden klopten wel en wij zijn waar we willen zijn, dat wil zeggen bijna. We moeten namelijk eerst nog een stukje met een boot. We pakken onze bagage uit onze auto en samen met iemand van het hotel brengen we onze bagage via een trap naar beneden, naar een flinke rivier. Alles gaat in een boot en na een kort tochtje over de rivier, waarbij we een erg aardige waterval zien, moet alles weer omhoog gedragen worden.

Het laatste stukje van onze reis gaat met een boot(je)
Het laatste stukje van onze reis gaat met een boot(je)

En ja hoor, boven staat Hotel Kolem Jaa'. Dit is niet echt wat we verwacht hadden, het is veel leuker. We zitten in een bos en zien een enorme tuin met allerlei verschillende vruchtdragende bomen en een gebouw dat de receptie / het restaurant is. Verder staan hier een stuk of wat gebouwtjes met per gebouwtje twee kamers. Voor 944 pesos mogen wij hier een nacht slapen en voor nog eens 348 pesos mogen we hier vanavond en morgenochtend mee-eten.

Wij vinden het allemaal prima en zijn erg blij met de omgeving en het feit dat we hier überhaupt kunnen eten. Later ontdekken we dat er ook gasten zijn die zich met de boot laten overzetten om ergens anders te gaan eten, maar gezien het feit dat wij hier maar één nacht zijn willen wij zo veel mogelijk van de omgeving genieten.

Onze kamer (de helft van dit gebouwtje) bij hotel Kolem Jaa'
Onze kamer (de helft van dit gebouwtje) bij hotel Kolem Jaa'

Je schijnt hier te kunnen raften, tokkelen en allerlei andere dingen te kunnen doen, maar wij beperken ons vanmiddag tot een klein wandelingetje door de omgeving. Het is om 18.00 uur helemaal donker, dus veel tijd hebben we niet meer. Tijdens onze wandelingetje krijgen we een beetje de indruk dat het park waar onze reisgidsen (Lonely Plant en Rough Guide) over schrijven niet meer bestaat en dat ons hotel nu het centrum van alle activiteiten hier is.

Zo komt het personeel bij het hotel
Zo komt het personeel bij het hotel
Tijdens deze wandeling zien we onder andere een betonnen vloer waar vroeger een gebouw op heeft gestaan. Deze vloer is echter erg handig als je een paar kokosnoten wilt breken / kapot gooien. Zo weten we nu dat er zowel in groene als zwarte kokosnoten nog melk zit, maar dat je wanneer je lekkere kokos wilt eten, je beter zo'n zwarte kunt openmaken. Een probleempje hierbij is dat die zwarte, die al veel langer op de grond liggen dan die groene, veel lastiger kapot te gooien zijn.

Als we weer terug zijn van ons wandelingetje zitten we nog een poosje heerlijk onder het afdakje voor onze kamer. Om even na 19.00 uur gaan we eten. We hebben voor twee personen betaald, maar het bord pasta met een prutje dat we krijgen is niet echt veel, en dus vragen we er een derde bord pasta bij, dat is geen probleem. Verder krijgen we twee schoteltjes met een garnalensalade. Dit blijkt een extraatje te zijn omdat het kerstavond is.

Naast ons is er een Nederlands gezin met drie kinderen en een Mexicaans stel met één kind. Deze Mexicanen bestellen een fles wijn die ze met alle aanwezigen delen. Dit is niet alleen erg aardig, maar voor ons meteen de gelegenheid om even een praatje te maken met die andere Nederlanders. Zij blijken in Puebla te wonen en zijn een paar weken geleden op hetzelfde sinterklaasfeest in Mexico Stad geweest als wij, maar toen hebben we hen niet gezien / gesproken.

Na deze eenvoudige maar voedzame maaltijd gaan we terug naar onze kamer. Meike mag vanavond wat later naar bed, want vanaf 21.00 uur kunnen we in het restaurant marshmallows halen om deze buiten op een vuurtje te verwarmen. Ja, we hebben echt een heel bijzondere kerstavond.

Na dit feestje gaat Meike naar bed en zitten wij nog een poosje heerlijk buiten waarbij we erg genieten van de omgeving.