Dag 16: Met een boot naar Yaxchilán en terug naar Palenque
Gisteren vroegen de dames van het campamento Kayon, onderdeel van Lacanjá Chansayab, waar wij slapen, hoe laat we wilden ontbijten en het lijkt erop dat iedereen toen 8.00 uur heeft gezegd, want als wij rond 8.15 uur naar het restaurant lopen zitten zo'n beetje alle andere gasten al in het restaurant. Wij hebben de indruk dat vier van de zes cabaña's op ons campamento bezet zijn. Als we er later naar vragen blijkt het nu relatief druk te zijn. In januari komt het regelmatig voor dat er maar één of zelfs geen cabaña bezet is.

Na het eten betalen we 750 pesos voor de drie maaltijden die we hier gegeten hebben. Op dat moment vragen we ook even wat een cabaña kost, dat is 350 pesos per nacht. Als we de dames vertellen dat wij 1.000 pesos hebben betaald, weten ze even niet waar ze moeten kijken. Net als wij vinden ze dit een belachelijk groot verschil. Wij geven hen alle informatie die we hebben en zij zijn van plan om iets aan deze marge te gaan doen, we hopen dat het ze lukt.

Het campamento Kayon, onderdeel van Lacanjá Chansayab, waar wij vannacht geslapen hebben
Het campamento Kayon, onderdeel van Lacanjá Chansayab, waar wij vannacht geslapen hebben

Om iets over 9.30 uur stappen we in onze auto en in drie kwartier rijden we naar Frontera Corozal. De weg naar Frontera Corozal is de slechtste weg die wij deze vakantie hebben gezien. Op diverse plekken zitten er behoorlijk wat (redelijk grote) gaten in het asfalt. Geef ons maar een goede onverharde weg, dat rijdt beter.

Aan de rand van de bebouwde kom van Frontera Corozal moeten we betalen om het park, waar het dorp kennelijk in ligt, in te mogen, kosten 15 pesos per persoon. Vervolgens volgen we de borden richting de archeologische site Yaxchilán. Onderweg zien we al wat mensen die boten aanbieden, je moet namelijk met een boot naar de archeologische site Yaxchilán, maar wij rijden gewoon door tot we bij een veldje komen dat het parkeerterrein (b)lijkt te zijn.

We zijn amper onze auto uit of er komt een meneer vragen of we een boot nodig hebben. We houden hem even op een afstandje en pakken eerst onze spullen. We verwachten pas over vier tot vijf uur weer terug te zijn en kopen twee kaartjes. Deze kaartjes kosten 55 pesos per persoon, maar gelden niet alleen voor de archeologische site Yaxchilán, ze gelden ook voor het nationale park waar Yaxchilán in ligt en / of voor het dorp (of zoiets).

Boten (lanchera's) in Frontera Corozal voor de toeristen die naar de archeologische site Yaxchilán willen
Boten (lanchera's) in Frontera Corozal voor de toeristen die naar Yaxchilán willen

Nu wordt het tijd om een boot (lanchera) te regelen. We doen zaken met de man die ons als eerste aansprak. Een boot kost 750 pesos voor een retourtje waarbij het aantal mensen niet relevant (b)lijkt te zijn. We zouden onze boot kunnen delen met andere mensen die hier op eigen houtje komen, er lijken er genoeg te zijn, maar dat doen we niet. We gaan lekker met onze eigen privé boot op weg.

De boottocht van Frontera Corozal naar de archeologische site Yaxchilán duurt ongeveer 40 minuten en gaat over de rivier, de Usumacinta, die hier de grens tussen Mexico en Guatemala vormt. Ja, het lijkt geen enkel probleem om hier illegaal deze grens over te steken. Ook al omdat er aan de overkant van de rivier ook een dorpje zit. In Frontera Corozal is een kantoortje van de Guatemalteekse overheid zodat je ook gewoon legaal naar de overkant van de rivier kunt.

Tijdens de boottocht zien we niet zo veel bijzonder, de oevers aan beiden zijden van de rivier zijn begroeit met de zelfde tropische bomen en struiken en buiten een paar gieren zien we eigenlijk geen vogels / dieren. Als we uit de boot stappen spreken we met de man van de boot af dat we over twee uur terug zullen zijn. Naar goed Mexicaans gebruik komen we te laat, we zijn na twee uur en een kwartier terug.

Het bekendste gebouw van de archeologische site Yaxchilán
Het bekendste gebouw van de archeologische site Yaxchilán

Wij vinden de archeologische site Yaxchilán de reis zeker waard. En dat niet alleen vanwege het gebrul van de (brul)apen dat we vrijwel continue horen, de (brul)apen die we zien en de erg mooie, groene, tropische omgeving waarin Yaxchilán ligt. Er zijn gewoon een paar erg aardige dingen te zien.

Zo moeten we om op het grote veld met de meeste gebouwen te komen door een behoorlijk donker, smal, gangetje in een ander gebouw. Verder is er uiteraard het grote gebouw bovenaan de trap dat in alle folders etc. over de archeologische site Yaxchilán staat.

