Dag 15: De site Bonampak en de bijbehorende campamentos
We ontbijten vanochtend in het restaurant van ons hotel, Hotel Maya Tulipanes, kosten 266 pesos, waarna we onze spullen pakken en uitchecken. Hierna willen we naar een supermarkt om wat eten en drinken te kopen. We weten namelijk niet precies wat ons de komende nacht te wachten staat en willen daarom wat extra eten en drinken meenemen. Volgens onze gps moet er een Chedraui, een vrij grote supermarkt(keten), vlakbij ons hotel zitten en dat klopt.

Nadat we flink wat drinken, koekjes, etc. hebben ingeslagen gaan we naar een benzinepomp om onze tank helemaal af te vullen. In het gebied waar we heen gaan schijnen namelijk geen benzinepompen te zijn.

De EZLN (zapatisten) hebben (nog steeds) veel macht / invloed in Chiapas
De EZLN (zapatisten) heeft veel macht / invloed in Chiapas
Tegenover de benzinepomp zien we voor het eerst bewijs van het feit dat de zapatisten nog steeds bestaan. We zien een stuk of 10 tot 15 truckjes die ook wel als busjes worden gebruikt. De voorste lijkt motorproblemen te hebben en dus staat alles langs de kant. De meeste (gewapende) mannen hangen een beetje rond hun truckje waarbij ruim de helft een bivakmuts draagt, wij maken maar even geen foto's.

Wat wij extra bijzonder vinden is dat hier ook een militaire controlepost zit en de file min of meer van ene kant van deze controlepost, dwars door de controlepost, naar de andere kant van de controle post loopt. Zowel de zapatisten als de militairen staan er ontspannen bij, en dus zien wij ook geen reden om ons nerveus te maken.

We draaien de weg weer op om richting de archeologische site Bonampak te gaan. We hebben gisteren de juiste afslag al gezien en negeren onze gps, die een totaal andere route aangeeft. We rijden naar de afslag die we gisteren gezien hebben. Na 10 minuten komt onze gps er, eindelijk, achter dat de route die wij rijden ook kan.

We verlaten de weg Palenque - San Cristóbal de las Casas bij een erg ruime T-splitsing. Dit is erg handig, want als we daar aankomen zien we weer zo'n rij truckjes met zapatisten staan. We zien echter ook een paar busjes / auto's stil staan in de richting waar wij ook heen willen. Er is echter ruimte zat en puur uit gewoonte neemt Jacob de binnenbocht langs de stilstaande busjes / auto's.

Maar als we langs de stilstaande busjes / auto's rijden zien we dat er voor deze busjes / auto's een paar zapatisten met een zakdoek staan te zwaaien. Het is kennelijk de bedoeling dat iedereen hier stopt. Maar voordat wij hen zien, en zij ons zien, zijn we er al voorbij. Kijkend in onze spiegels zien we vanuit de rij met stilstaande truckjes niets gebeuren en dus rijden wij door. Misschien is het juist wel lekker handig dat het flink staat te regenen, anders hadden er waarschijnlijk meer zapatisten op de kruising gestaan en hadden wij waarschijnlijk ook moeten stoppen.

We rijden vandaag over een behoorlijk rechte en een beetje een glooiende weg met hier en daar een dorpje en de bijbehorende topes. Oftewel, na de slingerende bergwegen bezaaid met topes van de afgelopen dagen, is dit een heerlijke weg. We zien redelijk wat, meer dan verwacht, dorpjes waarvan de meeste ook wel iets van een restaurantje / winkeltje hebben. Tot onze verbazing komen we zelfs nog langs een benzinepomp. Dat hadden we moeten weten, dan hadden we vanochtend niet in Palenque maar onderweg getankt. Verder hebben we vooral aan het begin van de rit flink wat, en soms heel erg veel, regen. Maar als we iets over de helft zijn wordt het droog.

De weg van Palenque naar Bonampak is prima
De weg van Palenque naar Bonampak is prima

Om 12.25 uur komen we bij de parkeerplaats van de archeologische site Bonampak. Nu is het tijd om te testen of het papiertje waar we drie dagen geleden, in San Cristóbal de las Casas, 1.000 pesos voor hebben betaald ons hier inderdaad een cabaña gaat opleveren. En inderdaad, dat is geen enkel probleem, het vinden van de juiste cabaña wel. Maar na vier keer vragen, wat draaien en keren staan we tien minuten later bij de juiste campamento.

Er zijn hier, in Lacanjá Chansayab, een stuk of tien (gokken we) campamentos en wij hebben een cabaña op campamento Kayon. Zo'n campamento bestaat uit vier tot acht (gokken wij) cabaña's, een restaurant en één of meerdere huisjes waar de familie(s) wonen die het campamento runnen. We hebben ook campomentos gezien waar een winkeltje is. Al met al ziet het er allemaal prima uit, alleen de laatste paar honderd meter hebben we een onverharde weg, er is elektriciteit en volgens de bordjes hebben enkele campamentos internet en enkele andere telefoon.

Als je onderweg naar Bonampak / Yaxchilán  zonder benzine komt te zitten zijn er gelukkig nog enkele van dit soort 'benzinepompen'
Als je onderweg naar Bonampak / Yaxchilán zonder benzine komt te zitten zijn er gelukkig nog enkele van dit soort "benzinepompen"

Als wij bij campamento Kayon aankomen is het even wachten op de juiste vrouw en vervolgens mogen we kiezen welke cabaña we willen. Dat is wel lekker want we kiezen één van de drie cabaña's met een paar stoelen onder een afdak. Er zijn nog drie andere cabaña's, maar daar kan je in principe niet buiten zitten.

Nadat we onze koffers in de cabaña hebben gezet gaan we naar het restaurant om te eten. We kunnen kiezen uit drie gerechten en we bestellen er van alle die eentje, iets met quesadilla's, iets met kip en iets met rundvlees. Het smaakt allemaal heel behoorlijk en dus kunnen we hier vanavond en morgenochtend ook wel eten. Betalen hoeven we niet, dat kan morgenochtend voor alles in een keer.

De binnenkant van onze cabaña op campamento Kayon in Lacanjá Chansayab
De binnenkant van onze cabaña op campamento Kayon in Lacanjá Chansayab

Na de lunch wordt het tijd voor een bezoekje aan de archeologische site van Bonampak. We rijden terug naar de parkeerplaats waar we even moeten wachten op een soort taxi, eigenlijk gewoon een oude auto van / bestuurd door een dorpsbewoner, die ons naar de ingang van de archeologische brengt. De rit gaat over een vrij goede, onverharde, weg, duurt ongeveer 15 minuten en kost 75 pesos per persoon voor een retourtje.

Onderweg vragen we onze chauffeur hoe hij aan benzine voor zijn auto komt, en er blijkt inderdaad geen benzinepomp in de buurt te zijn. Hij gaat naar Frontera Corozal daar verkopen ze jerrycans van 20 liter met benzine. Verder spreken we met de taxichauffeur af dat hij ons over anderhalf uur, om 15.45 uur, weer zal komen ophalen. Dit is nog even lastig want de man (b)lijkt geen klok te kunnen kijken.

De archeologische site Bonampak
De archeologische site Bonampak

Nadat we kaartjes voor de archeologische site Bonampak, 46 pesos per stuk, hebben gekocht gaan we op stap. Al met al lopen we hier iets meer dan een uur rond en maakt deze archeologische site geen bijzondere indruk op ons. Qua gebouwen is er eigenlijk niet zo veel te zien.

De archeologische site Bonampak is bekend om de kwaliteit van de tekeningen die je er kan zien
De archeologische site Bonampak is bekend om de kwaliteit van de tekeningen die je er kan zien
Toch heeft de archeologische site Bonampak wel iets bijzonders, er is namelijk een gebouw met drie kamertjes waar je nog redelijk goed zichtbare muurschilderingen kunt zien. Dat is best bijzonder want bij de meeste archeologische sites in Mexico zijn deze dingen allemaal al lang vervaagd / vergaan. In 2009 is men begonnen om deze schilderingen te herstellen, en dat is nog lang niet klaar. We kunnen goed zien welke stukken al gedaan zijn, daar zijn de afbeeldingen veel makkelijker te zien. Wat verder wel aardig is, is dat wanneer je helemaal boven bent er een klein paadje is dat je in het bos brengt. Daar kan je duidelijk te zien dat er onder de bomen nog een flink stuk van een oud gebouw zit.

Op het moment dat wij op de site rondlopen zijn we zo'n beetje de enige bezoekers. Maar tegen de tijd dat we zo'n beetje uitgekeken zijn komen de eerste busjes met mensen van de standaard dagtourtjes vanuit Palenque aan, zij zijn dan al op de archeologische site Yaxchilán geweest. Op dat moment begint het ook te regenen. Gelukkig hebben wij ons hier op voorbereid en paraplu's en poncho's bij ons. Als de regen even later echt losbarst zijn we hier erg blij mee.