Via de opening die je hier in de verste ziet kom je op het terrein van de archeologische site Yaxchilán
Via de opening die je hier in de verste ziet kom je op het terrein van de archeologische site Yaxchilán

We doen redelijk ons best om ook de wat meer afgelegen gebouwen te bezoeken waardoor we nog meer het jungle gevoel krijgen. Onderweg zien we op twee verschillende plekken enkele (brul)apen, erg leuk.

Op de archeologische site Yaxchilán zien we onder andere deze brulaap
Op de archeologische site Yaxchilán zien we onder andere deze brulaap

Zagen we een paar dagen geleden bij de archeologische site Toniná voor het eerst iemand die een piramide beklom en vervolgens de zon ging "aanbidden", hier zien we een hele groep mensen in een cirkel staan en naar de hemel staren. Het mag duidelijk zijn, de Maya's hebben nog steeds vele, behoorlijk fanatieke, aanhangers.

De archeologische site Yaxchilán
De archeologische site Yaxchilán

Op de terugweg moeten we met de boot tegen de stroom in en duurt de reis 10 minuten langer. Wat ons betreft is dit meer dan lang genoeg. Bij Frontera Corozal zien we nu redelijk wat activiteit op het strand, er staan taxi's en er lijken allerlei spullen in de diverse bootjes geladen te worden. Aan de overkant van de rivier, in Guatemala dus, zien we nu ook veel meer bootjes liggen. Het lijkt erop dat hier redelijk wat grensverkeer is.

Terug in Frontera Corozal gaan we eerst even een soepje eten in het restaurant bij de parkeerplaats. Op de boot hebben we al wel een paar zoete broodjes gegeten, maar we lusten nog wel wat. We hebben mazzel, het zit er wel behoorlijk vol met mensen van meerdere tourgroepjes, maar die hebben allemaal al te eten en dus worden wij toch redelijk vlot geholpen, kosten 155 pesos.

Terug in Frontera Corozal zien we deze agoeti (goudhaas)
Terug in Frontera Corozal zien we deze agoeti (goudhaas)

Om even na 15.00 uur zitten we weer in onze auto voor de terugreis naar het hotel, Hotel Maya Tulipanes, in Palenque waar we gisterenochtend vertrokken zijn. We kennen de weg inmiddels een beetje en vandaag is het wel droog. Het is trouwens de hele dag droog, maar wel zwaar bewolkt, we zien de zon vandaag niet. Op zich is dit niet erg, nu wordt het maximaal iets boven de 20° C, en dat vinden wij een stuk beter dan ruim boven de 20° C. Alleen op de boot was het wat fris, maar daar waren we voor gewaarschuwd, en met een extra trui en een zwemvest aan hadden we het daar niet koud.

Onderweg stoppen we nog een paar keer om een foto van de omgeving en / of een paar huisjes te maken. Een man bij één van die huisjes laat met een flinke berg geschreeuw duidelijk merken dat hij dit niet op prijs stelt en dat terwijl een foto van zijn huisje waarschijnlijk de mooiste foto van deze middag was geworden, helaas.

Langs de weg tussen Yaxchilán en Palenque zien we regelmatig dit soort huisjes
Langs de weg tussen Yaxchilán en Palenque zien we regelmatig dit soort huisjes

Om even voor 17.30 uur zijn we terug bij het voor ons bekende hotel in Palenque. Als we met onze spullen op onze kamer, een andere kamer dan de vorige keer, zijn, trekken we eerst iets warmere kleren aan. Het is wel lekker als het overdag niet zo heet wordt, maar als het tegen 18.00 uur donker is, wordt het wel wat fris. Een duik in het zwembad zit er vandaag dan ook niet in.

Als we nog even in de tuin van het hotel gaan zitten, lezen we, of eigenlijk Gabrielle, in de krant dat er in de buurt van Teapa, waar we overmorgen heen willen, door de regen een auto van de weg is gespoeld. Het blijkt trouwens niet alleen hier relatief koud te zijn, in heel Mexico is het op dit moment relatief koud. Zijn wij even blij dat we op dit moment niet thuis, in Mexico Stad, zijn. Zonder verwarming in een slecht geïsoleerd appartement wonen terwijl het 's nacht bijna vriest is niet erg comfortabel.

Verder lezen we dat de zapatisten, EZLN, voor het eerst sinds 10 jaar weer actief zijn geworden als reactie op de beëdiging van de nieuwe president van de PRI. Gisteren hebben ze met in het totaal 30.000 mensen gedemonstreerd in Palengue, Ocosingo, San Cristóbal de las Casas en Las Margaritas een plaats in de buurt van Comitán. Wat wij gisteren hebben gezien was dus maar een fractie van het totaal en uniek voor de afgelopen jaren.

Voor de verandering eten we vanavond niet in het restaurant van het hotel, maar in een restaurant een stukje verderop in de straat. Het eten is hier niet echt bijzonder en heeft ongeveer dezelfde redelijke kwaliteit als het eten in het hotel, kosten 420 pesos. Voor de koffie gaan we naar het koffiezaakje naast ons hotel waar we eergisteren ook al waren. Daar blijven we zitten tot we naar bed gaan, ze hebben er internet. Tussendoor gaan we nog wel even naar onze hotelkamer om Meike in bed te leggen.