Terug bij het eindpunt van de taxi's wachten we een paar minuten onder een afdakje waarna we besluiten dat we net zo goed kunnen gaan lopen als blijven wachten. Dit is maar goed ook, want lopen gaat prima en anders hadden we nog lang moeten wachten op onze taxi. Of het komt omdat hij geen klok kan kijken of dat er iets anders was weten we niet, maar onze taxi is ruim 20 minuten te laat.

Rond 16.20 uur zijn we weer bij onze auto en is het min of meer droog. We weten eigenlijk niet zo goed wat te doen, over anderhalf uur is het helemaal donker en om nu al bij onze cabaña te gaan zitten lijkt ons wat vroeg. Daarom gaan we maar even kijken bij een klein watervalletje dat we langs de weg gezien hebben. Het campamento bij dit watervalletje heeft niet alleen een winkeltje, je lijkt er ook kajakken te kunnen huren om te raften. Nadat we hier even rond gekeken hebben stappen we weer in de auto. Hier zien we trouwens voor de tweede keer deze vakantie mensen die met tenten aan het kamperen zijn.

De archeologische site Bonampak
De archeologische site Bonampak

Vlak bij ons campamento, op een ander campamento, begint een pad naar een waterval. Het lijkt ons wel wat om een stuk richting deze waterval te lopen. Helemaal gaat niet meer lukken omdat het drie kwartier lopen schijnt te zijn en we echt ruim voor 18.00 uur terug willen zijn omdat we niet in het donker willen lopen. Als we onze auto bij het beginpunt parkeren komt er een vrouw naar ons toe die zegt dat het 35 pesos per persoon kost om naar de waterval te mogen wandelen. Dat is dan zonder gids, er is namelijk ook een variant met een gids. Maar eigenlijk vindt ze het veel te laat en vindt ze gewoon dat we niet moeten gaan.

Het regent een beetje
Het regent een beetje
Net op het moment dat wij onze spullen willen pakken begint het enorm te regenen en dus besluiten we om de vrouw haar zin te geven en niet te gaan, dan toch maar naar de cabaña. Door alle regen is het vandaag niet echt warm geworden, volgens de thermometer in onze auto maximaal 24° C, maar doordat het nu zo hard regent krijgen we het bijna koud. Terug in de cabaña trekken we dus niet alleen droge, maar vooral ook wat warmere kleren aan. Dit heeft meteen tot gevolg dat we goed beschermt zijn tegen eventuele muggen.

Door alle regen / wolken is het vandaag extra vroeg donker. Maar als we het licht in onze cabaña aandoen blijken de lampen amper licht te gegeven. Hetzelfde geldt voor de lamp onder ons afdakje buiten waar we gaan zitten. Gelukkig hebben we nog een zaklamp bij ons zodat Meike bij het licht van de zaklamp wat kan spelen. Terwijl wij buiten zitten zien we diverse busjes enkele mensen afleveren bij ons campamento. Naast ons komen mensen te zitten die ook met een auto zijn, er zijn dus meer mensen die geen tourtje hebben geboekt.

Om iets over 18.00 uur wordt het licht ineens veel beter, men zet op dat moment kennelijk ergens een knop om waardoor wij veel meer stroom krijgen en de lampen normaal licht geven, best prettig. Een kwartier later wordt het nog beter, het wordt dan namelijk droog. In principe zaten we wel droog onder het afdak, maar vooral als het even wat harder waaide werden we toch wat vochtig.

Vanaf 19.00 uur is het restaurant in ons campamento Kayon open en een dik kwartier later gaan wij daar heen. Er is iets meer keuze in de gerechten dan vanmiddag en wij kiezen drie dingen die we vanmiddag niet hebben gehad. De kip en de koe zijn deze keer iets anders klaargemaakt en smaken wederom prima. De koffie die we na afloop drinken is niet geweldig, maar wel beter dan niets.

Nadat we Meike, onder een klamboe, in bed hebben gelegd gaan we zelf weer buiten onder het afdak zitten. Het is nog steeds min of meer droog en terwijl we daar zitten, genieten we onder andere van de geluiden van de krekels en de andere dieren en het ruisen van een watertje ergens iets verderop.